تجربیات شما ... ؟؟؟

[hamsafar1355]

سلام خدمت همسفران و مسافران گرامی:
من هم با خواندن این پست با خودم تفکر کردم و متوجه شدم که تجربه ای که در مورد سفر و مسافر کسب کرده ام این بوده: تا وقتی که به طور کامل همسفران، مسافرشان را رها نکنند و طی طریق را بر عهده خودش نگذارند، او نمیتواند راه را درست برود و خراب می کند.
مسافر من وقتی که دیگه مطمئن شد من دیگه به حال خودش گذاشته ام، سفرشو درست کرد درحالی که قبل از آن من خودم را درگیر او و سفرش می کردم و اون هم خراب می کرد.
فقط وفقط عشق و محبت و صبوری همسفره که مسافر راهش را بی خطر و امن طی می کند و سربلند بیرون می آید.....

[علمدار(راهنما)]

درود یزدان پاک بر همه همسفران عزیز ..........

والدین،همسفر یا فرزندان مصرف کنندگان نیز به نوبه خود،نظام عقیدتی نا سالمی دارند که انکار و زیر مجموعه آن:دلیل تراشی،توجیه،فرافکنی(مشکل را در دیگران دیدن)،شریک جرم تراشی،مقصر جلوه دادن دیگران،کم اهمیت جلوه دادن مشکل و نهایتا خشم،دعوا،بد دهانی و ناسزاگویی است.
این نظام عقیدتی،با زیر بنای کمبود احساس ارزش درونی،باعث می شود که خانواده ها،اطلاعات و منابع حمایتی دیگری برای دفاع از تز خود دست و پا کنند و به مرور این فکر در او ایجاد می شود که مسئولیت اعتیاد فرد مصرف کننده یا حداقل قسمتی از آن بر عهده اوست.از آن جا که اعتیاد را یک مشکل اخلاقی می داند،بنابراین به عنوان کسی که این مشکل را به وجود آورده،خود را مقصر دانسته و احساس گناه می کند.

باور های خانواده ها

مردم وضعیت مرا درک نمی کنند،اگر کسی از راز ما آگاه بشه آبرویمان می رود،اگر کسی بفهمه در مورد من چه قضاوتی می کنه،نمی گویند چرا تو برایش کاری نکردی،باید بیشتر سعی می کردم،باید سخت گیری بیشتری می کردم،اگر بیشتر با او وقت می گذراندم و نمی گذاشتم زیاد آزاد باشد.اگر وسایل تفریح او را فراهم می کردم و .......................

تجربه شما ............ !!؟

[Amir jabbari]

با سلام

از دیدگاه کنگره 60 همه چیز طبق خواست و فرمان اتفاق می افتد .
اکثر انسانها علت بروز مسائل و مشکلات را در اطراف و شرایط محیطی بررسی میکنند . نظر به اینکه تمامی مطالب دارای دو وجه می باشد که یکی در درون ماست ودیگری در بیرون . اگر خواسته ای در درون ما نباشد تمام نیروهای محیطی که شامل اجتماع ، خانواده و اطرافیان هستند نمی توانند ما را نسبت به انجام آن کار تحت تاثیر قرار دهند به عبارتی دیگر اگر در من خواسته ای مبنی بر مصرف مواد باشد خانواده ، اجتماع و کلیه شرایط محیطی نمی توانند مانع من در انجام آن خواسته شوند . نکته دیگر آنکه شخصی که خودش را سرزنش می کند پس از گذشت مدتی خودش را محکوم می کند و به راحتی دیگران را هم محکوم و گناهکار میداند و علتها را در محیط بیرونی کنکاش میکند غافل از اینکه ریشه عمده مشکلاتش در درون خودش نهفته است و باید آن را بیابد و نسبت به حل آن اقدام نماید .

با تشکر

[keyhan]

با سلام
من با یکی از برادر لژیونی هام این مشکل رو دارم که ایشون در مورد تجربیاتش تو لژیون مشارکت نمی کنه. دلیل شون اینه که تجربیاتی که ایشون داشتن با بقیه فرق می کنه و نگران هستن که اگر اون ها رو بگن ممکنه بقیه حمل بر خود ستایی و خود بزرگ ببینی کنن. صحبت های بنده هم چیزی رو تغییر نداده لطفا بنده رو راهنمایی بفرمایید.

[منصوری]

ممنون از کاربر محترم علمدار .
بله دقیقا همینطوره خانواده ها همیشه چیزی که براشون خیلی مهمه حرف اطرافیان و نگاه اطرافیان نسبت به مسافرشان و یا خودشان که چرا اینگونه شد و چرا اونطوری نشد!! و این باعث آزار و اذیتشون میشه . من خودم هم دقیقا قبلا اینطوری بودم که مبادا من مقصر باشم . مبادا از من محبتی ندیده که به مصرف مواد بیشتر پناه آورده... دیگران چی می گن و کی مقصر بود و هست !! چرا همسرم مصرف کننده شد و همش دنبال مقصر بودم الا خود همسرم و این باعث شده بود خودشم اشتباهاتش رو تقصیر دیگران بندازه و مسئولیت پذیر نباشه. و این حرفها و تصورات دیگران اونقدر تو ذهنم سنگینی می کرد که دیگه جایی برای شنیدن حرف حساب نبود... دیگه جایی و فرصتی برای درست فکر کردن نبود ...چون ذهن من ، افکار من همه پر بود از قضاوتهای دیگران و سرزنش کردن خودم و این باعث پائین اومدن اعتماد بنفسم شده بود و یه جورایی خودمو باخته بودم و این خیلی بده... چون ادم دیگه رمقی برای حرکت کردن نداره و امیدی برای تلاش کردن . چون افکارم غلط بود دنبال راه های اشتباهی هم برای درمان بودم و این باعث عدم درمان مسافرم میشد ... ولی خدارو شکر وقتی با کنگره آشنا شدم و هر روز و هر ماه و هر سال که گذشت بیشتر فهمیدم که بیخودی دنبال مقصر بودم و فقط باید خودش بخواهد که خوب بشه و دقیقا وقتی بعد از سه سال و نیم به حال خودش رهاش کردم اونوقت فهمید که مقصر اصلی خودشه و باید برای خودش بیاد تا خوب بشه.

[آتنا]

(Wednesday 28 Apr 2010 22:37 PM)علمدار نوشته شده:  رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است:یکی یافتن راه و دوم آنچه برداشت می نماید.

یک مصرف کننده،تمام زندگی و فکر و ذکرش در مصرف مواد مخدر خلاصه شده است.در مورد خانواده مصرف کننده هم این چنین است که تمام زندگی و فکر و ذکرشان در فرد مصرف کننده خلاصه شده است.
خانواده سعی می کند،مشکلی را که خود مصرف کننده نمی تواند حل کند را به کنترل خود در آورد.خانواده در این توهم است که می تواند ماهیت مشکلی را که در آن علم و دانش ندارد،حل کرده و کنترل کند ... !!!

آیا مشکل اینگونه حل می شود خیر...................... !!؟
نظر شما چیست به نظر من بایداول راه حل درست راپیداکردوبعدعلم واگاهی خود رابالابردهزیرابانداشتن اگاهی درموردهیچ موضوعی نمیتوانیم به راه حل مطلوب برسیم وبعددرموردحل مشکل بامصرف کننده صحبت کرد.............................. !!؟

با سپاس از همکاری شما عزبزان .......

[آتنا]

(Tuesday 11 May 2010 23:44 PM)علمدار نوشته شده:  پدر و مادرا،همسران،فرزندان كسانى هستند كه با فرد مصرف كننده زندگى مى كنند.آنان با پيش زمينه ناسالم روانى،كه در اثر مشكلات يك مصرف كننده،پيچيده تر شده است،مانند مصرف كننده كه اسير وسوسه و اجبار براى مصرف است،هميشه در فكر تغيير دادن و سالم كردن مصرف كننده خود هستند.تمام زندگى شان بر اين محور مى چرخد؛آنها مثل يك مصرف كننده كه تمام قكر و ذكرش مصرف مواد مخدر است و از زندگى خود غافل مى شود،آنها نيز در گرداب كمك به فرد مصرف كننده غوطه مى خورند و از بقيه عزيزان خود و بيشتر مسايل زندگى غافل مى شوند.به اين ترتيب مشكل چند برابر مى شود.

به نظر شما چه بايد كرد ............... ؟
تجربه شما ..باتشکرازراهنماعلمدار من نیزدقیقازمانی که واردکنگره شدم ازهمه چیزوهمه کس غافل شدهبودم چراکه درگرداب کمک به مصرف کننده ومشکلاتی که درکنارش برای من همسفربوجود آورده بود غرق بودم ولی با آموزشهایی که از کنگره گرفتم وراهنماییهایی که از شما گرفتم فهمیدم درسته که باید به عنوان یک همسفر در کنار مسافرم باشم ولی باید به فکر تخریبهایی که در خودم بوجودآمده باشم تا بتونم به آرامش برسم ومحیط آرامی را برای مسافرم فراهم کنم
با تشکر از راهنماییهای شما ..................... ؟

با تشكر،در پناه يزدان پاك

[علمدار(راهنما)]

درود یزدان پاک بر همه عزیزان ................

خانواده معمولا از دیدن فرد مصرف کننده در خانواده درد می کشد و از این که می بیند هیچ کاری از دستش ساخته نیست و هر حرکتی با شکست روبرو می شود،احساس خشم می کند.
جای ابراز این گونه احساسات نیست و باید تمرکز و توجه کلا و کاملا بر روی مصرف کننده و مسائل مربوط به او باشد.تا درمان موفقیت آمیز از کار درآید.
یکی از مهم ترین علائم اعتیاد،از دست دادن حق انتخاب است که در اثر بی تعادلی شدت بیشتری پیدا می کند و مصرف کننده را از حق انتخاب زمان،مکان،نوع و مقدار مصرف محروم می کند و سپس به سایر قسمت های زندگی او نیز رخنه می کند.

تجربیات شما ........ !!؟