<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[اولین تالار گفت و گوی اعتیاد و مواد مخدر - تمام انجمن‌ها]]></title>
		<link>http://c61.ir/</link>
		<description><![CDATA[اولین تالار گفت و گوی اعتیاد و مواد مخدر - http://c61.ir]]></description>
		<pubDate>Wed, 08 Sep 2010 12:10:17 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[شاهرخ]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4783</link>
			<pubDate>Wed, 08 Sep 2010 03:13:19 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4783</guid>
			<description><![CDATA[سلام دوستان شاهرخ هستم یکی از کمک راهنمایان کنگره60<br />
<br />
متولد 1364 ، 10 سال تخریب و مصرف شیشه ، حشیش ، قرص و تریاک داشتم و در حال حاضر حدود یک سال است که با روش درمان تدریجی به درمان رسیده ام و در خدمت دوستان تازه وارد هستم.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سلام دوستان شاهرخ هستم یکی از کمک راهنمایان کنگره60<br />
<br />
متولد 1364 ، 10 سال تخریب و مصرف شیشه ، حشیش ، قرص و تریاک داشتم و در حال حاضر حدود یک سال است که با روش درمان تدریجی به درمان رسیده ام و در خدمت دوستان تازه وارد هستم.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Drug Addicts Get Hooked Via Prescriptions]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4781</link>
			<pubDate>Tue, 07 Sep 2010 06:40:49 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4781</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">ScienceDaily (Aug. 21, 2010)</span> — If you want to know how people become addicted and why they keep using drugs, ask the people who are addicted.Thirty-one of 75 patients hospitalized for opioid detoxification told University at Buffalo physicians they first got hooked on drugs legitimately prescribed for pain.<br />
<br />
Another 24 began with a friend's left-over prescription pills or pilfered from a parent's medicine cabinet. The remaining 20 patients said they got hooked on street drugs. However, 92 percent of the patients in the study said they eventually bought drugs off the street, primarily heroin, because it is less expensive and more effective than prescriptions. They continued using drugs because they "helped to take away my emotional pain and stress," "to feel normal," "to feel like a better person."Results of the study appear in the current issue of Journal of Addiction Medicine. The information will be used to train medical students and residents at the UB School of Medicine and Biomedical Sciences and practicing physicians to screen for potential addiction among their patients, and to perform an intervention or refer for treatment before an addiction becomes life-threatening.<br />
<br />
"We are seeing an increase in the number of patients addicted to prescription drugs," says Richard Blondell, MD, professor of family medicine and senior author on the study, "so we wanted to better understand how they first got hooked. "This information suggests that there is a progressive nature to opioid use, and that prescription opioids can be the gateway to illicit drug addiction. It also tells us that people who use prescriptions illegally may be at greater risk for subsequent heroin use than those who use prescriptions legally."<br />
<br />
The study group was recruited from patients admitted to the detoxification unit in Erie County Medical Center in Buffalo who were addicted to opioids -- defined as opiates that are made from the opium poppy (morphine, codeine and heroin) or medications that are developed artificially (methadone or fentanyl). Researchers collected demographic and socioeconomic information from participants, plus the types of drugs they used, age of first use, preferred opioids and how they administered the drugs. They also asked participants how they got started and how their drug use progressed.<br />
<br />
Replies showed that the average age of users was 32; that 65 percent were men, 77 percent considered themselves white, and 74 percent had a high school diploma or equivalent. Why did they begin using? Slightly more than half -- 51 percent -- said they first used the drugs for pain -- after surgery, for back pain or after an injury, and 49 percent said because they were curious and/or someone they were with had the drugs. Those who became addicted from using drugs legally prescribed for pain were more likely to be older, female, have a college degree and more likely to take their drugs orally, rather than nasally or via injection.<br />
<br />
Users' comments on how they got started using drugs other than for pain, and why they continued, were revealing. "Pill parties" were a common starting point. One person said the drug "was handed to me by my friend, this guy I know, someone who was at the party." Another patient said kids are using it "like Viagra." Prescription drugs are available in high schools, "at the prom" and used by athletes "to make it through the game," and later to get high on weekends and during the off-season, according to the users.<br />
<br />
When asked if any doctor had ever asked about a substance use problem before writing a prescription, of the 53 participants who answered the question, 74 percent said no. Blondell emphasized that the prescribing physician is in the best position to prevent or address addiction in their patients. "I tell patients that addiction can be an unintended side-effect that occurs occasionally with the use of these medications," says Blondell. "Doctors need to be able to help them if this occurs, so doctors will need to monitor the use of these medications closely. I also tell patients to discard unused medication ASAP. to prevent addiction in themselves and those, such as teenage family members, who might get their hands on these leftover pills.<br />
<br />
Source : /www.sciencedaily.com</div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">ScienceDaily (Aug. 21, 2010)</span> — If you want to know how people become addicted and why they keep using drugs, ask the people who are addicted.Thirty-one of 75 patients hospitalized for opioid detoxification told University at Buffalo physicians they first got hooked on drugs legitimately prescribed for pain.<br />
<br />
Another 24 began with a friend's left-over prescription pills or pilfered from a parent's medicine cabinet. The remaining 20 patients said they got hooked on street drugs. However, 92 percent of the patients in the study said they eventually bought drugs off the street, primarily heroin, because it is less expensive and more effective than prescriptions. They continued using drugs because they "helped to take away my emotional pain and stress," "to feel normal," "to feel like a better person."Results of the study appear in the current issue of Journal of Addiction Medicine. The information will be used to train medical students and residents at the UB School of Medicine and Biomedical Sciences and practicing physicians to screen for potential addiction among their patients, and to perform an intervention or refer for treatment before an addiction becomes life-threatening.<br />
<br />
"We are seeing an increase in the number of patients addicted to prescription drugs," says Richard Blondell, MD, professor of family medicine and senior author on the study, "so we wanted to better understand how they first got hooked. "This information suggests that there is a progressive nature to opioid use, and that prescription opioids can be the gateway to illicit drug addiction. It also tells us that people who use prescriptions illegally may be at greater risk for subsequent heroin use than those who use prescriptions legally."<br />
<br />
The study group was recruited from patients admitted to the detoxification unit in Erie County Medical Center in Buffalo who were addicted to opioids -- defined as opiates that are made from the opium poppy (morphine, codeine and heroin) or medications that are developed artificially (methadone or fentanyl). Researchers collected demographic and socioeconomic information from participants, plus the types of drugs they used, age of first use, preferred opioids and how they administered the drugs. They also asked participants how they got started and how their drug use progressed.<br />
<br />
Replies showed that the average age of users was 32; that 65 percent were men, 77 percent considered themselves white, and 74 percent had a high school diploma or equivalent. Why did they begin using? Slightly more than half -- 51 percent -- said they first used the drugs for pain -- after surgery, for back pain or after an injury, and 49 percent said because they were curious and/or someone they were with had the drugs. Those who became addicted from using drugs legally prescribed for pain were more likely to be older, female, have a college degree and more likely to take their drugs orally, rather than nasally or via injection.<br />
<br />
Users' comments on how they got started using drugs other than for pain, and why they continued, were revealing. "Pill parties" were a common starting point. One person said the drug "was handed to me by my friend, this guy I know, someone who was at the party." Another patient said kids are using it "like Viagra." Prescription drugs are available in high schools, "at the prom" and used by athletes "to make it through the game," and later to get high on weekends and during the off-season, according to the users.<br />
<br />
When asked if any doctor had ever asked about a substance use problem before writing a prescription, of the 53 participants who answered the question, 74 percent said no. Blondell emphasized that the prescribing physician is in the best position to prevent or address addiction in their patients. "I tell patients that addiction can be an unintended side-effect that occurs occasionally with the use of these medications," says Blondell. "Doctors need to be able to help them if this occurs, so doctors will need to monitor the use of these medications closely. I also tell patients to discard unused medication ASAP. to prevent addiction in themselves and those, such as teenage family members, who might get their hands on these leftover pills.<br />
<br />
Source : /www.sciencedaily.com</div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[what is opium???]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4780</link>
			<pubDate>Tue, 07 Sep 2010 04:48:18 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4780</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #0000CD;"><div style="text-align: left;">Opium (poppy tears, lachryma papaveris) is the dried latex obtained from opium poppies (Papaver somniferum). Opium contains up to 12% morphine, an opiate alkaloid, which is most frequently processed chemically to produce heroin for the illegal drug trade. The latex also includes codeine and non-narcotic alkaloids, such as papaverine, thebaine and noscapine. The latex is obtained by lacerating (or "scoring") the immature seed pods (fruits); the latex leaks out and dries to a sticky brown residue. This is scraped off the fruit. Meconium historically referred to related, weaker preparations made from other parts of the poppy or different species of poppies.<br />
Islamic Societies (500-1500 CE)<br />
As the power of the Roman Empire declined, the lands to the south, and east of the Mediterranean sea became incorporated into the Islamic Empire, which assembled the finest libraries and the most skilled physicians of the era. Many Muslims believe that the hadith of al-Bukhari prohibits every intoxicating substance as haraam, but the use of intoxicants in medicine has been widely permitted by Scholars, even though it is prohibited under Islamic Law.[10&#93; Dioscorides' five-volume De Materia Medica, the precursor of pharmacopoeias, remained in use (with some improvements in Arabic versions[11&#93;) from the 1st to 16th centuries and described opium and the wide range of uses prevalent in the ancient world.[12&#93; Somewhere between 400 and 1200 CE, Arab traders introduced opium to China.[4&#93;[7&#93;[13&#93; The Persian physician Abu Bakr Muhammad ibn Zakariya al-Razi Rhazes (845-930 CE) maintained a laboratory and school in Baghdad, and was a student and critic of Galen, made use of opium in anesthesia and recommended its use for the treatment of melancholy in Fi ma-yahdara al-tabib (In the Absence of a Physician), a home medical manual directed toward ordinary citizens for self-treatment if a doctor was not available.[14&#93;[15&#93; The renowned Andalusian ophthalmologic surgeon Abu al-Qasim Ammar (936-1013 CE) relied on opium and mandrake as surgical anaesthetics and wrote a treatise, al-Tasrif, that influenced medical thought well into the sixteenth century.[16&#93; The Persian physician Abū ‘Alī al-Husayn ibn Sina (Avicenna) described opium as the most powerful of the stupefacients, by comparison with mandrake and other highly effective herbs, in The Canon of Medicine. This classic text was translated into Latin in 1175 and later into many other languages and remained authoritative into the seventeenth century.[17&#93; Şerafeddin Sabuncuoğlu used opium in the fourteenth century Ottoman Empire to treat migraine headaches, sciatica, and other painful ailments.[18&#93;<br />
Recreational use in China<br />
The earliest clear description of the use of opium as a recreational drug in China came from Xu Boling, who wrote in 1483 that opium was "mainly used to aid masculinity, strengthen sperm and regain vigor," and that it "enhances the art of alchemists, sex and court ladies."<br />
Obsolescence<br />
Bayer heroin bottle<br />
Globally, opium has gradually been superseded by a variety of purified, semi-synthetic, and synthetic opioids with progressively stronger effects, and by other general anesthetics. This process began in <img src="http://c61.ir/images/smilies/New-sim/180[1&#93;.gif" style="vertical-align: middle;" border="0" alt="180" title="180" />4, when Friedrich Wilhelm Adam Sertürner first isolated morphine from the opium poppy.[55&#93;[56&#93; The process continued until 1817, when Sertürner published the isolation of pure morphine from opium after at least thirteen years of research and a nearly disastrous trial on himself and three boys.[57&#93; The great advantage of purified morphine was that a patient could be treated with a known dose—whereas with raw plant material, as Gabriel Fallopius once lamented, "if soporifics are weak they do not help; if they are strong they are exceedingly dangerous." Morphine was the first pharmaceutical isolated from a natural product, and this success encouraged the isolation of other alkaloids: by 1820, isolations of narcotine, strychnine, veratrine, colchicine, caffeine, and quinine were reported. Morphine sales began in 1827, by Heinrich Emanuel Merck of Darmstadt, and helped him expand his family pharmacy into the Merck KGaA pharmaceutical company.<br />
Codeine was isolated in <img src="http://c61.ir/images/smilies/New-sim/183[1&#93;.gif" style="vertical-align: middle;" border="0" alt="183" title="183" />2 by Pierre Jean Robiquet.<br />
The use of diethyl ether and chloroform for general anesthesia began in 1846-1847, and rapidly displaced the use of opiates and tropane alkaloids from Solanaceae due to their relative safety.[58&#93;<br />
Heroin, the first semi-synthetic opiate, was first synthesized in 1874, but was not pursued until its rediscovery in 1897 by Felix Hoffmann at the Bayer pharmaceutical company in Elberfeld, Germany. From 1898 to 1910 heroin was marketed as a non-addictive morphine substitute and cough medicine for children. By 1902, sales made up 5% of the company's profits, and "heroinism" had attracted media attention.[59&#93; Oxycodone, a thebaine derivative similar to codeine, was introduced by Bayer in 1916 and promoted as a less-addictive analgesic. Preparations of the drug such as Percocet and OxyContin remain popular to this day.<br />
A range of synthetic opioids such as methadone (1937), pethidine (1939), fentanyl (late 1950s), and derivatives thereof have been introduced, and each is preferred for certain specialized applications. Nonetheless, morphine remains the drug of choice for American combat medics, who carry packs of syrettes containing 16 milligrams each for use on severely wounded soldiers.[60&#93; No drug has yet been found that can match the painkilling effect of opioids without also duplicating much of its addictive potential.<br />
Harvesting and processing<br />
Harvesting opium<br />
When grown for opium production, the skin of the ripening pods of these poppies is scored by a sharp blade at a time carefully chosen so that neither rain, wind, nor dew can spoil the exudation of white, milky latex, usually in the afternoon. Incisions are made while the pods are still raw, with no more than a slight yellow tint, and must be shallow to avoid penetrating hollow inner chambers or loculi while cutting into the lactiferous vessels. In Indian Subcontinent, Afghanistan, Central Asia and Iran, the special tool used to make the incisions is called a nushtar or "nishtar" (from Persian, meaning a lancet) and carries three or four blades three millimeters apart, which are scored upward along the pod. Incisions are made three or four times at intervals of two to three days, and each time the "poppy tears," which dry to a sticky brown resin, are collected the following morning. One acre harvested in this way can produce three to five kilograms of raw opium.[67&#93; In the Soviet Union, pods were typically scored horizontally, and opium was collected three times, or else one or two collections were followed by isolation of opiates from the ripe capsules. Oil poppies, an alternative strain of P. somniferum, were also used for production of opiates from their capsules and stems.[68&#93;<br />
Black tar opium seized in Afghanistan, spring 2005<br />
Raw opium may be sold to a merchant or broker on the black market, but it usually does not travel far from the field before it is refined into morphine base, because pungent, jelly-like raw opium is bulkier and harder to smuggle. Crude laboratories in the field are capable of refining opium into morphine base by a simple acid-base extraction. A sticky, brown paste, morphine base is pressed into bricks and sun-dried, and can either be smoked, prepared into other forms or processed into heroin.[7&#93;<br />
The production of wheat in Deh Dehi has decreased dramatically since farmers had invested into the opium trade. Over some years, the opium trade has become the key economic activity in the village. A farmer reported that he can earn between 1000-2000 lakhs annual profit from poppy cultivation instead of the 20 he would make cultivating wheat. Now, all the irrigated land is given over to the poppy cultivation, and most of the men and women who worked in the livestock trade are either involved in the opium trade or work overseas.[69&#93;<br />
Other methods of preparation (besides smoking), include processing into regular opium tincture (tinctura opii), laudanum, paregoric (tinctura opii camphorata), herbal wine (e.g. vinum opii), opium powder (pulvis opii), opium sirup (sirupus opii) and opium extract (extractum opii).[70&#93; Vinum opii is made by combining sugar, white wine, cinnamon, and cloves. Opium syrup is made by combining 997.5 part sugar syrup with 2.5 parts opium extract. Opium extract (extractum opii) finally can be made by macerating raw opium with water. To make opium extract, 20 parts water are combined with 1 part raw opium which has been boiled for 5 minutes (the latter to ease mixing).[70&#93;<br />
Heroin is widely preferred because of increased potency. One study in postaddicts found heroin to be approximately 2.2 times more potent than morphine by weight with a similar duration; at these relative quantities, they could distinguish the drugs subjectively but had no preference.[71&#93; Heroin was also found to be twice as potent as morphine in surgical anesthesia.[72&#93; Morphine is converted into heroin by a simple chemical reaction with acetic anhydride, followed by a varying degree of purification.[73&#93;[74&#93; Especially in Mexican production, opium may be converted directly to "black tar heroin" in a simplified procedure. This form predominates in the U.S. west of the Mississippi. Relative to other preparations of heroin, it has been associated with a dramatically decreased rate of HIV transmission among intravenous drug users (4% in Los Angeles vs. 40% in New York) due to technical requirements of injection, although it is also associated with greater risk of venous sclerosis and necrotizing fasciitis.[75&#93;<br />
Illegal production<br />
International drug routes<br />
See also: Opium production in Afghanistan and Illegal drug trade<br />
Opium production has fallen greatly since 1906, when 41,000 tons were produced, but because 39,000 tons of that year's opium were consumed in China, overall usage in the rest of the world was much lower.[76&#93; These figures from 1906 have been criticized as over-estimates.[77&#93; In 1980, 2,000 tons of opium supplied all legal and illegal uses.[13&#93; Recently, opium production has increased considerably, surpassing 5,000 tons in 2002. However, the World Health Organization has estimated that current production of opium would need to increase fivefold to account for total global medical need.[77&#93;<br />
In 2002, the price for one kilogram of opium was &#36;300 for the farmer, &#36;800 for purchasers in Afghanistan, and &#36;16,000 on the streets of Europe before conversion into heroin.[78&#93;<br />
Following documented trends of increasing availability mirroring increased American military and geo-political regional involvement, Afghanistan is currently the primary producer of the drug. After regularly producing 70% of the world's opium, Afghanistan decreased production to 74 tons per year under a ban by the Taliban in 2000, a move which cut production by 94 per cent. A year later, after American and British troops invaded Afghanistan, removed the Taliban and installed the interim government, the land under cultivation leapt back to 285 square miles, with Afghanistan supplanting Burma to become the world's largest opium producer once more. Opium production in that country has increased rapidly since, reaching an all-time high in 2006. According to DEA statistics, Afghanistan's production of oven-dried opium increased to 1,278 tons in 2002, more than doubled by 2003, and nearly doubled again during 2004. In late 2004, the U.S. government estimated that 206,000 hectares were under poppy cultivation, 4.5% of the country's total cropland, and produced 4,200 metric tons of opium, 76% of the world's supply, yielding 60% of Afghanistan's gross domestic product.[79&#93; In 2006, the UN Office on Drugs and Crime estimated production to have risen 59% to 407,000 acres (1,650 km2) in cultivation, yielding 6,100 tons of opium, 82% of the world's supply.[80&#93; The value of the resulting heroin was estimated at &#36;3.5 billion, of which Afghan farmers were estimated to have received &#36;700 million in revenue. For farmers, the crop can be up to ten times more profitable than wheat. The price of opium is around &#36;138 per kilo. However, opium production has led to rising tensions in Afghan villages. Though direct conflict has yet to occur, the opinions of the new class of young, rich men involved in the opium trade are at odds with those of the traditional village leaders.[81&#93;<br />
An increasingly large fraction of opium is processed into morphine base and heroin in drug labs in Afghanistan. Despite an international set of chemical controls designed to restrict availability of acetic anhydride, it enters the country, perhaps through its Central Asian neighbors which do not participate. A counternarcotics law passed in December 2005 requires Afghanistan to develop registries or regulations for tracking, storing, and owning acetic anhydride.[82&#93;</div>[color=#0000CD&#93;<br />
reference:wikipedia</span>[/color&#93;]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #0000CD;"><div style="text-align: left;">Opium (poppy tears, lachryma papaveris) is the dried latex obtained from opium poppies (Papaver somniferum). Opium contains up to 12% morphine, an opiate alkaloid, which is most frequently processed chemically to produce heroin for the illegal drug trade. The latex also includes codeine and non-narcotic alkaloids, such as papaverine, thebaine and noscapine. The latex is obtained by lacerating (or "scoring") the immature seed pods (fruits); the latex leaks out and dries to a sticky brown residue. This is scraped off the fruit. Meconium historically referred to related, weaker preparations made from other parts of the poppy or different species of poppies.<br />
Islamic Societies (500-1500 CE)<br />
As the power of the Roman Empire declined, the lands to the south, and east of the Mediterranean sea became incorporated into the Islamic Empire, which assembled the finest libraries and the most skilled physicians of the era. Many Muslims believe that the hadith of al-Bukhari prohibits every intoxicating substance as haraam, but the use of intoxicants in medicine has been widely permitted by Scholars, even though it is prohibited under Islamic Law.[10] Dioscorides' five-volume De Materia Medica, the precursor of pharmacopoeias, remained in use (with some improvements in Arabic versions[11]) from the 1st to 16th centuries and described opium and the wide range of uses prevalent in the ancient world.[12] Somewhere between 400 and 1200 CE, Arab traders introduced opium to China.[4][7][13] The Persian physician Abu Bakr Muhammad ibn Zakariya al-Razi Rhazes (845-930 CE) maintained a laboratory and school in Baghdad, and was a student and critic of Galen, made use of opium in anesthesia and recommended its use for the treatment of melancholy in Fi ma-yahdara al-tabib (In the Absence of a Physician), a home medical manual directed toward ordinary citizens for self-treatment if a doctor was not available.[14][15] The renowned Andalusian ophthalmologic surgeon Abu al-Qasim Ammar (936-1013 CE) relied on opium and mandrake as surgical anaesthetics and wrote a treatise, al-Tasrif, that influenced medical thought well into the sixteenth century.[16] The Persian physician Abū ‘Alī al-Husayn ibn Sina (Avicenna) described opium as the most powerful of the stupefacients, by comparison with mandrake and other highly effective herbs, in The Canon of Medicine. This classic text was translated into Latin in 1175 and later into many other languages and remained authoritative into the seventeenth century.[17] Şerafeddin Sabuncuoğlu used opium in the fourteenth century Ottoman Empire to treat migraine headaches, sciatica, and other painful ailments.[18]<br />
Recreational use in China<br />
The earliest clear description of the use of opium as a recreational drug in China came from Xu Boling, who wrote in 1483 that opium was "mainly used to aid masculinity, strengthen sperm and regain vigor," and that it "enhances the art of alchemists, sex and court ladies."<br />
Obsolescence<br />
Bayer heroin bottle<br />
Globally, opium has gradually been superseded by a variety of purified, semi-synthetic, and synthetic opioids with progressively stronger effects, and by other general anesthetics. This process began in <img src="http://c61.ir/images/smilies/New-sim/180[1].gif" style="vertical-align: middle;" border="0" alt="180" title="180" />4, when Friedrich Wilhelm Adam Sertürner first isolated morphine from the opium poppy.[55][56] The process continued until 1817, when Sertürner published the isolation of pure morphine from opium after at least thirteen years of research and a nearly disastrous trial on himself and three boys.[57] The great advantage of purified morphine was that a patient could be treated with a known dose—whereas with raw plant material, as Gabriel Fallopius once lamented, "if soporifics are weak they do not help; if they are strong they are exceedingly dangerous." Morphine was the first pharmaceutical isolated from a natural product, and this success encouraged the isolation of other alkaloids: by 1820, isolations of narcotine, strychnine, veratrine, colchicine, caffeine, and quinine were reported. Morphine sales began in 1827, by Heinrich Emanuel Merck of Darmstadt, and helped him expand his family pharmacy into the Merck KGaA pharmaceutical company.<br />
Codeine was isolated in <img src="http://c61.ir/images/smilies/New-sim/183[1].gif" style="vertical-align: middle;" border="0" alt="183" title="183" />2 by Pierre Jean Robiquet.<br />
The use of diethyl ether and chloroform for general anesthesia began in 1846-1847, and rapidly displaced the use of opiates and tropane alkaloids from Solanaceae due to their relative safety.[58]<br />
Heroin, the first semi-synthetic opiate, was first synthesized in 1874, but was not pursued until its rediscovery in 1897 by Felix Hoffmann at the Bayer pharmaceutical company in Elberfeld, Germany. From 1898 to 1910 heroin was marketed as a non-addictive morphine substitute and cough medicine for children. By 1902, sales made up 5% of the company's profits, and "heroinism" had attracted media attention.[59] Oxycodone, a thebaine derivative similar to codeine, was introduced by Bayer in 1916 and promoted as a less-addictive analgesic. Preparations of the drug such as Percocet and OxyContin remain popular to this day.<br />
A range of synthetic opioids such as methadone (1937), pethidine (1939), fentanyl (late 1950s), and derivatives thereof have been introduced, and each is preferred for certain specialized applications. Nonetheless, morphine remains the drug of choice for American combat medics, who carry packs of syrettes containing 16 milligrams each for use on severely wounded soldiers.[60] No drug has yet been found that can match the painkilling effect of opioids without also duplicating much of its addictive potential.<br />
Harvesting and processing<br />
Harvesting opium<br />
When grown for opium production, the skin of the ripening pods of these poppies is scored by a sharp blade at a time carefully chosen so that neither rain, wind, nor dew can spoil the exudation of white, milky latex, usually in the afternoon. Incisions are made while the pods are still raw, with no more than a slight yellow tint, and must be shallow to avoid penetrating hollow inner chambers or loculi while cutting into the lactiferous vessels. In Indian Subcontinent, Afghanistan, Central Asia and Iran, the special tool used to make the incisions is called a nushtar or "nishtar" (from Persian, meaning a lancet) and carries three or four blades three millimeters apart, which are scored upward along the pod. Incisions are made three or four times at intervals of two to three days, and each time the "poppy tears," which dry to a sticky brown resin, are collected the following morning. One acre harvested in this way can produce three to five kilograms of raw opium.[67] In the Soviet Union, pods were typically scored horizontally, and opium was collected three times, or else one or two collections were followed by isolation of opiates from the ripe capsules. Oil poppies, an alternative strain of P. somniferum, were also used for production of opiates from their capsules and stems.[68]<br />
Black tar opium seized in Afghanistan, spring 2005<br />
Raw opium may be sold to a merchant or broker on the black market, but it usually does not travel far from the field before it is refined into morphine base, because pungent, jelly-like raw opium is bulkier and harder to smuggle. Crude laboratories in the field are capable of refining opium into morphine base by a simple acid-base extraction. A sticky, brown paste, morphine base is pressed into bricks and sun-dried, and can either be smoked, prepared into other forms or processed into heroin.[7]<br />
The production of wheat in Deh Dehi has decreased dramatically since farmers had invested into the opium trade. Over some years, the opium trade has become the key economic activity in the village. A farmer reported that he can earn between 1000-2000 lakhs annual profit from poppy cultivation instead of the 20 he would make cultivating wheat. Now, all the irrigated land is given over to the poppy cultivation, and most of the men and women who worked in the livestock trade are either involved in the opium trade or work overseas.[69]<br />
Other methods of preparation (besides smoking), include processing into regular opium tincture (tinctura opii), laudanum, paregoric (tinctura opii camphorata), herbal wine (e.g. vinum opii), opium powder (pulvis opii), opium sirup (sirupus opii) and opium extract (extractum opii).[70] Vinum opii is made by combining sugar, white wine, cinnamon, and cloves. Opium syrup is made by combining 997.5 part sugar syrup with 2.5 parts opium extract. Opium extract (extractum opii) finally can be made by macerating raw opium with water. To make opium extract, 20 parts water are combined with 1 part raw opium which has been boiled for 5 minutes (the latter to ease mixing).[70]<br />
Heroin is widely preferred because of increased potency. One study in postaddicts found heroin to be approximately 2.2 times more potent than morphine by weight with a similar duration; at these relative quantities, they could distinguish the drugs subjectively but had no preference.[71] Heroin was also found to be twice as potent as morphine in surgical anesthesia.[72] Morphine is converted into heroin by a simple chemical reaction with acetic anhydride, followed by a varying degree of purification.[73][74] Especially in Mexican production, opium may be converted directly to "black tar heroin" in a simplified procedure. This form predominates in the U.S. west of the Mississippi. Relative to other preparations of heroin, it has been associated with a dramatically decreased rate of HIV transmission among intravenous drug users (4% in Los Angeles vs. 40% in New York) due to technical requirements of injection, although it is also associated with greater risk of venous sclerosis and necrotizing fasciitis.[75]<br />
Illegal production<br />
International drug routes<br />
See also: Opium production in Afghanistan and Illegal drug trade<br />
Opium production has fallen greatly since 1906, when 41,000 tons were produced, but because 39,000 tons of that year's opium were consumed in China, overall usage in the rest of the world was much lower.[76] These figures from 1906 have been criticized as over-estimates.[77] In 1980, 2,000 tons of opium supplied all legal and illegal uses.[13] Recently, opium production has increased considerably, surpassing 5,000 tons in 2002. However, the World Health Organization has estimated that current production of opium would need to increase fivefold to account for total global medical need.[77]<br />
In 2002, the price for one kilogram of opium was &#36;300 for the farmer, &#36;800 for purchasers in Afghanistan, and &#36;16,000 on the streets of Europe before conversion into heroin.[78]<br />
Following documented trends of increasing availability mirroring increased American military and geo-political regional involvement, Afghanistan is currently the primary producer of the drug. After regularly producing 70% of the world's opium, Afghanistan decreased production to 74 tons per year under a ban by the Taliban in 2000, a move which cut production by 94 per cent. A year later, after American and British troops invaded Afghanistan, removed the Taliban and installed the interim government, the land under cultivation leapt back to 285 square miles, with Afghanistan supplanting Burma to become the world's largest opium producer once more. Opium production in that country has increased rapidly since, reaching an all-time high in 2006. According to DEA statistics, Afghanistan's production of oven-dried opium increased to 1,278 tons in 2002, more than doubled by 2003, and nearly doubled again during 2004. In late 2004, the U.S. government estimated that 206,000 hectares were under poppy cultivation, 4.5% of the country's total cropland, and produced 4,200 metric tons of opium, 76% of the world's supply, yielding 60% of Afghanistan's gross domestic product.[79] In 2006, the UN Office on Drugs and Crime estimated production to have risen 59% to 407,000 acres (1,650 km2) in cultivation, yielding 6,100 tons of opium, 82% of the world's supply.[80] The value of the resulting heroin was estimated at &#36;3.5 billion, of which Afghan farmers were estimated to have received &#36;700 million in revenue. For farmers, the crop can be up to ten times more profitable than wheat. The price of opium is around &#36;138 per kilo. However, opium production has led to rising tensions in Afghan villages. Though direct conflict has yet to occur, the opinions of the new class of young, rich men involved in the opium trade are at odds with those of the traditional village leaders.[81]<br />
An increasingly large fraction of opium is processed into morphine base and heroin in drug labs in Afghanistan. Despite an international set of chemical controls designed to restrict availability of acetic anhydride, it enters the country, perhaps through its Central Asian neighbors which do not participate. A counternarcotics law passed in December 2005 requires Afghanistan to develop registries or regulations for tracking, storing, and owning acetic anhydride.[82]</div>[color=#0000CD]<br />
reference:wikipedia</span>[/color]]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[دورم از کنگره ؟؟؟چه کنم؟؟؟؟]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4778</link>
			<pubDate>Mon, 06 Sep 2010 10:17:18 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4778</guid>
			<description><![CDATA[با سلام <br />
من یک سفر دومی هستم که در شعبه آکادمی تولد هم گرفتم اما چند وقت است که به دلیل مسائل مادی از کنگره دور شده ام.<br />
چگونه می توانم در وهله اول با اینکه کنگره نمی ایم از آموزش ها استفاده نمایم و سوال بعد اینکه چگونه می توانم دین خود را با اینکه از کنگره دورم به این جای مقدس ادا کنم؟<br />
سپاسگذارم]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[با سلام <br />
من یک سفر دومی هستم که در شعبه آکادمی تولد هم گرفتم اما چند وقت است که به دلیل مسائل مادی از کنگره دور شده ام.<br />
چگونه می توانم در وهله اول با اینکه کنگره نمی ایم از آموزش ها استفاده نمایم و سوال بعد اینکه چگونه می توانم دین خود را با اینکه از کنگره دورم به این جای مقدس ادا کنم؟<br />
سپاسگذارم]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Drug Addiction Pathophysiology]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4776</link>
			<pubDate>Sun, 05 Sep 2010 13:06:38 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4776</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: left;">Studies have shown that addictive drugs stimulate a reward circuit in the brain. The circuit provides incentives for action by registering the value of important experiences. Rewarding experiences trigger the release of the brain chemical dopamine, telling the brain "do it again." What makes permanent recovery difficult is drug-induced change that creates lasting memories linking the drug to a pleasurable reward.<br />
<br />
Recent research shows that addiction involves many of the same brain circuits that govern learning and memory. Long-term memories are formed by the activity of brain substances called transcription factors. All perceived rewards, including drugs, increase the concentration of transcription factors. So repeatedly taking drugs can change the brain cells and make the memory of the pleasurable effects very strong. Even after transcription factor levels return to normal, addicts may remain hypersensitive to the drug and the cues that predict its presence. This can heighten the risk of relapse in addicts long after they stop taking the drug.<br />
<br />
Knowing more about how addiction works in the brain has not yet given us any strikingly effective new treatments, but it has suggested new possibilities while providing a better understanding of how the available treatments work. "The hardest job will be finding substances that lower the risk of addiction but do not interfere with responses to natural rewards," says Dr. Michael Miller, editor in chief of the Harvard Mental Health Letter. So far there is little evidence that any one type of therapy works better for addiction than another.<br />
<br />
Source:http://www.health.harvard.edu/press_releases/drug-addiction-brain<br />
For more information please visit:<br />
<a href="http://www.utexas.edu/research/asrec/dopamine.html" target="_blank">http://www.utexas.edu/research/asrec/dopamine.html</a><br />
and<br />
<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Drug_addiction" target="_blank">http://en.wikipedia.org/wiki/Drug_addiction</a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: left;">Studies have shown that addictive drugs stimulate a reward circuit in the brain. The circuit provides incentives for action by registering the value of important experiences. Rewarding experiences trigger the release of the brain chemical dopamine, telling the brain "do it again." What makes permanent recovery difficult is drug-induced change that creates lasting memories linking the drug to a pleasurable reward.<br />
<br />
Recent research shows that addiction involves many of the same brain circuits that govern learning and memory. Long-term memories are formed by the activity of brain substances called transcription factors. All perceived rewards, including drugs, increase the concentration of transcription factors. So repeatedly taking drugs can change the brain cells and make the memory of the pleasurable effects very strong. Even after transcription factor levels return to normal, addicts may remain hypersensitive to the drug and the cues that predict its presence. This can heighten the risk of relapse in addicts long after they stop taking the drug.<br />
<br />
Knowing more about how addiction works in the brain has not yet given us any strikingly effective new treatments, but it has suggested new possibilities while providing a better understanding of how the available treatments work. "The hardest job will be finding substances that lower the risk of addiction but do not interfere with responses to natural rewards," says Dr. Michael Miller, editor in chief of the Harvard Mental Health Letter. So far there is little evidence that any one type of therapy works better for addiction than another.<br />
<br />
Source:http://www.health.harvard.edu/press_releases/drug-addiction-brain<br />
For more information please visit:<br />
<a href="http://www.utexas.edu/research/asrec/dopamine.html" target="_blank">http://www.utexas.edu/research/asrec/dopamine.html</a><br />
and<br />
<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Drug_addiction" target="_blank">http://en.wikipedia.org/wiki/Drug_addiction</a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[پیمان از شیراز]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4773</link>
			<pubDate>Sun, 05 Sep 2010 05:21:55 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4773</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;">پیمان از شیراز</span><br />
<br />
<span style="color: #FF1493;"><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">پیمان جان لطف کنید تجربیات و مطالب خود را در طول سفر در این قسمت بنویسید تاغ دیگرانی که در راه هستند از مطالب شما نیز استفاده نمایند</span></div></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;">پیمان از شیراز</span><br />
<br />
<span style="color: #FF1493;"><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">پیمان جان لطف کنید تجربیات و مطالب خود را در طول سفر در این قسمت بنویسید تاغ دیگرانی که در راه هستند از مطالب شما نیز استفاده نمایند</span></div></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[6 اشتباه رايج درباره اعتياد]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4772</link>
			<pubDate>Sun, 05 Sep 2010 00:50:59 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4772</guid>
			<description><![CDATA[اغلب افراد تصور مي‌کنند که اعتياد فقط جنبه‌هاي اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي دارد اما گاهي اوقات فراموش مي‌کنيم که باورهاي غلط درباره اعتياد نيز اعتيادآفرين هستند. شناسايي برخي از اين باورهاي غلط به ما کمک مي‌کند که از اين معضل اجتماعي پيشگيري کنيم.در اين نوشته، سعي مي‌کنم 6 باور رايج اما غلط در جامعه را در همين موضوع بازگو کنم.<br />
<span style="color: #FF0000;"><span style="font-size: x-large;"><br />
1 قرص‌ها و داروها خطري ندارند!</span></span><br />
بسياري از والدين و خانواده‌ها فکر مي‌کنند، اعتياد فقط به مواد مخدري مانند ترياک، شيره، هرويين و کراک خطرناک است و اگر در وسايل فرزندانشان قرص يا دارو پيدا کنند، گمان مي‌برند، دارو ضرري ندارد و چون کارخانه‌هاي دارويي آن را تهيه مي‌کنند و داروخانه آن را عرضه مي‌کنند، پس به طور کامل بي‌خطر هستند! بايد بدانيم که اين يک تصور غلط است و داروهايي مانند ترامادول، ديفنوکسيلات، انواع داروهاي حاوي کديين، بنزوديازپين‌ها يعني داروهايي که به زپام ختم مي‌شوند (ديازپام، کلونازپام، فلورازپام و...) کلرديازپوکسايد، فنوباربيتال و زاناکس يا آلپرازولام نيز از جمله داروهاي اعتيادآورند که درمان اعتياد آنها بسيار دشوار است. <br />
<br />
[color&#93;2 شيشه‌ اعتيادآور نيست و مورفين را مي‌شويد![/color&#93;<br />
بسياري از فروشندگان مواد براي تبليغ مواد خود، ادعا مي‌کنند که ماده شيشه اعتياد ندارد. اين در حالي است که شيشه از اعتيادآورترين مواد شناخته شده است. بسياري از معتادان سابقه‌دار مي‌گويند ما به ترياک، شيره و ساير مواد خانواده ترياک معتاد بوده‌ايم. بارها ترک کرده‌ايم و ماه‌ها و سال‌ها پاک مانده‌ايم ولي دوباره اعتيادمان عود کرده است. در صورتي که ترک کردن اعتياد به شيشه اساسا معني ندارد. همچنين، هستند نوجواناني که يک بار براي کنجکاوي ماده شيشه را تجربه کرده‌اند و الان به آن معتادند. در ضمن، اعتياد به ساير مواد (خانواده ترياک و حاوي مرفين) به هيچ وجه موثر نيست و اين ادعا يک دروغ محض و فريبنده است.<br />
<br />
[color&#93;3 ترک اعتياد آسان است! [/color&#93;<br />
اين جمله با روح پيشگيري در تضاد است. ترک اعتياد به هيچ‌وجه آسان نيست. تجربه نشان داده است، از هر صد نفر معتاد مراجعه کننده به مراکز درماني، شايد بتوان فقط بيست نفر را آن هم در طول فقط يک سال پاک نگه داشت. شايان ذکر است، حرف‌هايي مانند درمان تضميني، ترک اعتياد در چهار ساعت، ارسال دارو به شهرستان و کپسول‌هاي ماهواره‌اي، بيشتر به مزاح و شوخي شبيه است. مگر مي‌توان يک معتاد با بيماري مزمن را در چهار ساعت درمان کرد؟ درمان اعتياد حداقل به شش ماه زمان نياز دارد.<br />
<br />
<br />
[color&#93;4 پسر من ورزشکار است، پس هيچ‌وقت معتاد نمي‌شود![/color&#93;<br />
متاسفانه، برخي از افراد معتاد در پشت پرده ورزش، مصرف مواد را آغاز کرده‌اند. به ياد داشته باشيم، براي حفاظت از فرزندانمان آگاهي و توانمندي‌هاي ضروري زندگي مانند مهارت «نه گفتن»، «حل مساله» و «تصميم‌گيري» لازم است. ورزش کردن نقش پيشگيرانه دارد اما کامل نيست. در کنار ورزش، ارتباط صميمي با فرزند و آموزش خطرهاي مواد اعتيادآور، پرهيز از مصرف سيگار و قليان نيز از ضرورت‌هاي پيشگيري از اعتياد محسوب مي‌شود.<br />
<br />
[color&#93;5 پسرم دانشجو شده و ديگر خيالم راحت است که معتاد نمي‌شود![/color&#93;<br />
اين باور غلط، بسياري از دانشجويان و خانواده‌هاي آنان را گرفتار کرده است.خانواده‌هايي هستند که تصور مي‌کنند فرزندشان در شهرستان در حال گذراندن واحدهاي درسي دانشگاهي است اما يک سال است که او از دانشگاه اخراج شده است. اگر فرزند ما توانسته است از سد کنکور بگذرد، اين نشان از توانمندي او دارد اما اين توانمندي براي اعتماد زياد و يک طرفه و حس غرور کاذب در برخي دانشجويان، آنها را گرفتار مواد اعتيادآور و <br />
مشکلات درمان کرده است.<br />
[color&#93;6 - خانواده ما در مکاني آلوده زندگي مي‌کند، پس قسمت فرزندانمان است که معتاد شوند![/color&#93;<br />
بسيارند خانواده‌هايي که در مکان‌هاي آلوده زندگي مي‌کنند اما به طور دقيق به توصيه‌ها و آموزش‌هاي کارشناسي توجه کرده‌اند و اکنون فرزنداني سالم دارند. پس اين باور درستي نيست و نبايد خانواده‌ها از اين مکان‌هاي آلوده ترسي به دل راه بدهند. البته اگر خانواده‌ها مي‌توانند، بايد در محيط سالمي براي رشد فزرندانشان زندگي کنند اما توجه به اصول عملي پيشگيري و اجرايي کردن آن، حتي در آلوده‌ترين مناطق نيز نقش موثري در سلامت فرزندان دارد.<br />
<br />
منبع: <a href="http://www.salamat.com" target="_blank">http://www.salamat.com</a><br />
نويسنده: دکتر هومان نارنجي‌ها]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[اغلب افراد تصور مي‌کنند که اعتياد فقط جنبه‌هاي اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي دارد اما گاهي اوقات فراموش مي‌کنيم که باورهاي غلط درباره اعتياد نيز اعتيادآفرين هستند. شناسايي برخي از اين باورهاي غلط به ما کمک مي‌کند که از اين معضل اجتماعي پيشگيري کنيم.در اين نوشته، سعي مي‌کنم 6 باور رايج اما غلط در جامعه را در همين موضوع بازگو کنم.<br />
<span style="color: #FF0000;"><span style="font-size: x-large;"><br />
1 قرص‌ها و داروها خطري ندارند!</span></span><br />
بسياري از والدين و خانواده‌ها فکر مي‌کنند، اعتياد فقط به مواد مخدري مانند ترياک، شيره، هرويين و کراک خطرناک است و اگر در وسايل فرزندانشان قرص يا دارو پيدا کنند، گمان مي‌برند، دارو ضرري ندارد و چون کارخانه‌هاي دارويي آن را تهيه مي‌کنند و داروخانه آن را عرضه مي‌کنند، پس به طور کامل بي‌خطر هستند! بايد بدانيم که اين يک تصور غلط است و داروهايي مانند ترامادول، ديفنوکسيلات، انواع داروهاي حاوي کديين، بنزوديازپين‌ها يعني داروهايي که به زپام ختم مي‌شوند (ديازپام، کلونازپام، فلورازپام و...) کلرديازپوکسايد، فنوباربيتال و زاناکس يا آلپرازولام نيز از جمله داروهاي اعتيادآورند که درمان اعتياد آنها بسيار دشوار است. <br />
<br />
[color]2 شيشه‌ اعتيادآور نيست و مورفين را مي‌شويد![/color]<br />
بسياري از فروشندگان مواد براي تبليغ مواد خود، ادعا مي‌کنند که ماده شيشه اعتياد ندارد. اين در حالي است که شيشه از اعتيادآورترين مواد شناخته شده است. بسياري از معتادان سابقه‌دار مي‌گويند ما به ترياک، شيره و ساير مواد خانواده ترياک معتاد بوده‌ايم. بارها ترک کرده‌ايم و ماه‌ها و سال‌ها پاک مانده‌ايم ولي دوباره اعتيادمان عود کرده است. در صورتي که ترک کردن اعتياد به شيشه اساسا معني ندارد. همچنين، هستند نوجواناني که يک بار براي کنجکاوي ماده شيشه را تجربه کرده‌اند و الان به آن معتادند. در ضمن، اعتياد به ساير مواد (خانواده ترياک و حاوي مرفين) به هيچ وجه موثر نيست و اين ادعا يک دروغ محض و فريبنده است.<br />
<br />
[color]3 ترک اعتياد آسان است! [/color]<br />
اين جمله با روح پيشگيري در تضاد است. ترک اعتياد به هيچ‌وجه آسان نيست. تجربه نشان داده است، از هر صد نفر معتاد مراجعه کننده به مراکز درماني، شايد بتوان فقط بيست نفر را آن هم در طول فقط يک سال پاک نگه داشت. شايان ذکر است، حرف‌هايي مانند درمان تضميني، ترک اعتياد در چهار ساعت، ارسال دارو به شهرستان و کپسول‌هاي ماهواره‌اي، بيشتر به مزاح و شوخي شبيه است. مگر مي‌توان يک معتاد با بيماري مزمن را در چهار ساعت درمان کرد؟ درمان اعتياد حداقل به شش ماه زمان نياز دارد.<br />
<br />
<br />
[color]4 پسر من ورزشکار است، پس هيچ‌وقت معتاد نمي‌شود![/color]<br />
متاسفانه، برخي از افراد معتاد در پشت پرده ورزش، مصرف مواد را آغاز کرده‌اند. به ياد داشته باشيم، براي حفاظت از فرزندانمان آگاهي و توانمندي‌هاي ضروري زندگي مانند مهارت «نه گفتن»، «حل مساله» و «تصميم‌گيري» لازم است. ورزش کردن نقش پيشگيرانه دارد اما کامل نيست. در کنار ورزش، ارتباط صميمي با فرزند و آموزش خطرهاي مواد اعتيادآور، پرهيز از مصرف سيگار و قليان نيز از ضرورت‌هاي پيشگيري از اعتياد محسوب مي‌شود.<br />
<br />
[color]5 پسرم دانشجو شده و ديگر خيالم راحت است که معتاد نمي‌شود![/color]<br />
اين باور غلط، بسياري از دانشجويان و خانواده‌هاي آنان را گرفتار کرده است.خانواده‌هايي هستند که تصور مي‌کنند فرزندشان در شهرستان در حال گذراندن واحدهاي درسي دانشگاهي است اما يک سال است که او از دانشگاه اخراج شده است. اگر فرزند ما توانسته است از سد کنکور بگذرد، اين نشان از توانمندي او دارد اما اين توانمندي براي اعتماد زياد و يک طرفه و حس غرور کاذب در برخي دانشجويان، آنها را گرفتار مواد اعتيادآور و <br />
مشکلات درمان کرده است.<br />
[color]6 - خانواده ما در مکاني آلوده زندگي مي‌کند، پس قسمت فرزندانمان است که معتاد شوند![/color]<br />
بسيارند خانواده‌هايي که در مکان‌هاي آلوده زندگي مي‌کنند اما به طور دقيق به توصيه‌ها و آموزش‌هاي کارشناسي توجه کرده‌اند و اکنون فرزنداني سالم دارند. پس اين باور درستي نيست و نبايد خانواده‌ها از اين مکان‌هاي آلوده ترسي به دل راه بدهند. البته اگر خانواده‌ها مي‌توانند، بايد در محيط سالمي براي رشد فزرندانشان زندگي کنند اما توجه به اصول عملي پيشگيري و اجرايي کردن آن، حتي در آلوده‌ترين مناطق نيز نقش موثري در سلامت فرزندان دارد.<br />
<br />
منبع: <a href="http://www.salamat.com" target="_blank">http://www.salamat.com</a><br />
نويسنده: دکتر هومان نارنجي‌ها]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[چه کنم؟]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4770</link>
			<pubDate>Thu, 02 Sep 2010 08:16:41 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4770</guid>
			<description><![CDATA[با سلام<br />
23سالمه.7ساله مصرف کننده ام.1سال بود پاک پاک بودم.باور کنین کراک و خیلی راحت ترک کردم.که یهو شیشه وارد زندگیم شد.هر روز نمیکشم ولی هفته ای 2  3 بار چرا.بلاهایی که تو این 5  6 ماه شیشه سرم اورده تو 7سالی که همه چی میکشیدم سرم نیومده بود.<br />
چرا اخه این شیشه اینجوریه؟<br />
اصلا میشه بیخیالش شد؟<br />
چون اگه نتونم باید بیخیال زندگیم بشم.<br />
اخه 1جنازه از من مفیدتره.<br />
باید انتخاب کنم:  یا مرگ  یا .... <br />
مرگ بر من[/font&#93;[/size&#93;]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[با سلام<br />
23سالمه.7ساله مصرف کننده ام.1سال بود پاک پاک بودم.باور کنین کراک و خیلی راحت ترک کردم.که یهو شیشه وارد زندگیم شد.هر روز نمیکشم ولی هفته ای 2  3 بار چرا.بلاهایی که تو این 5  6 ماه شیشه سرم اورده تو 7سالی که همه چی میکشیدم سرم نیومده بود.<br />
چرا اخه این شیشه اینجوریه؟<br />
اصلا میشه بیخیالش شد؟<br />
چون اگه نتونم باید بیخیال زندگیم بشم.<br />
اخه 1جنازه از من مفیدتره.<br />
باید انتخاب کنم:  یا مرگ  یا .... <br />
مرگ بر من[/font][/size]]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[داستانهای ارشیا(برای همسفران کوچک)]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4769</link>
			<pubDate>Thu, 02 Sep 2010 07:55:03 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4769</guid>
			<description><![CDATA[<img src="http://www.freezpic.com/images/9xzzpoaxkc63ww3i3q7.jpg" border="0" alt="[تصویر: 9xzzpoaxkc63ww3i3q7.jpg&#93;" />[/color&#93;[/b&#93;چراغ راهنمایی کلافه شده بود.به ماشینهایی که از روبرویش رد میشدندچپ چپ نگاه میکرد.ماشینها برای اینکه بیشتر حرصش و در بیاورند برایش زبان درازی میکردند او هم عصبانی میشد و از عصبانیت صورتش قرمز میشد مثل گوجه فرنگی.ماشینها هم میزدند زیر خنده حالا نخند کی بخند.تا خواست چیزی بگوید پسری چاق که از بستنی خوردن خسته شده بودبستنی اش را پرت کرد در صورت چراغ راهنمایی یک موتور گفت:بستنی قیفی مواظب باش میخواهم بخورمت.تو بستنی قیفی هستی یا چراغ راهنمایی بعد هم سرعت گرفت واز میان ماشینها خنده کنان رد شد چراغ راهنمایی هم برای اینکه جوابی به او بدهد گفت اینقدر تند نرو بنزینت تموم میشه امسال هم که بنزین گران شده پولش و کی میخواد بده اما موتور رفته بود.چراغ راهنمایی دید که یک آدم با یک کیسه بو گندو به طرف او می آید همین طور که دماغش را گرفته بود گفت بیچاره سطلی که این کیسه درونش بوده فکر کنم از بویش خفه شده هنوز حرفش تمام نشده بود که دید آن مرد کیسه زباله پیش پای او پرت کرد ورفت چراغ راهنمایی از این صحنه غش کرد.<br />
چند وقت بعد با سر و صدای چند بچه به هوش آمد خوب که نگاه کرد دید چند بچه سنگ برداشته اند میخواهند مسابقه بدهند مسابقه از این قرار بود که هر کس سنگش به چراغ راهنمایی بخورد برنده است...یکی از بچه ها سنگ را پرت کرد به پای چراغ خورد چراغ فریاد زد اما کسی صدایش را نشنید چند دقیقه بعد تمام چراغهایش شکست.چراغ زخمی وعصبانی با خود گفتبهتر است کمی بخوابم خیلی خسته ام بدنم درد میکنداما تا آمد بخوابد چراغهایش خاموش و روشن شدند..بعد هم ماشینها رد شدند و بوق زدندچراغ دستهایش را در گوشش کرد وفشار داد........یک روز برق رفت چراغ داستان ما خوشحال شد گفت یک چرتی میزنم چشمهایش را بست و یک مرتبه با صدای بوق ماشینها و صدای عابران از خواب پرید دید که چه بی نظمی در شهر ایجاد شده مردم و ماشینها همه کلافه بودند هیچ چیز سر جایش نبود همان موقع بود که همه به وجود مفید چراغ پی بردند و دیگر او را اذیت نکردند ...ما همیشه وقتی چیزی را داریم قدر آن را نمیدانیم وقتی او را از دست میدهیم تازه میفهمیم که چه چیز با ارزشی داشته ایم پس بیاییم بابت آن چیزهایی که داریم خدا را شکر کنیم]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<img src="http://www.freezpic.com/images/9xzzpoaxkc63ww3i3q7.jpg" border="0" alt="[تصویر: 9xzzpoaxkc63ww3i3q7.jpg]" />[/color][/b]چراغ راهنمایی کلافه شده بود.به ماشینهایی که از روبرویش رد میشدندچپ چپ نگاه میکرد.ماشینها برای اینکه بیشتر حرصش و در بیاورند برایش زبان درازی میکردند او هم عصبانی میشد و از عصبانیت صورتش قرمز میشد مثل گوجه فرنگی.ماشینها هم میزدند زیر خنده حالا نخند کی بخند.تا خواست چیزی بگوید پسری چاق که از بستنی خوردن خسته شده بودبستنی اش را پرت کرد در صورت چراغ راهنمایی یک موتور گفت:بستنی قیفی مواظب باش میخواهم بخورمت.تو بستنی قیفی هستی یا چراغ راهنمایی بعد هم سرعت گرفت واز میان ماشینها خنده کنان رد شد چراغ راهنمایی هم برای اینکه جوابی به او بدهد گفت اینقدر تند نرو بنزینت تموم میشه امسال هم که بنزین گران شده پولش و کی میخواد بده اما موتور رفته بود.چراغ راهنمایی دید که یک آدم با یک کیسه بو گندو به طرف او می آید همین طور که دماغش را گرفته بود گفت بیچاره سطلی که این کیسه درونش بوده فکر کنم از بویش خفه شده هنوز حرفش تمام نشده بود که دید آن مرد کیسه زباله پیش پای او پرت کرد ورفت چراغ راهنمایی از این صحنه غش کرد.<br />
چند وقت بعد با سر و صدای چند بچه به هوش آمد خوب که نگاه کرد دید چند بچه سنگ برداشته اند میخواهند مسابقه بدهند مسابقه از این قرار بود که هر کس سنگش به چراغ راهنمایی بخورد برنده است...یکی از بچه ها سنگ را پرت کرد به پای چراغ خورد چراغ فریاد زد اما کسی صدایش را نشنید چند دقیقه بعد تمام چراغهایش شکست.چراغ زخمی وعصبانی با خود گفتبهتر است کمی بخوابم خیلی خسته ام بدنم درد میکنداما تا آمد بخوابد چراغهایش خاموش و روشن شدند..بعد هم ماشینها رد شدند و بوق زدندچراغ دستهایش را در گوشش کرد وفشار داد........یک روز برق رفت چراغ داستان ما خوشحال شد گفت یک چرتی میزنم چشمهایش را بست و یک مرتبه با صدای بوق ماشینها و صدای عابران از خواب پرید دید که چه بی نظمی در شهر ایجاد شده مردم و ماشینها همه کلافه بودند هیچ چیز سر جایش نبود همان موقع بود که همه به وجود مفید چراغ پی بردند و دیگر او را اذیت نکردند ...ما همیشه وقتی چیزی را داریم قدر آن را نمیدانیم وقتی او را از دست میدهیم تازه میفهمیم که چه چیز با ارزشی داشته ایم پس بیاییم بابت آن چیزهایی که داریم خدا را شکر کنیم]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[سوال در مورد ضد افسردگي؟؟؟]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4768</link>
			<pubDate>Wed, 01 Sep 2010 05:05:32 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4768</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;">سلام دوستان من حدود 1 ساله داروي ضد افسردگي فلوكستين رو مصرف ميكنم با مصرفش كلا اخلاق و روحياتم خيلي بهتر شده ميخواستم ببينم اين دارو اعتياد آوره چون از چند تا دكتر پرسيدم گفتند اعتياد آور نيست ميخواستم بدونم نظر شما چيه؟</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;">سلام دوستان من حدود 1 ساله داروي ضد افسردگي فلوكستين رو مصرف ميكنم با مصرفش كلا اخلاق و روحياتم خيلي بهتر شده ميخواستم ببينم اين دارو اعتياد آوره چون از چند تا دكتر پرسيدم گفتند اعتياد آور نيست ميخواستم بدونم نظر شما چيه؟</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خدا ، انسان ، عشق]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4767</link>
			<pubDate>Mon, 30 Aug 2010 09:43:57 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4767</guid>
			<description><![CDATA[اگر به فکر آینده هستی ، بذری بکار . اگر به دهها سال دیگر می اندیشی ، نهالی بکار و اگر به صدسال آینده فکر می کنی ، به جامعه ات خدمت کن .<br />
<br />
خداعظیم نیست ، او عظمت است . خدامهربان نیست ، اومهربانی ست . خداعاشق نیست ، اوعشق است و این عظمت و مهربانی  توسط ما فرصت حضور می یابد وقتی دست ناتوانی را می گیریم و یا با عشقی خالصانه به حرف های انسانی تنها و درمانده گوش می سپاریم و گره از کار کسی می گشاییم . جهان در انتظار ظهور همه ماست . کار خداخلق انسان بود و رسالت انسان تجلی خداوند برزمین . انسان نردبانی ست که از طریق آن ، خداوند از فراز آسمان در زمین تجلی می یابد . ماعظیم تر از آن هستیم که می پنداریم .<br />
<br />
مادامی که شما فکر مثبت دارید ، بین تمام اجزای سلول تان عشق ، مهر ،صلح ،وفا ، صفا و خوشبینی حاکم می گردد و با تمام سلول های مجاور ، هماهنگ شده و به یک خویشتن بسیار بالا می رسید .<br />
کسی که در ذهن و قلبش خشم و کینه و انتقام در جریان است ، در آینده دچار بحران روحی می گردد . زندگی می کند ، اما بیچاره در درونش غوغایی برپاست !<br />
<br />
همه انسان ها وقتی پا به این دنیا می گذارند ، فرصت های شگفت انگیز و مهم و موقعیت ارزنده یی برای زندگی زیبا و با طراوت ، لذت بردن و عشق ورزیدن را دارا هستند . عظمت دنیای درونی این انسان ، آن قدر پیچیده و منظم است که ، به همان عظمت و پهناوری جهان خارج می ماند . انسان ها می توانند با تفکر و ایده ی خود ، به دنیای ارزشمند و بی انتهای درون خود سفر کنند و اگر این سفر با تفکر مثبت و معنویت همراه باشد ، به عظمت خود پی می برد و وقتی که خودش فهمید کیست ، آن وقت از زندگی بیرونی خود لذت می برد. وقتی درون خویش به تمام رازهای پنهان که در پرده یی از ابهام بوده اند ، دسترسی پیدامی کند ، به خودشناسی رسیده و به راحتی می تواند از احساسات و هیجانات منفی دست بردارد و آنها را از قلب و ذهن خودپاک کند . وقتی ذهن از رویدادی منفی پاک شد ، فرد به شگفتی های دیگر می رسد، توان انجام کارها راپیدا می کند و فکر می کند که برایش معجزه رخ می دهد .<br />
منفی اندیشی<br />
<br />
مادامی که شما فکر مثبت دارید ، بین تمام اجزای سلول تان ،عشق ، مهر ،صلح ،وفا ، صفا و خوشبینی حاکم می گردد و با تمام سلول های مجاور ، هماهنگ شده و به یک خویشتن بسیار بالا می رسید ، زیرا این بار، سلول های شما هم به کمکتان آمده اند و شما را وادار به کار خوب ،شجاعت ، شهامت ، صبر و ایثار می کنند و به مرور ،روز به روز موفق تر و زنده تر می شود به دلیل اینکه تمام وجودتان اندیشه مثبت است ، انسان ها به شما گرایش پیدا می کنند ، کارهایتان بهتر پیش می رود و احساس می کنید خدا به شما روکرده است . در حقیقت همین طور است ، زیرا خدا همه مثبت گرایان را دوست دارد ، چرا که خودش خدای مثبت است و همه جا از زیبایی خلقت خویش صحبت می کند ولی اگر شما انرژی منفی داشته باشید ، در سلول های شما ناامیدی ، دلسردی ، خشونت ، غم ، تعارض و بدبینی رسوخ می کند و حتماً سلول های شما حق و حرمت همدیگر را رعایت نمی کنند .<br />
<br />
 این بدبینی برهمه آنها چیره می شود و آنها را در کام خود فرو می برد و در نهایت به جای اینکه شاهد معجزه باشید ، خود را بیمار و منزوی می بینید، مسلماً سلول های نامتعادل ، موادسمی وارد بدن می کند و آرام آرام سلول های بدن انسان می میرند و آنجاست که شخص ناامید، آرزوی مرگ دارد ، زیرا سلول ها در روح و روان او فریاد مرگ بر می آورند . پس کسی که در ذهن و قلبش خشم و کینه و انتقام در جریان است ، در آینده دچار بحران روحی می گردد . زندگی می کند ، اما بیچاره در درونش غوغایی برپاست ! زندگی اش از تعادل و توازن خارج می شود و به دنبال گمشده ی خویش می گردد ، شاید این گمشده همان سقوط و نابودی باشد!<br />
<br />
پس ای انسان ! ای زیباترین مخلوق هستی ، ای فتبارک الله احسن الخالقین ! ای موجودی که خدایت بهترین هدیه – به نام عقل – به توداده ! ای موجودی که در بین میلیون ها موجود ، سخن می گویی ! ای موجودی که در بین میلیون ها انسان می خندی ، می فهمی ، قدرت فهم و تفکر و تعقل داری ! با خودت خلوت کن ، ببین که هستی ، خودت را دست کم گرفته ای ، خودت را گرفتار کرده ای ، خودت را در دام اعتیاد گرفتار کرده ای ،خودت را با دستهای خودت خفه می کنی ! چشم هایت را بازکن . دنیا خیلی زیباست ،فقط مهم آن است که تو آن را زیبا ببینی .<br />
بنگر خداهستی را چه قدر زیبا آفریده است . هرچه بخواهی ، در ید قدرت توست ، همه از آن توست<br />
<br />
 فکر اعتیاد ، کینه ،انتقام ،بدبینی ،دروغ ، کلاهبرداری ، دزدی و ... رااز سر خود بیرون کن . برای چه خود را آزار می دهی ؟ نگاهت راعوض کن به قول گاندی : " از گناه بیزار باش ، اما گناهکار را دوست داشته باش ! خوشبین باش ! او خدای خیلی بزرگ و بخشنده یی دارد ، شاید گناهش بخشیده شود .  بنگر خداهستی را چه قدر زیبا آفریده است . هرچه بخواهی ، در ید قدرت توست ، همه از آن توست .ماهی یی که در دریا شنا می کند روزی در دست توست ، مرغی که به امید فردا دانه می خورد ، فردا مال توست . بره یی که در چراگاه خوابیده است ، دانه ریحانی که سراز خاک در آورده ، چشمه یی که از آن آب می جوشد ، گلی که بر شاخه ی درخت است ، فردا میوه اش از آن توست . مهتاب از پشت کوه ها برای اینکه شب تو روشن باشد ، بیرون می آید . همه اینها را خدا برای تو آفریده ، همه و همه ! هیچ چیز برای خودش نیست ، همه برای توست ، پس چرا سردرگریبان خود فرو برده ای ، چرا بیخود فکر منفی داری ،  خرابش مکن !  واقعاً فکر کن تا چه اندازه مهم هستی ! زن یا مرد ، هرچه هستی زیباترین خلقت خدایی ، اما خودت را هنوز نشناخته ای ، خودت را باور نداری ، باورکن همه یکی هستیم ، آن قدر از دست دیگران عصبی مباش ! باورکن که رنج تو ، رنج ماست و رنج بشریت ، رنج همه ماست .<br />
<br />
- پروازکن با بال های الهی .<br />
<br />
- پرواز کن با پرهای معنویت .<br />
<br />
- پرواز کن با عشق .<br />
<br />
-پرواز کن با سلامت.<br />
<br />
-اعتیادت را درمان کن.<br />
<br />
- پرواز کن با خدایت تا مرز موفقیت .]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[اگر به فکر آینده هستی ، بذری بکار . اگر به دهها سال دیگر می اندیشی ، نهالی بکار و اگر به صدسال آینده فکر می کنی ، به جامعه ات خدمت کن .<br />
<br />
خداعظیم نیست ، او عظمت است . خدامهربان نیست ، اومهربانی ست . خداعاشق نیست ، اوعشق است و این عظمت و مهربانی  توسط ما فرصت حضور می یابد وقتی دست ناتوانی را می گیریم و یا با عشقی خالصانه به حرف های انسانی تنها و درمانده گوش می سپاریم و گره از کار کسی می گشاییم . جهان در انتظار ظهور همه ماست . کار خداخلق انسان بود و رسالت انسان تجلی خداوند برزمین . انسان نردبانی ست که از طریق آن ، خداوند از فراز آسمان در زمین تجلی می یابد . ماعظیم تر از آن هستیم که می پنداریم .<br />
<br />
مادامی که شما فکر مثبت دارید ، بین تمام اجزای سلول تان عشق ، مهر ،صلح ،وفا ، صفا و خوشبینی حاکم می گردد و با تمام سلول های مجاور ، هماهنگ شده و به یک خویشتن بسیار بالا می رسید .<br />
کسی که در ذهن و قلبش خشم و کینه و انتقام در جریان است ، در آینده دچار بحران روحی می گردد . زندگی می کند ، اما بیچاره در درونش غوغایی برپاست !<br />
<br />
همه انسان ها وقتی پا به این دنیا می گذارند ، فرصت های شگفت انگیز و مهم و موقعیت ارزنده یی برای زندگی زیبا و با طراوت ، لذت بردن و عشق ورزیدن را دارا هستند . عظمت دنیای درونی این انسان ، آن قدر پیچیده و منظم است که ، به همان عظمت و پهناوری جهان خارج می ماند . انسان ها می توانند با تفکر و ایده ی خود ، به دنیای ارزشمند و بی انتهای درون خود سفر کنند و اگر این سفر با تفکر مثبت و معنویت همراه باشد ، به عظمت خود پی می برد و وقتی که خودش فهمید کیست ، آن وقت از زندگی بیرونی خود لذت می برد. وقتی درون خویش به تمام رازهای پنهان که در پرده یی از ابهام بوده اند ، دسترسی پیدامی کند ، به خودشناسی رسیده و به راحتی می تواند از احساسات و هیجانات منفی دست بردارد و آنها را از قلب و ذهن خودپاک کند . وقتی ذهن از رویدادی منفی پاک شد ، فرد به شگفتی های دیگر می رسد، توان انجام کارها راپیدا می کند و فکر می کند که برایش معجزه رخ می دهد .<br />
منفی اندیشی<br />
<br />
مادامی که شما فکر مثبت دارید ، بین تمام اجزای سلول تان ،عشق ، مهر ،صلح ،وفا ، صفا و خوشبینی حاکم می گردد و با تمام سلول های مجاور ، هماهنگ شده و به یک خویشتن بسیار بالا می رسید ، زیرا این بار، سلول های شما هم به کمکتان آمده اند و شما را وادار به کار خوب ،شجاعت ، شهامت ، صبر و ایثار می کنند و به مرور ،روز به روز موفق تر و زنده تر می شود به دلیل اینکه تمام وجودتان اندیشه مثبت است ، انسان ها به شما گرایش پیدا می کنند ، کارهایتان بهتر پیش می رود و احساس می کنید خدا به شما روکرده است . در حقیقت همین طور است ، زیرا خدا همه مثبت گرایان را دوست دارد ، چرا که خودش خدای مثبت است و همه جا از زیبایی خلقت خویش صحبت می کند ولی اگر شما انرژی منفی داشته باشید ، در سلول های شما ناامیدی ، دلسردی ، خشونت ، غم ، تعارض و بدبینی رسوخ می کند و حتماً سلول های شما حق و حرمت همدیگر را رعایت نمی کنند .<br />
<br />
 این بدبینی برهمه آنها چیره می شود و آنها را در کام خود فرو می برد و در نهایت به جای اینکه شاهد معجزه باشید ، خود را بیمار و منزوی می بینید، مسلماً سلول های نامتعادل ، موادسمی وارد بدن می کند و آرام آرام سلول های بدن انسان می میرند و آنجاست که شخص ناامید، آرزوی مرگ دارد ، زیرا سلول ها در روح و روان او فریاد مرگ بر می آورند . پس کسی که در ذهن و قلبش خشم و کینه و انتقام در جریان است ، در آینده دچار بحران روحی می گردد . زندگی می کند ، اما بیچاره در درونش غوغایی برپاست ! زندگی اش از تعادل و توازن خارج می شود و به دنبال گمشده ی خویش می گردد ، شاید این گمشده همان سقوط و نابودی باشد!<br />
<br />
پس ای انسان ! ای زیباترین مخلوق هستی ، ای فتبارک الله احسن الخالقین ! ای موجودی که خدایت بهترین هدیه – به نام عقل – به توداده ! ای موجودی که در بین میلیون ها موجود ، سخن می گویی ! ای موجودی که در بین میلیون ها انسان می خندی ، می فهمی ، قدرت فهم و تفکر و تعقل داری ! با خودت خلوت کن ، ببین که هستی ، خودت را دست کم گرفته ای ، خودت را گرفتار کرده ای ، خودت را در دام اعتیاد گرفتار کرده ای ،خودت را با دستهای خودت خفه می کنی ! چشم هایت را بازکن . دنیا خیلی زیباست ،فقط مهم آن است که تو آن را زیبا ببینی .<br />
بنگر خداهستی را چه قدر زیبا آفریده است . هرچه بخواهی ، در ید قدرت توست ، همه از آن توست<br />
<br />
 فکر اعتیاد ، کینه ،انتقام ،بدبینی ،دروغ ، کلاهبرداری ، دزدی و ... رااز سر خود بیرون کن . برای چه خود را آزار می دهی ؟ نگاهت راعوض کن به قول گاندی : " از گناه بیزار باش ، اما گناهکار را دوست داشته باش ! خوشبین باش ! او خدای خیلی بزرگ و بخشنده یی دارد ، شاید گناهش بخشیده شود .  بنگر خداهستی را چه قدر زیبا آفریده است . هرچه بخواهی ، در ید قدرت توست ، همه از آن توست .ماهی یی که در دریا شنا می کند روزی در دست توست ، مرغی که به امید فردا دانه می خورد ، فردا مال توست . بره یی که در چراگاه خوابیده است ، دانه ریحانی که سراز خاک در آورده ، چشمه یی که از آن آب می جوشد ، گلی که بر شاخه ی درخت است ، فردا میوه اش از آن توست . مهتاب از پشت کوه ها برای اینکه شب تو روشن باشد ، بیرون می آید . همه اینها را خدا برای تو آفریده ، همه و همه ! هیچ چیز برای خودش نیست ، همه برای توست ، پس چرا سردرگریبان خود فرو برده ای ، چرا بیخود فکر منفی داری ،  خرابش مکن !  واقعاً فکر کن تا چه اندازه مهم هستی ! زن یا مرد ، هرچه هستی زیباترین خلقت خدایی ، اما خودت را هنوز نشناخته ای ، خودت را باور نداری ، باورکن همه یکی هستیم ، آن قدر از دست دیگران عصبی مباش ! باورکن که رنج تو ، رنج ماست و رنج بشریت ، رنج همه ماست .<br />
<br />
- پروازکن با بال های الهی .<br />
<br />
- پرواز کن با پرهای معنویت .<br />
<br />
- پرواز کن با عشق .<br />
<br />
-پرواز کن با سلامت.<br />
<br />
-اعتیادت را درمان کن.<br />
<br />
- پرواز کن با خدایت تا مرز موفقیت .]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[فواید بیشمار مصرف مواد مخدر]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4766</link>
			<pubDate>Mon, 30 Aug 2010 07:16:49 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4766</guid>
			<description><![CDATA[تعریف:به تمامی تركیبات شیمیایی گفته می شود كه مصرف آنها باعث دگرگونی در سطح هوشیاری مغز شود. مثل حالت سرخوشی و لذت، خواب آلودگی و سستی.<br />
<br />
انواع:<br />
<br />
1)depressant<br />
<br />
مواد مخدری كه واكنش های مغز را آهسته می كند.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
كم شدن سرعت تنفس و ضربان قلب – كم شدن فشار خون – خواب آور<br />
<br />
مثال: هروئین – تریاك – مورفین<br />
<br />
2)stimulant<br />
<br />
مواد مخدری كه به سیستم عصبی بدن سرعت می بخشد.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
بیشتر شدن سرعت تنفس و ضربان قلب – بیشتر شدن فشار خون برای ایجاد احساس هیجان و جلوگیری از خواب استفاده می شود. مثال: كوكائین – نیكوتین<br />
<br />
3)hallucinogen<br />
<br />
مواد مخدری كه باعث حالت هایی مثل هذیان می شود.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
از دست دادن حافظه – لرزش – حالت استفراغ – عوض شدن اخلاق<br />
<br />
مثال:PCP-LSD<br />
<br />
4)inhalant      <br />
<br />
مواد مخدری كه از طریق استنشاق (توسط دماغ) استفاده می شود.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
آهسته شدن فرآیند مغز – بیشتر شدن ضربان قلب – سردرد<br />
<br />
مثال: ماریجوانا<br />
<br />
برخی سرعت مسمومیت توسط مواد مخدر:<br />
<br />
خوردن: بین 20 تا 30 دقیقه تزریق كردن<br />
<br />
a) رگ: بین 15 تا 30 ثانیه<br />
<br />
b) ماهیچه: بین 3 تا 5 دقیقه<br />
<br />
استنشاق: بین 5 تا 8 ثانیه<br />
<br />
ریختن در چشم: بین 3 تا 5 دقیقه<br />
<br />
* آیا می دانستید بزرگترین كشور تولید كننده مواد مخدر جهان افغانستان است.<br />
<br />
* آیا می دانستید از تقریباً هر 20 نفر یك نفر در ایران «معتاد» است.<br />
<br />
دیدگاه های فقهای شیعه در خصوص مواد مخدر:<br />
<br />
آیت الله العظمی مكارم شیرازی:<br />
<br />
بدون شك استعمال مواد مخدر یكی از محرمات است كه ادله مختلف شرعیه بر حرمت قطعی آن دلالت دارد و بر همه ی مسلمانان واجب است كه از این مواد پلید پرهیز و اجتناب كنند و فرزندان و بستگان و آشنایان خود را از آنها شدیداً بر حذر دارند حكم اسلام در این جا بسیار واضح است ، مواد مخدر به هر شكل و به هر صورت استعمالش حرام است.<br />
<br />
«آیت الله العظمی بروجردی نیز كشیدن تریاك را حرام دانسته اند»<br />
<br />
آثار مواد مخدر بر بدنمهمترین محل اثر مواد مخدر بر مغز است. در مغز گیرنده هایی وجود دارد كه این مواد بر آنها اثر می كنند. این گیرنده ها به 3 گروه تقسیم می شوند:<br />
<br />
1- اثر بر گروه اول سبب تنظیم و كاهش احساس درد، كاهش فعالیت مركز تنفس، یبوست و اعتیاد می شود.<br />
<br />
2- اثر برگیرنده های دوم سبب كاهش احساس درد، افزایش حجم ادرار و ایجاد حالت آرامش می شود.<br />
<br />
3- اثر مواد مخدر بر گیرنده های گروه سوم سبب كاهش احساس درد می شود.<br />
<br />
حدود بیست و پنج سال پیش مشخص شد كه در بدن انسان موادی شبیه مواد مخدر [مرفین&#93; تولید می شود كه مهمترین آنها به نامآندورفین ها و آنكفالین ها است. به طور طبیعی وقتی بدن دچار آسیب های دردزا و حوادث ناراحت كننده می شود مغز این مواد را ترشح می كند و سبب كاهش احساس درد و ناراحتی می شود.<br />
<br />
اثر مواد مخدر بر روی سیستم پاداش<br />
<br />
در شرایط معمولی وقتی بشر از انجام دادن كاری لذت ببرد و به عبارتی دیگر پاداش بگیرد، از مناطق پایینی مغز او موادی به اسم دوپامین ونوراپی نفرین ترشح می شود و بر روی قشر و سایر مراكز حیاتی آن اثر می كند و احساس لذت و پاداش به او دست می دهد و سعی در تكرار آن عمل دارد. یكی از آثار مهم مواد مخدر فعال كردن همین سیستم است. بنابراین كسانی كه یك بار با این مواد آشنا می شوند چون سیستم پاداش در مغز آنها تقویت شده، تمایلی شدید به تكرار مصرف آنها پیدا می كنند. از بین مواد مخدر هروئین خیلی راحت تر در چربی حل می شود. مغز انسان مقدار زیادی چربی دارد، بنابراین در مقایسه با مرفین و مشتقات آن، هروئین پس از مصرف در طی زمان كوتاه تری روی مغز اثر می كند بنابراین آثار پاداش دهنده و خوشی آور و ضد درد سریع تری دارد. كدئین كه از مشتقات تریاك است به آسانی در سیستم گوارش جذب شده و در بدن تبدیل به مرفین می شود. در یك مطالعه روشن شده است كه در معتادان، یكی از آثار مصرف مواد مخدر ، كاهش جریان خون در بعضی از نواحی مغز است.<br />
<br />
عقائد غلط در توجیه مصرف مواد مخدر<br />
<br />
اما گذشته از آثار ثابت شده مواد مخدر، مردم ممكن است با باورهای غلط زیر، اقدام به مصرف آنها كنند.<br />
<br />
1- برای تسكین درد: این مواد واكنش انسان را نسبت به حس درد كاهش می دهند و روی عامل اصلی ایجاد درد هیچگونه اثری ندارند. بسیاری از بیماری های بشر با درد همراه است، از جمله اضطراب، افسردگی، بیماری های استخوان و مفاصل، سرطان ها و بیماری های عفونی. اما مصرف كنندگان و توصیه كنندگان به مصرف مواد توجه ندارند كه نسبت به اثر ضد درد این مواد تحمل ایجاد می شود. یعنی مثلاً در پنجمین مصرف برای اینكه همان درد اولیه كاهش یابد باید مقدار بیشتری مصرف شود، كه این مقدار گاهی تا 30 برابر مقدار مصرف اولیه لازم می شود.<br />
<br />
2- عقیده غلط دیگری كه وجود دارد، اثر این مواد بر روی بیماری هایی مثل قند یا دیابت است. به نظر می رسد چنین باورهای غلطی توسط قاچاقچیان دامن زده می شود تا درآمد مالی بیشتری كسب كنند. یا مصرف كنندگان این ادعا را مطرح می كنند تا خود را گناهكار جلوه نداده، بگویند ما برای پیشگیری یا درمان این بیماری ها، مواد مصرف می كنیم. در هیچ تحقیق علمی اثر پیشگیری كننده و درمانی برای این مواد ثابت نشده  است.   <br />
<br />
3- گاهی افراد بی اطلاع توصیه می كنند كه مصرف موادمخدر برای كاهش آلام روحی ، اضطراب ، افسردگی و سایر بیماری های روانی كه نسبتاً شایع و به شدت آزار دهنده هستند، مفید است. اضطراب معمولاً با تنگی نفس، احساس خفگی، تپش و احساس ناراحتی در قلب، سنگینی سر، احساس درد و ناراحتی در شكم و درد در سایر قسمت های بدن همراه است. تفكر غلط اثر تسكینی مواد مخدر بر بیماری های روانی و اضطراب از آنجا ناشی شده كه این مواد دارای اثر تسكین بخش و آرام بخش هستند، هر ماده آرام بخشی علائم ظاهری اضطراب را كاهش می دهد، اكثر بیماری های روحی همراه اضطراب هستند، افسردگی كه بیماری قرن است در بسیاری از موارد همراه با اضطراب است. بنابراین در اوایل مصرف، شخص كه به هر علت دچار اضطراب و ناآرامی روحی است ممكن است با مصرف مواد احساس آرامش كند. اما این پدیده ثابت شده كه در افراد مضطرب و ناآرام پس از اولین مصرف، خطر اعتیاد بسیار بالا است و مواد اعتیادآور قطعاً پس از مدتی، خود افسردگی زا و به تبع آن اضطراب آور خواهند بود. یعنی در نهایت نه تنها با مصرف مواد مخدر افسردگی، اضطراب و آلام روحی انسان كاهش نمی یابد، بلكه تشدید هم می شود، زیرا تغییر خلق  و ایجاد حالت شادی كاذب توسط مواد مخدر فقط در اوایل مصرف ایجاد شده است. نوجوانان و جوانان در مقطعی از زندگی خود هستند كه بحران و ناآرامی روحی و اضطراب فراوانی دارند و به همین دلیل است كه با اولین آشنایی ها خطر اعتیاد در آنها زیاد است. نوجوان روابط اجتماعی و خانوادگی آرام و حمایت كننده ای لازم دارد تا آلام روحی او كاهش یافته به سمت اعتیاد نرود.<br />
<br />
4- توصیه دیگری كه ناآگاهان برای مصرف مواد مخدر دارند در مورد مشكلات روابط جنسی مردان به خصوص مردان جوان است. مشكلات جنسی در آنان معمولاً ریشه در هیجانات و اضطرابات شخص دارد اگر این مواد در موارد نادری از مشكلات فوق بكاهد، در طولانی مدت باعث ایجاد افسردگی و كاهش میل جنسی می شود.<br />
<br />
5- مواد مخدر یعنی مشتقات مرفین حركات پیش برنده روده ها را كند می كند و ترشحات آن را كاهش می دهد. دردهای دستگاه گوارش می تواند ناشی از افزایش حركات دودی روده ها باشد. در اسهال این حركت سریع و گاهی دردناك می شود. در بسیاری از هیجانات و اضطراب ها حركات لوله گوارش مختل شده، افزایش یا كاهش می یابد. مثلاً در روده های تحریك پذیر عصبی دل درد، دل پیچه یا اسهال و یبوست متناوب وجود دارد. اگر مبتلایان به این بیماری ها با مواد مخدر آشنا شوند، خطر اعتیاد جدی است. مثلاً در مورد اسهال كه همراه با افزایش حركات روده ای است، اگر مشتقات تریاك در دسترس شخص بیمار قرار بگیرد با توجه به كند كردن حركات پیش برنده روده و بهبود ظاهری اسهال خطر اعتیاد بعدی را دارد.<br />
<br />
6- متأسفانه بعضی از كسانی كه پس از رانندگی ممتد دچار خستگی می شوند پس از چند بار مصرف و احساس رفع خستگی و سرخوشی كاذب، در دام اعتیاد گرفتار می شوند.   <br />
<br />
7- این مواد حالت خمودگی، ابر گرفتگی شعور و یا آگاهی ایجاد می كنند یعنی می توانند بیداری بیش از حد بشر را كاهش دهند. زندگی پیچیده امروز، نیاز به كار فكری زیاد و گاهی خسته كننده دارد در واقع آدم های پر كار و آنهایی كه در زندگی روزمره با مسایل پیچیده برخورد می كنند مجبورند با تمام قوای فكری و ذهنی خود وارد میدان شوند. یعنی بشر امروز برای تطابق با شرایط روزمره، بیش از حد بیدار و شاید دائم در حال جنگ فكری است، در حد اعلای این پدیده بعضی آدم ها همانند خروس جنگی دائم هوشیارتر از مردم دیگر هستند. مواد مخدر و الكل این حالت بیداری بیش از حد را كاهش می دهد. بنابراین آنهایی كه كار فكری شدید، یكنواخت و خسته كننده می كنند با اولین آشنایی ها در معرض ابتلای به اعتیاد هستند و مواد مخدر و الكل ابتدا آنها را آرام می كند اما پس از مدتی قدرت مبارزه، كار و ثمر بخشی را از آنها می گیرد.    <br />
<br />
8- قسمت اعظم دردهای بشر روانزاد است، انواع كمر دردها، پشت درد، سردرد، دل دردهای مزمن، دردهای عضلانی و استخوانی، می تواند جنبه روانی داشته باشد. كسانی كه با مراجعه به پزشكان مختلف و استفاده از روش های مرسوم فرهنگی، تسكینی برای درد خود نمی یابند، در مقابل مواد مخدر بسیار آسیب پذیر هستند. این مواد اصل درد و عامل ایجاد كننده درد را از بین نمی برند فقط  شخص را نسبت به درد بی تفاوت می كنند. مثلاً اگر كسی شكستگی داشته باشد، درد ایجاد شده سبب كم حركتی یا بی حركتی عضو شكسته شده می شود و فرصتی برای محل شكسته ایجاد می شود تا استخوان سازی صورت گرفته و محل شكستگی ترمیم یابد اما مواد مخدر واكنش انسان را به درد كه همان بی حركتی و كم حركتی است از بین برده و عضو حركت كرده می تواند جوش خوردن شكستگی را به تأخیر بیندازد.<br />
<br />
9- در مسیر اعتیاد بتا آندورفین ها كه مواد شبه مخدر درون زا هستند كاهش می یابد، زیرا با ورود مواد مخدر خارجی جای شبه مرفین های مفید و تولید شده در بدن شخص را می گیرد. بنابراین پس از ترك اعتیاد و در حین آن كه مواد مخدر خارجی به بدن نمی رسد و مغز، دیگر مواد شبه مرفین درون زا ترشح نمی كند، درد و حالت روحی ناخوش و اضطراب و بی قراری در شخص زیاد است كه البته پس از مدتی كه از ترك بگذرد مجدداً مغز مواد لازم را ترشح خواهد كرد.<br />
<br />
10- با كاهش آندورفین ها [مواد شبه مرفین درون زا&#93; در مغز شخص معتاد و بدن او، خاصیت دشمن كشی مونوسیت ها كه از سلول های دفاعی بدن هستند كاهش می یابد. بنابراین شخص معتاد نسبت به افراد سالم به عفونت ها حساستر است و زودتر مبتلا می شود.<br />
<br />
مواد مخدر آن دسته از سلول های دفاعی بدن را كه مسئول از بین بردن مهاجمان به بدن هستند، كاهش می دهند و نیز با كاهش فعالیت آنها ، می توانند سبب رشد سلول های سرطانی شوند.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[تعریف:به تمامی تركیبات شیمیایی گفته می شود كه مصرف آنها باعث دگرگونی در سطح هوشیاری مغز شود. مثل حالت سرخوشی و لذت، خواب آلودگی و سستی.<br />
<br />
انواع:<br />
<br />
1)depressant<br />
<br />
مواد مخدری كه واكنش های مغز را آهسته می كند.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
كم شدن سرعت تنفس و ضربان قلب – كم شدن فشار خون – خواب آور<br />
<br />
مثال: هروئین – تریاك – مورفین<br />
<br />
2)stimulant<br />
<br />
مواد مخدری كه به سیستم عصبی بدن سرعت می بخشد.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
بیشتر شدن سرعت تنفس و ضربان قلب – بیشتر شدن فشار خون برای ایجاد احساس هیجان و جلوگیری از خواب استفاده می شود. مثال: كوكائین – نیكوتین<br />
<br />
3)hallucinogen<br />
<br />
مواد مخدری كه باعث حالت هایی مثل هذیان می شود.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
از دست دادن حافظه – لرزش – حالت استفراغ – عوض شدن اخلاق<br />
<br />
مثال:PCP-LSD<br />
<br />
4)inhalant      <br />
<br />
مواد مخدری كه از طریق استنشاق (توسط دماغ) استفاده می شود.<br />
<br />
اثرات:<br />
<br />
آهسته شدن فرآیند مغز – بیشتر شدن ضربان قلب – سردرد<br />
<br />
مثال: ماریجوانا<br />
<br />
برخی سرعت مسمومیت توسط مواد مخدر:<br />
<br />
خوردن: بین 20 تا 30 دقیقه تزریق كردن<br />
<br />
a) رگ: بین 15 تا 30 ثانیه<br />
<br />
b) ماهیچه: بین 3 تا 5 دقیقه<br />
<br />
استنشاق: بین 5 تا 8 ثانیه<br />
<br />
ریختن در چشم: بین 3 تا 5 دقیقه<br />
<br />
* آیا می دانستید بزرگترین كشور تولید كننده مواد مخدر جهان افغانستان است.<br />
<br />
* آیا می دانستید از تقریباً هر 20 نفر یك نفر در ایران «معتاد» است.<br />
<br />
دیدگاه های فقهای شیعه در خصوص مواد مخدر:<br />
<br />
آیت الله العظمی مكارم شیرازی:<br />
<br />
بدون شك استعمال مواد مخدر یكی از محرمات است كه ادله مختلف شرعیه بر حرمت قطعی آن دلالت دارد و بر همه ی مسلمانان واجب است كه از این مواد پلید پرهیز و اجتناب كنند و فرزندان و بستگان و آشنایان خود را از آنها شدیداً بر حذر دارند حكم اسلام در این جا بسیار واضح است ، مواد مخدر به هر شكل و به هر صورت استعمالش حرام است.<br />
<br />
«آیت الله العظمی بروجردی نیز كشیدن تریاك را حرام دانسته اند»<br />
<br />
آثار مواد مخدر بر بدنمهمترین محل اثر مواد مخدر بر مغز است. در مغز گیرنده هایی وجود دارد كه این مواد بر آنها اثر می كنند. این گیرنده ها به 3 گروه تقسیم می شوند:<br />
<br />
1- اثر بر گروه اول سبب تنظیم و كاهش احساس درد، كاهش فعالیت مركز تنفس، یبوست و اعتیاد می شود.<br />
<br />
2- اثر برگیرنده های دوم سبب كاهش احساس درد، افزایش حجم ادرار و ایجاد حالت آرامش می شود.<br />
<br />
3- اثر مواد مخدر بر گیرنده های گروه سوم سبب كاهش احساس درد می شود.<br />
<br />
حدود بیست و پنج سال پیش مشخص شد كه در بدن انسان موادی شبیه مواد مخدر [مرفین] تولید می شود كه مهمترین آنها به نامآندورفین ها و آنكفالین ها است. به طور طبیعی وقتی بدن دچار آسیب های دردزا و حوادث ناراحت كننده می شود مغز این مواد را ترشح می كند و سبب كاهش احساس درد و ناراحتی می شود.<br />
<br />
اثر مواد مخدر بر روی سیستم پاداش<br />
<br />
در شرایط معمولی وقتی بشر از انجام دادن كاری لذت ببرد و به عبارتی دیگر پاداش بگیرد، از مناطق پایینی مغز او موادی به اسم دوپامین ونوراپی نفرین ترشح می شود و بر روی قشر و سایر مراكز حیاتی آن اثر می كند و احساس لذت و پاداش به او دست می دهد و سعی در تكرار آن عمل دارد. یكی از آثار مهم مواد مخدر فعال كردن همین سیستم است. بنابراین كسانی كه یك بار با این مواد آشنا می شوند چون سیستم پاداش در مغز آنها تقویت شده، تمایلی شدید به تكرار مصرف آنها پیدا می كنند. از بین مواد مخدر هروئین خیلی راحت تر در چربی حل می شود. مغز انسان مقدار زیادی چربی دارد، بنابراین در مقایسه با مرفین و مشتقات آن، هروئین پس از مصرف در طی زمان كوتاه تری روی مغز اثر می كند بنابراین آثار پاداش دهنده و خوشی آور و ضد درد سریع تری دارد. كدئین كه از مشتقات تریاك است به آسانی در سیستم گوارش جذب شده و در بدن تبدیل به مرفین می شود. در یك مطالعه روشن شده است كه در معتادان، یكی از آثار مصرف مواد مخدر ، كاهش جریان خون در بعضی از نواحی مغز است.<br />
<br />
عقائد غلط در توجیه مصرف مواد مخدر<br />
<br />
اما گذشته از آثار ثابت شده مواد مخدر، مردم ممكن است با باورهای غلط زیر، اقدام به مصرف آنها كنند.<br />
<br />
1- برای تسكین درد: این مواد واكنش انسان را نسبت به حس درد كاهش می دهند و روی عامل اصلی ایجاد درد هیچگونه اثری ندارند. بسیاری از بیماری های بشر با درد همراه است، از جمله اضطراب، افسردگی، بیماری های استخوان و مفاصل، سرطان ها و بیماری های عفونی. اما مصرف كنندگان و توصیه كنندگان به مصرف مواد توجه ندارند كه نسبت به اثر ضد درد این مواد تحمل ایجاد می شود. یعنی مثلاً در پنجمین مصرف برای اینكه همان درد اولیه كاهش یابد باید مقدار بیشتری مصرف شود، كه این مقدار گاهی تا 30 برابر مقدار مصرف اولیه لازم می شود.<br />
<br />
2- عقیده غلط دیگری كه وجود دارد، اثر این مواد بر روی بیماری هایی مثل قند یا دیابت است. به نظر می رسد چنین باورهای غلطی توسط قاچاقچیان دامن زده می شود تا درآمد مالی بیشتری كسب كنند. یا مصرف كنندگان این ادعا را مطرح می كنند تا خود را گناهكار جلوه نداده، بگویند ما برای پیشگیری یا درمان این بیماری ها، مواد مصرف می كنیم. در هیچ تحقیق علمی اثر پیشگیری كننده و درمانی برای این مواد ثابت نشده  است.   <br />
<br />
3- گاهی افراد بی اطلاع توصیه می كنند كه مصرف موادمخدر برای كاهش آلام روحی ، اضطراب ، افسردگی و سایر بیماری های روانی كه نسبتاً شایع و به شدت آزار دهنده هستند، مفید است. اضطراب معمولاً با تنگی نفس، احساس خفگی، تپش و احساس ناراحتی در قلب، سنگینی سر، احساس درد و ناراحتی در شكم و درد در سایر قسمت های بدن همراه است. تفكر غلط اثر تسكینی مواد مخدر بر بیماری های روانی و اضطراب از آنجا ناشی شده كه این مواد دارای اثر تسكین بخش و آرام بخش هستند، هر ماده آرام بخشی علائم ظاهری اضطراب را كاهش می دهد، اكثر بیماری های روحی همراه اضطراب هستند، افسردگی كه بیماری قرن است در بسیاری از موارد همراه با اضطراب است. بنابراین در اوایل مصرف، شخص كه به هر علت دچار اضطراب و ناآرامی روحی است ممكن است با مصرف مواد احساس آرامش كند. اما این پدیده ثابت شده كه در افراد مضطرب و ناآرام پس از اولین مصرف، خطر اعتیاد بسیار بالا است و مواد اعتیادآور قطعاً پس از مدتی، خود افسردگی زا و به تبع آن اضطراب آور خواهند بود. یعنی در نهایت نه تنها با مصرف مواد مخدر افسردگی، اضطراب و آلام روحی انسان كاهش نمی یابد، بلكه تشدید هم می شود، زیرا تغییر خلق  و ایجاد حالت شادی كاذب توسط مواد مخدر فقط در اوایل مصرف ایجاد شده است. نوجوانان و جوانان در مقطعی از زندگی خود هستند كه بحران و ناآرامی روحی و اضطراب فراوانی دارند و به همین دلیل است كه با اولین آشنایی ها خطر اعتیاد در آنها زیاد است. نوجوان روابط اجتماعی و خانوادگی آرام و حمایت كننده ای لازم دارد تا آلام روحی او كاهش یافته به سمت اعتیاد نرود.<br />
<br />
4- توصیه دیگری كه ناآگاهان برای مصرف مواد مخدر دارند در مورد مشكلات روابط جنسی مردان به خصوص مردان جوان است. مشكلات جنسی در آنان معمولاً ریشه در هیجانات و اضطرابات شخص دارد اگر این مواد در موارد نادری از مشكلات فوق بكاهد، در طولانی مدت باعث ایجاد افسردگی و كاهش میل جنسی می شود.<br />
<br />
5- مواد مخدر یعنی مشتقات مرفین حركات پیش برنده روده ها را كند می كند و ترشحات آن را كاهش می دهد. دردهای دستگاه گوارش می تواند ناشی از افزایش حركات دودی روده ها باشد. در اسهال این حركت سریع و گاهی دردناك می شود. در بسیاری از هیجانات و اضطراب ها حركات لوله گوارش مختل شده، افزایش یا كاهش می یابد. مثلاً در روده های تحریك پذیر عصبی دل درد، دل پیچه یا اسهال و یبوست متناوب وجود دارد. اگر مبتلایان به این بیماری ها با مواد مخدر آشنا شوند، خطر اعتیاد جدی است. مثلاً در مورد اسهال كه همراه با افزایش حركات روده ای است، اگر مشتقات تریاك در دسترس شخص بیمار قرار بگیرد با توجه به كند كردن حركات پیش برنده روده و بهبود ظاهری اسهال خطر اعتیاد بعدی را دارد.<br />
<br />
6- متأسفانه بعضی از كسانی كه پس از رانندگی ممتد دچار خستگی می شوند پس از چند بار مصرف و احساس رفع خستگی و سرخوشی كاذب، در دام اعتیاد گرفتار می شوند.   <br />
<br />
7- این مواد حالت خمودگی، ابر گرفتگی شعور و یا آگاهی ایجاد می كنند یعنی می توانند بیداری بیش از حد بشر را كاهش دهند. زندگی پیچیده امروز، نیاز به كار فكری زیاد و گاهی خسته كننده دارد در واقع آدم های پر كار و آنهایی كه در زندگی روزمره با مسایل پیچیده برخورد می كنند مجبورند با تمام قوای فكری و ذهنی خود وارد میدان شوند. یعنی بشر امروز برای تطابق با شرایط روزمره، بیش از حد بیدار و شاید دائم در حال جنگ فكری است، در حد اعلای این پدیده بعضی آدم ها همانند خروس جنگی دائم هوشیارتر از مردم دیگر هستند. مواد مخدر و الكل این حالت بیداری بیش از حد را كاهش می دهد. بنابراین آنهایی كه كار فكری شدید، یكنواخت و خسته كننده می كنند با اولین آشنایی ها در معرض ابتلای به اعتیاد هستند و مواد مخدر و الكل ابتدا آنها را آرام می كند اما پس از مدتی قدرت مبارزه، كار و ثمر بخشی را از آنها می گیرد.    <br />
<br />
8- قسمت اعظم دردهای بشر روانزاد است، انواع كمر دردها، پشت درد، سردرد، دل دردهای مزمن، دردهای عضلانی و استخوانی، می تواند جنبه روانی داشته باشد. كسانی كه با مراجعه به پزشكان مختلف و استفاده از روش های مرسوم فرهنگی، تسكینی برای درد خود نمی یابند، در مقابل مواد مخدر بسیار آسیب پذیر هستند. این مواد اصل درد و عامل ایجاد كننده درد را از بین نمی برند فقط  شخص را نسبت به درد بی تفاوت می كنند. مثلاً اگر كسی شكستگی داشته باشد، درد ایجاد شده سبب كم حركتی یا بی حركتی عضو شكسته شده می شود و فرصتی برای محل شكسته ایجاد می شود تا استخوان سازی صورت گرفته و محل شكستگی ترمیم یابد اما مواد مخدر واكنش انسان را به درد كه همان بی حركتی و كم حركتی است از بین برده و عضو حركت كرده می تواند جوش خوردن شكستگی را به تأخیر بیندازد.<br />
<br />
9- در مسیر اعتیاد بتا آندورفین ها كه مواد شبه مخدر درون زا هستند كاهش می یابد، زیرا با ورود مواد مخدر خارجی جای شبه مرفین های مفید و تولید شده در بدن شخص را می گیرد. بنابراین پس از ترك اعتیاد و در حین آن كه مواد مخدر خارجی به بدن نمی رسد و مغز، دیگر مواد شبه مرفین درون زا ترشح نمی كند، درد و حالت روحی ناخوش و اضطراب و بی قراری در شخص زیاد است كه البته پس از مدتی كه از ترك بگذرد مجدداً مغز مواد لازم را ترشح خواهد كرد.<br />
<br />
10- با كاهش آندورفین ها [مواد شبه مرفین درون زا] در مغز شخص معتاد و بدن او، خاصیت دشمن كشی مونوسیت ها كه از سلول های دفاعی بدن هستند كاهش می یابد. بنابراین شخص معتاد نسبت به افراد سالم به عفونت ها حساستر است و زودتر مبتلا می شود.<br />
<br />
مواد مخدر آن دسته از سلول های دفاعی بدن را كه مسئول از بین بردن مهاجمان به بدن هستند، كاهش می دهند و نیز با كاهش فعالیت آنها ، می توانند سبب رشد سلول های سرطانی شوند.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تاثیر دوپامین طبیعی بدن در عشق]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4765</link>
			<pubDate>Mon, 30 Aug 2010 06:48:33 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4765</guid>
			<description><![CDATA[وقتی علم شیمی برای تفسیر واکنش های عشقی وارد عمل میشود ...<br />
 <br />
 <br />
<br />
 عشق نیز مانند تمام چیزهای دیگر این جهان بدون دست کم مقداری شیمی و فیزیک نمیتواند وجود داشته باشد. همانطور که یک بار دانشمندی با بد گمانی گفته بود، پیکان های کیوپید، خدای عشق، چنانچه ابتدا به ماده شیمیایی با نام غیررومانتیک و نه چندان خیال انگیز فنیل اتیل آمین آغشته نمی شد، هرگز موثر واقع نمی شد.<br />
بدون اکسی توسین نیز واکنش های بدن انسان هرگز به خلق تراژدی هایی همچون رمئو وژولیت نمی انجامید.<br />
 <br />
<br />
البته هورمون های استروئیدی نظیر استروژن ( estrogen ) و تستوسترون ( testosterone ) در رانه جنسی نقشی حیاتی ایفا می کنند و بدون آنها شاید هرگز وارد قلمرو پرخطر عشق واقعی نمی شدیم. اما مشهورترین ماده شیمیایی مربوط به عشق همان فنیل اتیل آمین<br />
<br />
( phenylethylamine ) یا PEA است، نوعی آمین که به طور طبیعی در مغز تولید می شود. PEA یک آمفتامین طبیعی، شبیه داروهای موجود در بازار است و میتواند موجب تحریکات مشابهی شود. این همان ماده ای است که احساساتی همچون پرواز کردن در آسمان و بر فراز جهان بودن ناشی از کشش به سوی معشوق را در شما پدید می آورد و همان که انرژی لازم برای بیدار ماندن تا صبح و مغازله های تلفنی را تامین می کند. عشق چیست این ماده که در اصطلاح مولکول عشق نیز نامیده می شود در نتیجه یک سری اعمال ساده فریبنده همچون تلاقی دو نگاه یا تماس دو دست از مغز ترشح می شود. هیجانات سرگیجه آور، ضربان تند قلب و نفس زدن های بریده بریده و همه اینها متاسفانه چیزی جز نشانه های بالینی مصرف بیش از حد این ماده شیمیایی در بدن فرد عاشق نیستند.<br />
ممکن است کسانی به این مولکول عشق معتاد شوند. آنها به مقادیر زیاد مواد آمفتامین مانند دوپامین، نور اپی نفرین ( norepinephrine ) و فنیل اتیل آمین نیاز دارند. از آنجا که بدن نسبت به این مواد شیمایی مقاومت پیدا می کند، برای رسیدن به همان درجه از حال، مقدار مصرف این افراد رفته رفته افزایش پیدا می کند. از این رو برای برآوردن نیاز خود ناگزیر ند روابطشان را مداوم تجدید کنند. از انجام بعضی فعالیت های پرتنش نظیر سقوط آزاد از هواپیما پیش از بازکردن چتر نجات یا با خوردن شکلات نیز می توان مقداری PEA دریافت کرد. شاید به همین دلیل باشد که شکلات هدیه مناسبی برای روز والنتاین ( روز عشاق ) به شمار می آید. یکی از موادی که همراه PEA آزاد میشود ماده شیمیایی عصبی دوپامین ( dopamine ) است. پژوهشی که چندی پیش در دانشگاه ایموری انجام شد نشان می دهد که ول های ماده ( نوعی جونده کوچک ) در پاسخ به ازاد شدن دوپامین در مغزشان جفت خویش را انتخاب می کنند. وقتی در حضور یک ول نر به آنها دوپامین تزریق می شود، بعدا در میان جمعی از نرها فقط او را انتخاب خواهد کرد.<br />
عشق جدیدترین کشف، آرایش مولکول ها دراین ترکیب شیمیایی است و این تمام جهان را هیجان زده کرده زیرا اکنون همچون جادوگران زمان قدیم، ما هم میتوانیم معجون عشق بسازیم. به عبارت دیگر انسان اکنون در ابتدای راه جداسازی این ترکیب شیمیایی و ساخت داروهایی است که میتواند موجب این واکنش ها در ما شوند. یعنی دارو را مصرف میکنید و بعد عاشق اولین کسی می شوید که می بینید. تصور کنید جهان با چه افتضاحی روبه رو خواهد شد. اما دانشمندان می گویند در حال حاضر از این کشف میتوان در تنظیم بعضی واکنش های شیمیایی دیگر یا درمان بیماری ها یا پژوهش های سودمند تر دیگر استفاده کرد. با این همه چه چیزی سودمندتر از آنکه بتوانید با خوردن یک دارو کسی که دوستش دارید را عاشق خود کنید ؟ اما در حال حاضر پژوهش هایی که روی مولکول فنیل اتیل آمین صورت می گیرد، می تواند در ازمون مواد شیمیائی وابسته به بیماری های ذهنی از جمله بیماری پارکینسون فوق العالده موثر باشد.<br />
آنچه در باره عشق می دانیم هنوز عمدتا خارج از کنترل ماست. برای مثال شیفتگی ظاهرا نخستین مرحله عاشق شدن است، کششی اجتناب ناپذیر به سوی معشوق. این جذبه موجب ترشح انفجاری مواد شیمیایی عصبی بسیار شبیه به آدرنالین می شود. با کمک فنیل اتیل آمین ( که سرعت جران تبادل اطلاعات میان سلولها را افزایش می دهد )،<br />
 <br />
دوپامین ( که ما را برافروخته می سازد و باعث میشود در نتیجه گرمای محبت احساس خوبی داشته باشیم ) و نور اپی نفرین ( که موجب تولید ادرنالین می شود )، کاری می کند که جهان به کام ما باشد، چشم هایمان آکنده از برق عشق شود و قلبمان تندتر بتپد.<br />
<br />
پس از آن تمام هستی ما وابسته به دیدار یار است، همان که در حضورش تمام این واکنش ها در بدن ما به راه می افتد و هرچه اعتیاد ما به این مواد شیمیایی قوی تر می شود، کشش ما بسوی او نیز شدیدتر می شود. در این مرحله مرتکب اشتباهات احمقانه بسیار می شویم. داستان های عشقی پر از این اشتباهات است.<br />
در واقع آنچه شیفتگی می نامیم تمام آن کارهایی است که این سه ماده شیمیایی با ما می کنند. احساس می کنیم سرشار از انرژی هستیم، روی ابرها سیر می کنیم و میتوانیم بدون خستگی ساعت ها حرف بزنیم.<br />
<br />
 <br />
<br />
به گفته فیشر (H.Fisher )، انسان شناس دانشگاه راتجرز و معروف ترین پژوهشگر عشق زمان ما، دوپامین و نوراپی نفرین ( که ساختاری بسیار مشابه آدرنالین دارد ) روی هم رفته موجب شادی، انرژی زیاد، بی خوابی، اشتیاق، بی اشتهایی و تمرکز می شوند. او می گوید « وقتی شرایط خاص فراهم شود، بدن انسان معجونی از شور عشق تولید می کند و ... مردان آسان تر از زنان این کار را می کنند و این به خاطر طبیعت دیداری تر آنها است. »<br />
<br />
مقادیر زیاد دوپامین به ترشح نور اپی نفرین بیشتر می انجامد که تمرکز، حافظه کوتاه مدت، بیش فعالی، بیخوابی و رفتار جهت دار را تقویت می کند. به عبارت دیگر دو طرف در این مرحله از عشق، به شدت روی رابطه خویش تمرکز دارند و به اغلب چیزهای دیگر توجهی نمی کنند. تبیین محتمل دیگر برای این تمرکز شدید و نگاه دلخواه که در مرحله جذبه دیده می شود، توسط پژوهشگران یونیورستی کالج لندن ارائه شده است. آنها کشف کرده اند که افراد عاشق، سروتونین ( cerotonin ) کمتری دارند و دیگر اینکه مدارهای عصبی مرتبط با ارزیابی دیگران در آنها سرکوب شده است. این مقدار اندک سروتونین همان چیزی است که در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری - عملی دیده می شود و این احتمالا تبیین می کند که چرا عاشق در باره معشوق خویش این همه وسواس فکری دارد.<br />
  دوپامین به نوبه خود تولید اکسی توسین ( oxytocin ) را تحریک میکند که گاهی « ماده شیمیایی آغوش » نامیده می شود. اکسی توسین بیش از همه به نقشی که در ایجاد انقباض حین زایمان و کمک به شیردهی نوزاد دارد شناخته می شود. <br />
<br />
 <br />
<br />
به گفته پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو، هورمون اکسی توسین « در ارتباط با توانایی حفظ روابط سالم بین اشخاص و مرز بندی های روان شناختی سالم با افراد دیگر است. » به این ترتیب دو طرف به هم عادت می کنند. به همین دلیل است که جدا شدن این قدر کار دشواری است. حتی وقتی واقعا دیگر علاقه ای به طرف مقابل ندارید و میدانید که باید اورا ترک کنید، اغلب احساس می کنید که « نمیتوانید ». چرا؟ زیرا به او اعتیاد شیمیایی پیدا کرده اید. ترک اکسی توسین وقتی که شما را به فرد نامناسبی قلاب کرده باشد، میتواند حتی از ترک هروئین هم دشوارتر باشد. در واقع مسکن اکسی کانتین ( oxycontin ) که ساختاری مشابه اکسی توسین دارد، یکی از اعتیاد آور ترین داروها به شمار می آید.<br />
در دنیای پیام های شیمیایی، انسان به لحاظ علمی یک گونه تک همسر( monogamus ) به شمار نمی آید؛<br />
ما در میان آن 3 درصد از گونه هایی که تک همسراند جایی نداریم. گونه هایی که تا آخر با همسرشان می مانند معمولا دارای مقدار زیادی از یک ماده شیمیایی دیگر به نام وازوپرسین ( vasopressin ) هستند که در اصطلاح هورمون تک همسری نامیده می شود.<br />
 <br />
عشق در آزمایش هایی که در آنها این هورمون به مردان تزریق شده تمام شواهد مورد نیاز به دست آمده است.<br />
<br />
به این ترتیب وازوپروسین که درواقع یک هورمون ضد ادارای است، با تشکیل رابطه تک همسری بلند مدت در ارتباط است. دکتر فیشر معتقد است که اکسی توسین و وازوپروسین با مسیرهای دوپامین و نور اپی نفرین در مغز تداخل می کنند. شاید به همین دلیل باشد که با افزایش دلبستگی عشق شور انگیز کمرنگ می شود.<br />
دانشمندان می گویند که پس از دوره معینی که بین یک سال و نیم تا چهار سال طول می کشد، بدن فرد به محرک های عشقی عادت می کند.<br />
<br />
 <br />
<br />
پس از ایجا مقاومت در برابر مواد انگیزاننده ای همچون PEA، عشق شورانگیز به سردی می گراید و تبدیل به چیزی می شود که هلن فیشر در کتاب « آناتومی عشق » دلبستگی می نامد. در این مرحله مغز شما شروع به تولید اندورفین ( Endorphin ) می کند. این افیون مغز بیشتر شبیه مورفین هستند تا آمفتامین و بیشتر مخدر هستند تا محرک. فیشر می گوید: « برخلاف PEA، اندورفین ها ذهن را ساکت می کنند و به تدریج می کشند.» از این رو آنچه گاهی « اضطراب جدایی » نامیده می شود در عمل ممکن است نوعی کنار گذاشتن مخدر باشد.<br />
نرخ طلاق در سالهای چهارم ازدواج به اوج خود می رسد.<br />
<br />
 <br />
<br />
در این زمان شالوده هایی شیمیایی عشق شورانگیز فرو می ریزد. شاید نام فیلم کلاسیک مریلین مونرو، « خارش هفت ساله » را باید « خارش چهارساله » می گذاشتند. ناگهان ایرداهای همسرتان را می بینید. تعجب میکنید که چرا عوض شده است. در واقع همسر شما احتمالا به هیچ وجه تغییر نکرده است؛ موضوع فقط این است که اکنون می توانید اورا بی پرده ببینید نه از پشت شیشه رنگی هورمون ها.<br />
<br />
در این مرحله رابطه یا آنقدر قوی است که ادامه یابد یا به همین جا ختم می شود. برای مثال اندورفین ها هنوز می توانند به فرد احساس خوشبختی و امنیت بدهند. غم ناشی از مرگ همسر نیز کار اندورفین هاست که در شخص اشتیاق با هم بودن به وجود می آورند.<br />
در پایان باید گفت که حتی دانشمندان سرسخت نیز می پذیرند که شیمی همه چیز نیست. فرهنگ، شرایط، شخصیت و دهها متغییر دیگر کمک می کنند تصمیم بگیریم به چه کسی توجه کنیم و در چه زمانی بی تفاوت بمانیم. پس تلاش نکنید که احساس عاشقانه را در زیر زمین آزمایشگاه شیمی خلق کنید، بلکه تمام تلاشتان را بکنید تا از فرصتی که زندگی به شما می دهد به بهترین شکل استفاده کنید.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[وقتی علم شیمی برای تفسیر واکنش های عشقی وارد عمل میشود ...<br />
 <br />
 <br />
<br />
 عشق نیز مانند تمام چیزهای دیگر این جهان بدون دست کم مقداری شیمی و فیزیک نمیتواند وجود داشته باشد. همانطور که یک بار دانشمندی با بد گمانی گفته بود، پیکان های کیوپید، خدای عشق، چنانچه ابتدا به ماده شیمیایی با نام غیررومانتیک و نه چندان خیال انگیز فنیل اتیل آمین آغشته نمی شد، هرگز موثر واقع نمی شد.<br />
بدون اکسی توسین نیز واکنش های بدن انسان هرگز به خلق تراژدی هایی همچون رمئو وژولیت نمی انجامید.<br />
 <br />
<br />
البته هورمون های استروئیدی نظیر استروژن ( estrogen ) و تستوسترون ( testosterone ) در رانه جنسی نقشی حیاتی ایفا می کنند و بدون آنها شاید هرگز وارد قلمرو پرخطر عشق واقعی نمی شدیم. اما مشهورترین ماده شیمیایی مربوط به عشق همان فنیل اتیل آمین<br />
<br />
( phenylethylamine ) یا PEA است، نوعی آمین که به طور طبیعی در مغز تولید می شود. PEA یک آمفتامین طبیعی، شبیه داروهای موجود در بازار است و میتواند موجب تحریکات مشابهی شود. این همان ماده ای است که احساساتی همچون پرواز کردن در آسمان و بر فراز جهان بودن ناشی از کشش به سوی معشوق را در شما پدید می آورد و همان که انرژی لازم برای بیدار ماندن تا صبح و مغازله های تلفنی را تامین می کند. عشق چیست این ماده که در اصطلاح مولکول عشق نیز نامیده می شود در نتیجه یک سری اعمال ساده فریبنده همچون تلاقی دو نگاه یا تماس دو دست از مغز ترشح می شود. هیجانات سرگیجه آور، ضربان تند قلب و نفس زدن های بریده بریده و همه اینها متاسفانه چیزی جز نشانه های بالینی مصرف بیش از حد این ماده شیمیایی در بدن فرد عاشق نیستند.<br />
ممکن است کسانی به این مولکول عشق معتاد شوند. آنها به مقادیر زیاد مواد آمفتامین مانند دوپامین، نور اپی نفرین ( norepinephrine ) و فنیل اتیل آمین نیاز دارند. از آنجا که بدن نسبت به این مواد شیمایی مقاومت پیدا می کند، برای رسیدن به همان درجه از حال، مقدار مصرف این افراد رفته رفته افزایش پیدا می کند. از این رو برای برآوردن نیاز خود ناگزیر ند روابطشان را مداوم تجدید کنند. از انجام بعضی فعالیت های پرتنش نظیر سقوط آزاد از هواپیما پیش از بازکردن چتر نجات یا با خوردن شکلات نیز می توان مقداری PEA دریافت کرد. شاید به همین دلیل باشد که شکلات هدیه مناسبی برای روز والنتاین ( روز عشاق ) به شمار می آید. یکی از موادی که همراه PEA آزاد میشود ماده شیمیایی عصبی دوپامین ( dopamine ) است. پژوهشی که چندی پیش در دانشگاه ایموری انجام شد نشان می دهد که ول های ماده ( نوعی جونده کوچک ) در پاسخ به ازاد شدن دوپامین در مغزشان جفت خویش را انتخاب می کنند. وقتی در حضور یک ول نر به آنها دوپامین تزریق می شود، بعدا در میان جمعی از نرها فقط او را انتخاب خواهد کرد.<br />
عشق جدیدترین کشف، آرایش مولکول ها دراین ترکیب شیمیایی است و این تمام جهان را هیجان زده کرده زیرا اکنون همچون جادوگران زمان قدیم، ما هم میتوانیم معجون عشق بسازیم. به عبارت دیگر انسان اکنون در ابتدای راه جداسازی این ترکیب شیمیایی و ساخت داروهایی است که میتواند موجب این واکنش ها در ما شوند. یعنی دارو را مصرف میکنید و بعد عاشق اولین کسی می شوید که می بینید. تصور کنید جهان با چه افتضاحی روبه رو خواهد شد. اما دانشمندان می گویند در حال حاضر از این کشف میتوان در تنظیم بعضی واکنش های شیمیایی دیگر یا درمان بیماری ها یا پژوهش های سودمند تر دیگر استفاده کرد. با این همه چه چیزی سودمندتر از آنکه بتوانید با خوردن یک دارو کسی که دوستش دارید را عاشق خود کنید ؟ اما در حال حاضر پژوهش هایی که روی مولکول فنیل اتیل آمین صورت می گیرد، می تواند در ازمون مواد شیمیائی وابسته به بیماری های ذهنی از جمله بیماری پارکینسون فوق العالده موثر باشد.<br />
آنچه در باره عشق می دانیم هنوز عمدتا خارج از کنترل ماست. برای مثال شیفتگی ظاهرا نخستین مرحله عاشق شدن است، کششی اجتناب ناپذیر به سوی معشوق. این جذبه موجب ترشح انفجاری مواد شیمیایی عصبی بسیار شبیه به آدرنالین می شود. با کمک فنیل اتیل آمین ( که سرعت جران تبادل اطلاعات میان سلولها را افزایش می دهد )،<br />
 <br />
دوپامین ( که ما را برافروخته می سازد و باعث میشود در نتیجه گرمای محبت احساس خوبی داشته باشیم ) و نور اپی نفرین ( که موجب تولید ادرنالین می شود )، کاری می کند که جهان به کام ما باشد، چشم هایمان آکنده از برق عشق شود و قلبمان تندتر بتپد.<br />
<br />
پس از آن تمام هستی ما وابسته به دیدار یار است، همان که در حضورش تمام این واکنش ها در بدن ما به راه می افتد و هرچه اعتیاد ما به این مواد شیمیایی قوی تر می شود، کشش ما بسوی او نیز شدیدتر می شود. در این مرحله مرتکب اشتباهات احمقانه بسیار می شویم. داستان های عشقی پر از این اشتباهات است.<br />
در واقع آنچه شیفتگی می نامیم تمام آن کارهایی است که این سه ماده شیمیایی با ما می کنند. احساس می کنیم سرشار از انرژی هستیم، روی ابرها سیر می کنیم و میتوانیم بدون خستگی ساعت ها حرف بزنیم.<br />
<br />
 <br />
<br />
به گفته فیشر (H.Fisher )، انسان شناس دانشگاه راتجرز و معروف ترین پژوهشگر عشق زمان ما، دوپامین و نوراپی نفرین ( که ساختاری بسیار مشابه آدرنالین دارد ) روی هم رفته موجب شادی، انرژی زیاد، بی خوابی، اشتیاق، بی اشتهایی و تمرکز می شوند. او می گوید « وقتی شرایط خاص فراهم شود، بدن انسان معجونی از شور عشق تولید می کند و ... مردان آسان تر از زنان این کار را می کنند و این به خاطر طبیعت دیداری تر آنها است. »<br />
<br />
مقادیر زیاد دوپامین به ترشح نور اپی نفرین بیشتر می انجامد که تمرکز، حافظه کوتاه مدت، بیش فعالی، بیخوابی و رفتار جهت دار را تقویت می کند. به عبارت دیگر دو طرف در این مرحله از عشق، به شدت روی رابطه خویش تمرکز دارند و به اغلب چیزهای دیگر توجهی نمی کنند. تبیین محتمل دیگر برای این تمرکز شدید و نگاه دلخواه که در مرحله جذبه دیده می شود، توسط پژوهشگران یونیورستی کالج لندن ارائه شده است. آنها کشف کرده اند که افراد عاشق، سروتونین ( cerotonin ) کمتری دارند و دیگر اینکه مدارهای عصبی مرتبط با ارزیابی دیگران در آنها سرکوب شده است. این مقدار اندک سروتونین همان چیزی است که در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری - عملی دیده می شود و این احتمالا تبیین می کند که چرا عاشق در باره معشوق خویش این همه وسواس فکری دارد.<br />
  دوپامین به نوبه خود تولید اکسی توسین ( oxytocin ) را تحریک میکند که گاهی « ماده شیمیایی آغوش » نامیده می شود. اکسی توسین بیش از همه به نقشی که در ایجاد انقباض حین زایمان و کمک به شیردهی نوزاد دارد شناخته می شود. <br />
<br />
 <br />
<br />
به گفته پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو، هورمون اکسی توسین « در ارتباط با توانایی حفظ روابط سالم بین اشخاص و مرز بندی های روان شناختی سالم با افراد دیگر است. » به این ترتیب دو طرف به هم عادت می کنند. به همین دلیل است که جدا شدن این قدر کار دشواری است. حتی وقتی واقعا دیگر علاقه ای به طرف مقابل ندارید و میدانید که باید اورا ترک کنید، اغلب احساس می کنید که « نمیتوانید ». چرا؟ زیرا به او اعتیاد شیمیایی پیدا کرده اید. ترک اکسی توسین وقتی که شما را به فرد نامناسبی قلاب کرده باشد، میتواند حتی از ترک هروئین هم دشوارتر باشد. در واقع مسکن اکسی کانتین ( oxycontin ) که ساختاری مشابه اکسی توسین دارد، یکی از اعتیاد آور ترین داروها به شمار می آید.<br />
در دنیای پیام های شیمیایی، انسان به لحاظ علمی یک گونه تک همسر( monogamus ) به شمار نمی آید؛<br />
ما در میان آن 3 درصد از گونه هایی که تک همسراند جایی نداریم. گونه هایی که تا آخر با همسرشان می مانند معمولا دارای مقدار زیادی از یک ماده شیمیایی دیگر به نام وازوپرسین ( vasopressin ) هستند که در اصطلاح هورمون تک همسری نامیده می شود.<br />
 <br />
عشق در آزمایش هایی که در آنها این هورمون به مردان تزریق شده تمام شواهد مورد نیاز به دست آمده است.<br />
<br />
به این ترتیب وازوپروسین که درواقع یک هورمون ضد ادارای است، با تشکیل رابطه تک همسری بلند مدت در ارتباط است. دکتر فیشر معتقد است که اکسی توسین و وازوپروسین با مسیرهای دوپامین و نور اپی نفرین در مغز تداخل می کنند. شاید به همین دلیل باشد که با افزایش دلبستگی عشق شور انگیز کمرنگ می شود.<br />
دانشمندان می گویند که پس از دوره معینی که بین یک سال و نیم تا چهار سال طول می کشد، بدن فرد به محرک های عشقی عادت می کند.<br />
<br />
 <br />
<br />
پس از ایجا مقاومت در برابر مواد انگیزاننده ای همچون PEA، عشق شورانگیز به سردی می گراید و تبدیل به چیزی می شود که هلن فیشر در کتاب « آناتومی عشق » دلبستگی می نامد. در این مرحله مغز شما شروع به تولید اندورفین ( Endorphin ) می کند. این افیون مغز بیشتر شبیه مورفین هستند تا آمفتامین و بیشتر مخدر هستند تا محرک. فیشر می گوید: « برخلاف PEA، اندورفین ها ذهن را ساکت می کنند و به تدریج می کشند.» از این رو آنچه گاهی « اضطراب جدایی » نامیده می شود در عمل ممکن است نوعی کنار گذاشتن مخدر باشد.<br />
نرخ طلاق در سالهای چهارم ازدواج به اوج خود می رسد.<br />
<br />
 <br />
<br />
در این زمان شالوده هایی شیمیایی عشق شورانگیز فرو می ریزد. شاید نام فیلم کلاسیک مریلین مونرو، « خارش هفت ساله » را باید « خارش چهارساله » می گذاشتند. ناگهان ایرداهای همسرتان را می بینید. تعجب میکنید که چرا عوض شده است. در واقع همسر شما احتمالا به هیچ وجه تغییر نکرده است؛ موضوع فقط این است که اکنون می توانید اورا بی پرده ببینید نه از پشت شیشه رنگی هورمون ها.<br />
<br />
در این مرحله رابطه یا آنقدر قوی است که ادامه یابد یا به همین جا ختم می شود. برای مثال اندورفین ها هنوز می توانند به فرد احساس خوشبختی و امنیت بدهند. غم ناشی از مرگ همسر نیز کار اندورفین هاست که در شخص اشتیاق با هم بودن به وجود می آورند.<br />
در پایان باید گفت که حتی دانشمندان سرسخت نیز می پذیرند که شیمی همه چیز نیست. فرهنگ، شرایط، شخصیت و دهها متغییر دیگر کمک می کنند تصمیم بگیریم به چه کسی توجه کنیم و در چه زمانی بی تفاوت بمانیم. پس تلاش نکنید که احساس عاشقانه را در زیر زمین آزمایشگاه شیمی خلق کنید، بلکه تمام تلاشتان را بکنید تا از فرصتی که زندگی به شما می دهد به بهترین شکل استفاده کنید.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تغذیه و دوپامین]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4764</link>
			<pubDate>Mon, 30 Aug 2010 06:34:31 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4764</guid>
			<description><![CDATA[افزایش دوپامین با مواد غذایی<br />
مغز<br />
<br />
آن چه ما می خوریم بر تشکیل ناقلان عصبی اثر می گذارد و برخی از این ناقلان عصبی اثر قابل توجهی بر حال و هوا، اشتها و هوس های غذایی ما دارد.<br />
<br />
در حالی که عوامل بسیار دیگری مثل هورمون ها، وراثت، داروها و ... بر سطح این مواد شیمیایی اثر می گذارند، سه ناقل عصبی دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین(سرتونین) در ارتباط با غذاها مورد مطالعه قرار گرفتند و این مطالعات نشان داد که ناقلان عصبی از اجزاء تشکیل دهنده ی غذاهایی خاص در مغز تشکیل می شوند.<br />
<br />
اگر دوپامین به اندازه کافی در بدن موجود باشد ما احساس خوشی، شادی و سرحالی می کنیم و اشتها، حرکات کنترل شده و قدرت تمرکز خوبی داریم.<br />
<br />
اگر دوپامین در بدن کافی نباشد هیچ احساس خوبی نداریم و دنیا به نظر ما بدون رنگ است توان دوست داشتن در ما وجود ندارد به علاوه هیچ افسوس و ندامتی نسبت به رفتارهای فردی در خود نمی بینیم.<br />
<br />
سلول های مغزی که دوپامین را تولید می کنند، از ال- فنیل آلانین به عنوان مواد اولیه استفاده می کنند. ال - فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری است که در مغز و پلاسمای خون یافت می شود و می تواند در بدن به تیروزین تبدیل شود که این ماده به نوبه خود درسنتز دوپامین استفاده می شود.<br />
منابع غذایی افزایش دهنده ی دوپامین<br />
سیب<br />
<br />
سیب<br />
<br />
ترکیب یافت شده در سیب به نام " کوئرستین "، آنتی اکسیدانی است که نه تنها در پیشگیری از سرطان موثر شناخته شده است بلکه نقش مهمی در پیش گیری از بی نظمی های مربوط به بازسازی سلول های عصبی دارد. این شاید، مصداق همان سخنی باشد که قدیمی ها می گویند: " خوردن یک سیب در روز از مراجعه به پزشک جلوگیری می کند. "<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
موز<br />
<br />
 <br />
<br />
موز<br />
<br />
موز منبع خوبی از تیروزین است. تیروزین از اسید آمینه های سلول های عصبی است که به دوپامین و نوراپی نفرین تبدیل می شود.<br />
<br />
دوپامین و نوراپی نفرین، ناقلان عصبی تحریک کننده ای هستند که در انگیزش، هوشیاری، تمرکز و حافظه نقش مهمی ایفا می کنند.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
چغندر<br />
<br />
چغندر<br />
<br />
بتائین اسید آمینه ای است که به طور طبیعی در سبزیجات خاصی وجود دارد. از این دسته می توان به چغندر اشاره کرد. چغندر یک ماده ی ضد افسردگی درجه یک است. بتائین به عنوان محرک تولید SAM-e (مخفف S- آدنوزیل متیونین) می باشد. بدن بدون SAM-e یعنی همان ماده ای که بتائین آن را تولید می کند، نمی تواند فعالیت کند.  SAM-e به طور مستقیم با تولید هورمون های خاصی مثل دوپامین و سروتوتین مرتبط است. دوپامین مسئول ایجاد احساس خوشی و رضایت در ما است.<br />
گوشت مرغ<br />
<br />
 <br />
<br />
گوشت مرغ<br />
<br />
گوشت مرغ مثل تخم مرغ دارای پروتئین کامل است که سطح ناقلان عصبی تحریک کننده یعنی دوپامین و نوراپی نفرین را افزایش می دهد.<br />
<br />
 <br />
<br />
گوشت مرغ هم چنین منبع خوبی برای کوآنزیم Q10 است که انرژی بالقوه ناشی از نورون ها را زیاد می کند.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
پنیر کوتاژ<br />
<br />
پنیر<br />
<br />
پنیر منبع غذایی شناخته شده ای برای پروتئین است. پروتئین در تشکیل اسید آمینه و به دنبال آن دوپامین و نوراپی نفرین موثر است.<br />
<br />
پنیر کوتاژ یک جایگزین پیشنهادی مناسب برای سایر انواع پنیر و محصولات لبنی است. این پنیر حاوی پروتئینی است که باعث بهبود وضعیت روحی و بالا رفتن سطح انرژی می شود و به علاوه فاقد چربی موجود در سایر انواع پنیر است.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
تخم مرغ<br />
<br />
تخم مرغ<br />
<br />
مطالعات دانشگاه برکلی کالیفرنیا پیشنهاد می دهد که افرادی که دچار افسردگی هستند سروتونین دوپامین و نوراپی نفرین کمی در مغزشان وجود دارد. یکی از راه های ضد افسردگی طبیعی افزایش میزان دوپامین از طریق خوردن غذاهای غنی از پروتئین مثل تخم مرغ است. چون تخم مرغ برای افرادی که گوشت قرمز را دوست ندارند جایگزین بسیار مناسبی است.<br />
<br />
 <br />
ساردین<br />
<br />
ماهی<br />
<br />
اسیدهای چرب امگا 3 در غذاهای دریایی وجود دارد به ویژه در ماهی خال مخالی، ماهی قزل آلا، ماهی تن، ساردین و ... . این اسیدهای چرب وظایف بسیاری در بدن به عهده دارند به عنوان مثال تولید ناقل های عصبی.<br />
<br />
در ماهی علاوه بر سطح کلسترول و چربی اشباع شده پایین، پروتئین قابل هضم، بسیاری از ریز مغذی ها و اسیدهای چرب ضروری با کیفیت بالا وجود دارد.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
هندوانه<br />
<br />
 <br />
<br />
هندوانه<br />
<br />
آب هندوانه فاقد چربی و سرشار از ویتامین های A، B6 و C است.<br />
<br />
ویتامین B6 توسط بدن برای تولید ناقلان عصبی سروتونین، ملاتونین و دوپامین استفاده می شود.<br />
<br />
ویتامین C سیستم ایمنی را از طریق محافظت بدن در مقابل رادیکال های آزاد تقویت می کند.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
جوانه گندم<br />
<br />
 <br />
<br />
جوانه گندم<br />
<br />
جوانه گندم یک منبع خوبی از فنیل آلانین است.<br />
<br />
فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری موجود در مغز و پلاسمای خون است که در بدن به تیروزین که برای سنتز دوپامین استفاده می شود تبدیل می گردد.<br />
<br />
 <br />
 <br />
خلاصه این که:<br />
<br />
یک رژیم سالم و متعادل در کل با غذاهای طبیعی فرآوری نشده تنظیم می شود. به ویژه غذاهای گیاهی سهم زیادی در آن دارند مثل میوه ها، سبزی ها، غلات، لوبیا ها، آجیل و دانه ها.<br />
<br />
میوه ها و سبزی ها سرشار از فیبر، ویتامین، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها هستند که سلول های بدن را از آسیب حفظ می کنند. آن ها هم چنین کمک می کنند که سطح سروتونین در مغز بالا برود. لوبیاها و حبوبات سرشار از پروتئین هستند و افزایش دهنده های سالمی برای دوپامین و نوراپی نفرین هستند. به علاوه گوشت، شیر، تخم مرغ، پنیر، ماهی و سایر غذاهای دریایی منابع سالم و پُر پروتئین افزایش دهنده ی دوپامین و نوراپی نفرین هستند.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[افزایش دوپامین با مواد غذایی<br />
مغز<br />
<br />
آن چه ما می خوریم بر تشکیل ناقلان عصبی اثر می گذارد و برخی از این ناقلان عصبی اثر قابل توجهی بر حال و هوا، اشتها و هوس های غذایی ما دارد.<br />
<br />
در حالی که عوامل بسیار دیگری مثل هورمون ها، وراثت، داروها و ... بر سطح این مواد شیمیایی اثر می گذارند، سه ناقل عصبی دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین(سرتونین) در ارتباط با غذاها مورد مطالعه قرار گرفتند و این مطالعات نشان داد که ناقلان عصبی از اجزاء تشکیل دهنده ی غذاهایی خاص در مغز تشکیل می شوند.<br />
<br />
اگر دوپامین به اندازه کافی در بدن موجود باشد ما احساس خوشی، شادی و سرحالی می کنیم و اشتها، حرکات کنترل شده و قدرت تمرکز خوبی داریم.<br />
<br />
اگر دوپامین در بدن کافی نباشد هیچ احساس خوبی نداریم و دنیا به نظر ما بدون رنگ است توان دوست داشتن در ما وجود ندارد به علاوه هیچ افسوس و ندامتی نسبت به رفتارهای فردی در خود نمی بینیم.<br />
<br />
سلول های مغزی که دوپامین را تولید می کنند، از ال- فنیل آلانین به عنوان مواد اولیه استفاده می کنند. ال - فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری است که در مغز و پلاسمای خون یافت می شود و می تواند در بدن به تیروزین تبدیل شود که این ماده به نوبه خود درسنتز دوپامین استفاده می شود.<br />
منابع غذایی افزایش دهنده ی دوپامین<br />
سیب<br />
<br />
سیب<br />
<br />
ترکیب یافت شده در سیب به نام " کوئرستین "، آنتی اکسیدانی است که نه تنها در پیشگیری از سرطان موثر شناخته شده است بلکه نقش مهمی در پیش گیری از بی نظمی های مربوط به بازسازی سلول های عصبی دارد. این شاید، مصداق همان سخنی باشد که قدیمی ها می گویند: " خوردن یک سیب در روز از مراجعه به پزشک جلوگیری می کند. "<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
موز<br />
<br />
 <br />
<br />
موز<br />
<br />
موز منبع خوبی از تیروزین است. تیروزین از اسید آمینه های سلول های عصبی است که به دوپامین و نوراپی نفرین تبدیل می شود.<br />
<br />
دوپامین و نوراپی نفرین، ناقلان عصبی تحریک کننده ای هستند که در انگیزش، هوشیاری، تمرکز و حافظه نقش مهمی ایفا می کنند.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
چغندر<br />
<br />
چغندر<br />
<br />
بتائین اسید آمینه ای است که به طور طبیعی در سبزیجات خاصی وجود دارد. از این دسته می توان به چغندر اشاره کرد. چغندر یک ماده ی ضد افسردگی درجه یک است. بتائین به عنوان محرک تولید SAM-e (مخفف S- آدنوزیل متیونین) می باشد. بدن بدون SAM-e یعنی همان ماده ای که بتائین آن را تولید می کند، نمی تواند فعالیت کند.  SAM-e به طور مستقیم با تولید هورمون های خاصی مثل دوپامین و سروتوتین مرتبط است. دوپامین مسئول ایجاد احساس خوشی و رضایت در ما است.<br />
گوشت مرغ<br />
<br />
 <br />
<br />
گوشت مرغ<br />
<br />
گوشت مرغ مثل تخم مرغ دارای پروتئین کامل است که سطح ناقلان عصبی تحریک کننده یعنی دوپامین و نوراپی نفرین را افزایش می دهد.<br />
<br />
 <br />
<br />
گوشت مرغ هم چنین منبع خوبی برای کوآنزیم Q10 است که انرژی بالقوه ناشی از نورون ها را زیاد می کند.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
پنیر کوتاژ<br />
<br />
پنیر<br />
<br />
پنیر منبع غذایی شناخته شده ای برای پروتئین است. پروتئین در تشکیل اسید آمینه و به دنبال آن دوپامین و نوراپی نفرین موثر است.<br />
<br />
پنیر کوتاژ یک جایگزین پیشنهادی مناسب برای سایر انواع پنیر و محصولات لبنی است. این پنیر حاوی پروتئینی است که باعث بهبود وضعیت روحی و بالا رفتن سطح انرژی می شود و به علاوه فاقد چربی موجود در سایر انواع پنیر است.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
تخم مرغ<br />
<br />
تخم مرغ<br />
<br />
مطالعات دانشگاه برکلی کالیفرنیا پیشنهاد می دهد که افرادی که دچار افسردگی هستند سروتونین دوپامین و نوراپی نفرین کمی در مغزشان وجود دارد. یکی از راه های ضد افسردگی طبیعی افزایش میزان دوپامین از طریق خوردن غذاهای غنی از پروتئین مثل تخم مرغ است. چون تخم مرغ برای افرادی که گوشت قرمز را دوست ندارند جایگزین بسیار مناسبی است.<br />
<br />
 <br />
ساردین<br />
<br />
ماهی<br />
<br />
اسیدهای چرب امگا 3 در غذاهای دریایی وجود دارد به ویژه در ماهی خال مخالی، ماهی قزل آلا، ماهی تن، ساردین و ... . این اسیدهای چرب وظایف بسیاری در بدن به عهده دارند به عنوان مثال تولید ناقل های عصبی.<br />
<br />
در ماهی علاوه بر سطح کلسترول و چربی اشباع شده پایین، پروتئین قابل هضم، بسیاری از ریز مغذی ها و اسیدهای چرب ضروری با کیفیت بالا وجود دارد.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
هندوانه<br />
<br />
 <br />
<br />
هندوانه<br />
<br />
آب هندوانه فاقد چربی و سرشار از ویتامین های A، B6 و C است.<br />
<br />
ویتامین B6 توسط بدن برای تولید ناقلان عصبی سروتونین، ملاتونین و دوپامین استفاده می شود.<br />
<br />
ویتامین C سیستم ایمنی را از طریق محافظت بدن در مقابل رادیکال های آزاد تقویت می کند.<br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
جوانه گندم<br />
<br />
 <br />
<br />
جوانه گندم<br />
<br />
جوانه گندم یک منبع خوبی از فنیل آلانین است.<br />
<br />
فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری موجود در مغز و پلاسمای خون است که در بدن به تیروزین که برای سنتز دوپامین استفاده می شود تبدیل می گردد.<br />
<br />
 <br />
 <br />
خلاصه این که:<br />
<br />
یک رژیم سالم و متعادل در کل با غذاهای طبیعی فرآوری نشده تنظیم می شود. به ویژه غذاهای گیاهی سهم زیادی در آن دارند مثل میوه ها، سبزی ها، غلات، لوبیا ها، آجیل و دانه ها.<br />
<br />
میوه ها و سبزی ها سرشار از فیبر، ویتامین، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها هستند که سلول های بدن را از آسیب حفظ می کنند. آن ها هم چنین کمک می کنند که سطح سروتونین در مغز بالا برود. لوبیاها و حبوبات سرشار از پروتئین هستند و افزایش دهنده های سالمی برای دوپامین و نوراپی نفرین هستند. به علاوه گوشت، شیر، تخم مرغ، پنیر، ماهی و سایر غذاهای دریایی منابع سالم و پُر پروتئین افزایش دهنده ی دوپامین و نوراپی نفرین هستند.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[دوپامین چیست؟]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4763</link>
			<pubDate>Mon, 30 Aug 2010 06:25:32 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4763</guid>
			<description><![CDATA[دوپامین چیست؟<br />
هورمون مغزی دوپامین به ما توانایی و انرژی بیشتری می بخشد که کمبود آن باعث خستگی و بی حوصلگی در افراد می شود . در حالیکه سروتونین حس خوشبینی و رضایت مندی را در وجود ما افزایش می دهد و تنش را نیز کاهش می دهد . مردان اغلب دوپامین کم می آورند . از سوی دیگر زنان بیشتر سروتونین کم می آورند که باعث احساس افسردگی در آنان می شود.<br />
اگر گوشت بیشتری بخورید بدنتان دوپامین بیشتری میسازد و لازم است چربی بدن زنان بیشتر باشد و لذا بدن باید چربی مورد نیاز در روز مره را مصرف کند تا این حس ناخوشایندی ایجادنشود و بتواند در برابر تنش ها مقابله کنند . پژوهشگران آمریکایی کشف کردند که هورمون دوپامین که در مغز ترشح می شود نقش دوگانه ای داشته و تنها منجر به بروز نشاط و آرزو نمی شود بلکه سبب بروز ترس و هراس نیز است.<br />
<br />
محققان دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو کشف کردند هورمون دوپامین نه تنها مسئول تولید نشاط و آرزو است بلکه در تولید هراس و ترس نیز دخالت دارد.<br />
<br />
نتایج این یافته ها می تواند در این خصوص توضیح دهد که چرا عملکرد بد سیستم دوپامین تنها در پدیده های وابستگی و اعتیاد شرکت ندارد بلکه نقش مهمی هم در بروز بیماریهای چون اسکیزوفرنی و بعضی از انواع هراسهای بی مورد ایفا می کند.<br />
<br />
تاکنون اطلاعات بسیاری به دست آمده که نشان می دهند دوپامین تاثیرات مثبتی مثل پاداش و نشاط بر جای می گذارد اما نتایج این تحقیق اخیر حاکی از آن است که این هورمون می تواند از طریق عمل روی فضاهای مغزی همجوار با فضاهای مسئول پاداش سبب بروز رفتارهای منفی نیز بشود.<br />
<br />
در شرایط معمولی وقتی بشر از انجام دادن کاری لذت ببرد و به عبارتی دیگر پاداش بگیرد، از مناطق پایینی مغز او موادی به اسم دوپامین و نوراپی نفرین ترشح می‌شود و بر روی قشر و سایر مراکز حیاتی آن اثر می‌کند و احساس لذت و پاداش به او دست می‌دهد و سعی در تکرار آن عمل دارد. یکی از آثار سوء مواد مخدر فعال شدن همین سیستم است. بنابراین کسانی که یک بار با این مواد آشنا می‌شوند چون سیستم پاداش در مغز آنها تقویت شده، تمایلی شدید به تکرار مصرف آن پیدا می‌کنند. از بین مواد مخدر هروئین به سهولت در چربی حل می‌شود. مغز انسان نیز مقدار زیادی چربی دارد و بنابراین در مقایسه با مرفین و مشتقات آن، هروئین پس از مصرف در زمان کوتاه‌تری روی مغز اثر می‌کند. کدئین نیز که از مشتقات تریاک است به آسانی در سیستم گوارش جذب شده و در بدن تبدیل به مرفین می‌شود. در یک مطالعه روشن شده است که در معتادان، یکی از آثار سوء مصرف مواد، کاهش جریان خون در بعضی از نواحی مغز است.<br />
<br />
تاثیر دوپامین در فرایند اعتیاد<br />
هنگام بو کشیدن، تزریق یا خوردن ماده یی اعتیادآور، در بدن چه رخ می دهد؟ چرا این مواد باعث جست وجوی اجباری فرد برای آنها می شوند؟ چرا هنگام گذر از جای تهیه آن ماده یا مشاهده بساط مصرف یا دیدار با هم منقلی ها یا هم پیاله یی ها، هوس مصرف این نوع ماده ها در فرد بیدار می شود؟ چرا ترک اعتیاد می تواند طاقت فرسا و گاهی غیرقابل تحمل باشد؟ چرا دگرگونی هایی که یک ماده اعتیادآور به وجود می آورد، مدت ها پس از ترک مصرف آن، باقی می ماند؟ پاسخ همه این پرسش ها در مغز ما نهفته است. استفاده نابجا از مواد اعتیادآور، دگرگونی هایی در مغز به وجود می آورد، نظام های انگیزشی آن را به یغما می برد و چگونگی فعالیت ژن های آن را تغییر می دهد. مغز یک معتاد هم از نظر فیزیکی و هم از نظر شیمیایی با مغز یک فرد عادی تفاوت دارد. هنگام تبدیل شدن یک مصرف کننده اختیاری به یک مصرف کننده اجباری، آبشاری از تغییرهای عصبی رخ می دهد که یکی از مهمترین آنها این است: کوکائین، نیکوتین، هروئین، آمفتامین و دیگر داروهای اعتیادآور، مرکز لذت مغز را تغییر می دهند.<br />
<br />
پشت پرده مرکز لذت<br />
وقتی مرکز لذت، که مرکز پاداش نیز نامیده می شود، فعال است، احساس خوشی و لذت در ما به وجود می آید. خوردن قطعه یی از یک کیک، مقداری ماکارونی یا هر غذای دیگری که دوست دارید، این مرکز را فعال می کند. برنده شدن در یک رقابت، پذیرفته شدن در یک آزمون، مورد ستایش قرار گرفتن و دیگر تجربه های خوشایند نیز این مرکز را فعال می کند. سلول های عصبی که مرکز لذت را می سازند، با زبان شیمیایی دوپامین با هم ارتباط برقرار می کنند. این مولکول به عنوان پیام رسان عصبی از یک نورون (سلول عصبی) به نورون دیگر می رود، بر میزان آزاد شدن پیام رسان از نورون های دیگر تاثیر می گذارد و احساسی از خوشحالی ملایم تا سرخوشی شدید را به وجود می آورد. داروهای اعتیادآور غلظت دوپامین را در مرکز پاداش مغز افزایش می دهند. این داروها نسبت به یک عمل رفتاری، خوردن یک غذای خوشمزه یا برنده شدن در یک مسابقه، غلظت دوپامین را بیشتر افزایش می دهند. البته هر دارو این کار را به شیوه متفاوتی انجام می دهد: کوکایین جلوی فعالیت مولکولی را می گیرد که در حالت عادی دوپامین هایی را که پیرامون نورون ها پخش شده اند، برداشت می کند. وقتی کوکائین همه جایگاه های روی این مولکول را که پروتئین ترابر نامیده می شود، اشغال کند، جایی برای دوپامین باقی نمی ماند. بنابراین دوپامین پیرامون نورون ها می ماند و مرکز لذت را روشن نگه می دارد.<br />
<br />
آمفتامین ها نیز مانع فعالیت پروتئین ترابر می شوند. به علاوه آنها باعث آزاد شدن دوپامین از کیسه های کوچکی به نام وزیکول می شوند که نورون ها، دوپامین را درون آنها اندوخته می کنند. دوپامین بیشتر به مفهوم تحریک شدن نورون های بیشتری در مرکز لذت است.<br />
<br />
هروئین نورون های دارای دوپامین را تحریک می کند تا این مولکول پیام رسان را به ناحیه یی از مرکز لذت به نام هسته آکومبًنس رها کنند. به علاوه، هروئین همان نورون هایی را تحریک می کند که مخدرهای طبیعی مغز آنها را تحریک می کنند. الکل باعث آزاد شدن دوپامین، سروتونین (که احساس خوشی را در ما تنظیم می کند) و مخدرهای ذاتی مغز می شود. الکل میزان گلوتامات را نیز تغییر می دهد. این پیام رسان عصبی، نورون هایی را تحریک می کند که باعث سرخوشی آغازین الکل می شوند. به علاوه، الکل میزان تولید مولکولی به نام گابا را تغییر می دهد. گابا از تحریک شدن نورون ها می کاهد و در نهایت بیشتر الکل نوش ها را خواب آلود می سازد.<br />
<br />
خوشی به ناخوشی می رسد<br />
تا اینجای داستان، زیاد بد نیست، مرکز لذت تحریک می شود و فرد سرخوشی فراوانی را تجربه می کند. اما یک داروی اعتیادآور در درازمدت نمی تواند چنین اثرهایی داشته باشد. با مصرف پیوسته دارو، دگرگونی های پایداری در مغز به وجود می آید: مصرف داروی اعتیادآور، تعداد گیرنده های دوپامین را کاهش می دهد.<br />
<br />
گیرنده ها به زبان ساده دستکش های مولکولی هستند که روی نورون ها قرار دارند و پیام رسان های عصبی در حال گذر را همانند توپ پرتاب شده، به چنگ می آورند. اما هرچه مصرف داروی اعتیادآور ادامه پیدا کند، شمار گیرنده های دوپامینی بیشتر کاهش می یابد زیرا مغز تلاش می کند مرکز لذت را که بیش از اندازه فعال شده است، از راهی آرام کند. داشتن گیرنده کمتر به مفهوم این است که دوپامین کمتری به دام می افتد و در نتیجه، مرکز لذت آرام می شود. اما اکنون قانون «نتیجه های ناخواسته» به اجرا درمی آید. وقتی شمار گیرنده های دوپامین کاهش یابد، ضربه یی که برای ایجاد خوشی و لذت به کار گرفته می شود، کارساز نیست. این رویداد، اساس مولکولی تحمل است. یعنی، دارو پس از مصرف پیوسته، همان اثرهای آغازین را ندارد و معتاد برای به دست آوردن سرخوشی آغازین، باید مقدار مصرف خود را بالاببرد. اما مشکل بدتری هم وجود دارد. نابودی گیرنده های دوپامین به مفهوم این است که تجربه هایی که در حالت عادی احساس خوشی و لذت به وجود می آورند، عقیم می مانند. یک غذای خوشمزه، یک گفت وگوی جالب یا یک پیغام عالی، هیچ کدام به اندازه دوران پیش از اعتیاد، هیجان و خوشی به پا نمی کنند. از این رو معتادان به این باور می رسند که تنها راه فرار از احساس بیچارگی و درماندگی، اضطراب و نگرانی و حتی افسردگی، مصرف داروی بیشتر است. به عبارت دیگر، مصرف آغازین ممکن است برای به دست آوردن خوشی و لذت باشد، اما اعتیاد به خاطر دوری از حقارت، نگرانی و ناامیدی بی پایان است. درد و رنج ترک اعتیاد نیز نتیجه مستقیم دگرگونی هایی است که دارو در دستگاه دوپامینی مغز به وجود می آورد. ترک اعتیاد و پرهیز از مصرف دارو، مغز را از تنها منبع دوپامینی که احساس خوشی را می آفریند، محروم می سازد. بدون آن به نظر می رسد زندگی ارزش زندگی کردن را ندارد. برای نمونه، وقتی یک هروئینی به هروئین مورد نیاز خود دست پیدا نمی کند، به شدت به درد حساس می شود، پیوسته به دل آشوبی و تهوع دچار می شود و لرزش غیرارادی دارد. از این رو، متخصص ها، اعتیاد را نوعی بیماری مغزی می دانند: بیماری که با عمل ارادی مصرف دارو آغاز می شود، اما وقتی فردی به این بیماری دچار شد، دیگر نمی توان به او گفت: «بس کن»، درست همان طور که به یک سیگاری نمی توان گفت به آمفیزم دچار نشو. خلاصه، آغاز کار ممکن است ارادی باشد، اما پایان این طور نیست.<br />
<br />
بازگشت خرابکار<br />
اگرچه پایه زیست شناختی اعتیاد، تحمل دارو و ترک اعتیاد تا حدود زیادی شناخته شده است، توضیح بازگشت این بیماری مشکل تر است. پرهیز از مصرف دارو اجازه می دهد گیرنده های دوپامین به حالت عادی بازگردند. بنابراین، پس از دوره یی درد و رنج ترک اعتیاد، مغز هوس دارو را رها می کند. اما اعتیاد در عمل یک بیماری بازگشت کننده است. مرکز لذت، که به مرکز اعتیاد تبدیل می شود، ارتباط نزدیکی با حافظه دارد و خاطره های بهره گیری نادرست از دارو به اندازه یی با دوام است که حتی مشاهده یک بازوی عریان می تواند بار دیگر آنها را زنده کند. مانند سگ پاولف که هنگام شنیدن صدای زنگ «زمان غذا»، آب در دهانش جمع می شد، معتاد هنگام دیدن، شنیدن یا بوییدن پسمانده های مصرف داروی مخدر، آرزوی مصرف دارو را در سر می پروراند.<br />
<br />
بازگشت اعتیاد ممکن است بازتاب تغییرهای ژنتیکی بادوام باشد. داروها می توانند به صورت کلیدهای DNA رفتار کنند و ژن ها را خاموش یا روشن کنند. برای نمونه، اعتیاد به کوکایین باعث کاهش فعالیت ژنی می شود که در تولید گیرنده های دوپامین نقش دارد. اگر این ژن پیوسته غیرفعال بماند، اساس بازگشت اعتیاد را پی ریزی می کند.<br />
<br />
ژن ها ممکن است دست کم تا اندازه یی توضیح دهند چرا برخی بیش از دیگران در خطر اعتیاد قرار دارند. پژوهشگران دریافته اند همان دستگاه دوپامینی که داروها آن را فعال می کنند، با تجربه های تازه نیز می تواند روشن شود. از این رو پیشنهاد شده است افرادی که در پی تجربه کردن «چیز تازه بعدی» هستند، ممکن است تلاش کنند همان دستگاه دوپامینی اصلی را تحریک کنند. اگر آنان تجربه تازه یی انجام ندهند، ممکن است آن را به نحوی با داروها انجام دهند. در حقیقت، افرادی که وسواس گونه در پی تازگی هستند، بیش از افرادی که به چیزهای پیشین خشنود هستند، به استفاده نادرست از داروها گرایش دارند.<br />
<br />
به نظر می رسد به دنبال تازگی بودن، اساس ژنتیکی دارد. بنابراین شاید اعتیاد نیز یک عامل وراثتی داشته باشد. البته ژن ها می توانند خطر اعتیاد را نیز کاهش دهند. بسیاری از آسیایی ها گونه هایی از ژن هایی را دارند که سوخت و ساز الکل را تنظیم می کنند. در نتیجه، آنان پس از نوشیدن الکل واکنش شدیدی تری از خود نشان می دهند که به صورت برافروختگی، تهوع و تپش قلب شدید خود را نشان می دهد. این واکنش می تواند نوعی دفاع ذاتی در برابر الکلیسم باشد، زیرا مردم دوست دارند از چیزهایی که آنان را ناراحت می کند، دوری کنند. کاش دوری از اعتیاد برای دیگران نیز به همین سادگی بود.<br />
<br />
معتاد شوید<br />
از سه دهه پیش، دانشمندان می دانستند که مغز، مواد روانگردان تولید می کند. نخستین بار موادی به نام اًنکفالین ها به عنوان مخدرهای طبیعی بدن معرفی شدند و خیلی زود هم ساخت های طبیعی همه داروهایی که نادرست استفاده می شوند، در مغز شناسایی شد. این مواد به عنوان آرام بخش های طبیعی بدن کار می کند و بسیاری از آنها مرکز لذت را فعال می کنند. اما مرکز لذت فقط برای خوشی و آرامش نیست. دانشمندان باور دارند که فعال شدن این مرکز محرک اصلی انگیزش و مشوقی برای فراگیری و تکرار است. خوردن غذا ممکن است عمل خوشایندی باشد، اما هدف اصلی از این رفتار، حفظ زندگی است. لذتی که با بوهای مطبوع و شکم پر همراه است، انگیزه و محرکی برای ترغیب کردن جاندران به عادت خوردن است تا بقای آنها تضمین شود. مغز مدارهایی دارد که مرکز لذت را با رفتارهای سازشی پیوند می زنند. این مدارها به تجربه مفهوم و اهمیت می بخشند. مفهوم پیدا کردن تجربه به ارزیابی نیاز دارد. پس از ارزیابی، رفتار مغز برای تدبیر سازشی تنظیم می شود. این فرآیند مفهوم بخشیدن به تجربه به ذخیره خاطره ها و در نهایت یادگیری نیاز دارد. مغز برای کمک کردن به این یادگیری، تجربه ها را به احساس ها پیوند می زند. از این رو، ما علاوه بر اینکه از خواندن کتاب می آموزیم، از این کار لذت هم می بریم و این سرخوشی را می توانیم تا اندازه یی تقویت کنیم که بی کتاب چون معتاد بی دارو باشیم.<br />
<br />
خلاصه اگر از خوردن، آشامیدن، ورزش کردن، مطالعه کردن و خلاصه از زندگی لذت می بریم، به مخدرهای ذاتی و مرکز اعتیاد ذاتی آن مدیون هستیم. اگر اعتیاد چهره زندگی را برای برخی تاریک کرده است، به علت تداخل عمل مخدرهای بیرونی با مخدرهای درونی است. به نظر می رسد خوشبختی و تیره بختی ما در دست اعتیاد است. بنابراین برای رهایی از اعتیاد باید به فعالیت ها و رفتارهای مثبت معتاد شویم.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[دوپامین چیست؟<br />
هورمون مغزی دوپامین به ما توانایی و انرژی بیشتری می بخشد که کمبود آن باعث خستگی و بی حوصلگی در افراد می شود . در حالیکه سروتونین حس خوشبینی و رضایت مندی را در وجود ما افزایش می دهد و تنش را نیز کاهش می دهد . مردان اغلب دوپامین کم می آورند . از سوی دیگر زنان بیشتر سروتونین کم می آورند که باعث احساس افسردگی در آنان می شود.<br />
اگر گوشت بیشتری بخورید بدنتان دوپامین بیشتری میسازد و لازم است چربی بدن زنان بیشتر باشد و لذا بدن باید چربی مورد نیاز در روز مره را مصرف کند تا این حس ناخوشایندی ایجادنشود و بتواند در برابر تنش ها مقابله کنند . پژوهشگران آمریکایی کشف کردند که هورمون دوپامین که در مغز ترشح می شود نقش دوگانه ای داشته و تنها منجر به بروز نشاط و آرزو نمی شود بلکه سبب بروز ترس و هراس نیز است.<br />
<br />
محققان دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو کشف کردند هورمون دوپامین نه تنها مسئول تولید نشاط و آرزو است بلکه در تولید هراس و ترس نیز دخالت دارد.<br />
<br />
نتایج این یافته ها می تواند در این خصوص توضیح دهد که چرا عملکرد بد سیستم دوپامین تنها در پدیده های وابستگی و اعتیاد شرکت ندارد بلکه نقش مهمی هم در بروز بیماریهای چون اسکیزوفرنی و بعضی از انواع هراسهای بی مورد ایفا می کند.<br />
<br />
تاکنون اطلاعات بسیاری به دست آمده که نشان می دهند دوپامین تاثیرات مثبتی مثل پاداش و نشاط بر جای می گذارد اما نتایج این تحقیق اخیر حاکی از آن است که این هورمون می تواند از طریق عمل روی فضاهای مغزی همجوار با فضاهای مسئول پاداش سبب بروز رفتارهای منفی نیز بشود.<br />
<br />
در شرایط معمولی وقتی بشر از انجام دادن کاری لذت ببرد و به عبارتی دیگر پاداش بگیرد، از مناطق پایینی مغز او موادی به اسم دوپامین و نوراپی نفرین ترشح می‌شود و بر روی قشر و سایر مراکز حیاتی آن اثر می‌کند و احساس لذت و پاداش به او دست می‌دهد و سعی در تکرار آن عمل دارد. یکی از آثار سوء مواد مخدر فعال شدن همین سیستم است. بنابراین کسانی که یک بار با این مواد آشنا می‌شوند چون سیستم پاداش در مغز آنها تقویت شده، تمایلی شدید به تکرار مصرف آن پیدا می‌کنند. از بین مواد مخدر هروئین به سهولت در چربی حل می‌شود. مغز انسان نیز مقدار زیادی چربی دارد و بنابراین در مقایسه با مرفین و مشتقات آن، هروئین پس از مصرف در زمان کوتاه‌تری روی مغز اثر می‌کند. کدئین نیز که از مشتقات تریاک است به آسانی در سیستم گوارش جذب شده و در بدن تبدیل به مرفین می‌شود. در یک مطالعه روشن شده است که در معتادان، یکی از آثار سوء مصرف مواد، کاهش جریان خون در بعضی از نواحی مغز است.<br />
<br />
تاثیر دوپامین در فرایند اعتیاد<br />
هنگام بو کشیدن، تزریق یا خوردن ماده یی اعتیادآور، در بدن چه رخ می دهد؟ چرا این مواد باعث جست وجوی اجباری فرد برای آنها می شوند؟ چرا هنگام گذر از جای تهیه آن ماده یا مشاهده بساط مصرف یا دیدار با هم منقلی ها یا هم پیاله یی ها، هوس مصرف این نوع ماده ها در فرد بیدار می شود؟ چرا ترک اعتیاد می تواند طاقت فرسا و گاهی غیرقابل تحمل باشد؟ چرا دگرگونی هایی که یک ماده اعتیادآور به وجود می آورد، مدت ها پس از ترک مصرف آن، باقی می ماند؟ پاسخ همه این پرسش ها در مغز ما نهفته است. استفاده نابجا از مواد اعتیادآور، دگرگونی هایی در مغز به وجود می آورد، نظام های انگیزشی آن را به یغما می برد و چگونگی فعالیت ژن های آن را تغییر می دهد. مغز یک معتاد هم از نظر فیزیکی و هم از نظر شیمیایی با مغز یک فرد عادی تفاوت دارد. هنگام تبدیل شدن یک مصرف کننده اختیاری به یک مصرف کننده اجباری، آبشاری از تغییرهای عصبی رخ می دهد که یکی از مهمترین آنها این است: کوکائین، نیکوتین، هروئین، آمفتامین و دیگر داروهای اعتیادآور، مرکز لذت مغز را تغییر می دهند.<br />
<br />
پشت پرده مرکز لذت<br />
وقتی مرکز لذت، که مرکز پاداش نیز نامیده می شود، فعال است، احساس خوشی و لذت در ما به وجود می آید. خوردن قطعه یی از یک کیک، مقداری ماکارونی یا هر غذای دیگری که دوست دارید، این مرکز را فعال می کند. برنده شدن در یک رقابت، پذیرفته شدن در یک آزمون، مورد ستایش قرار گرفتن و دیگر تجربه های خوشایند نیز این مرکز را فعال می کند. سلول های عصبی که مرکز لذت را می سازند، با زبان شیمیایی دوپامین با هم ارتباط برقرار می کنند. این مولکول به عنوان پیام رسان عصبی از یک نورون (سلول عصبی) به نورون دیگر می رود، بر میزان آزاد شدن پیام رسان از نورون های دیگر تاثیر می گذارد و احساسی از خوشحالی ملایم تا سرخوشی شدید را به وجود می آورد. داروهای اعتیادآور غلظت دوپامین را در مرکز پاداش مغز افزایش می دهند. این داروها نسبت به یک عمل رفتاری، خوردن یک غذای خوشمزه یا برنده شدن در یک مسابقه، غلظت دوپامین را بیشتر افزایش می دهند. البته هر دارو این کار را به شیوه متفاوتی انجام می دهد: کوکایین جلوی فعالیت مولکولی را می گیرد که در حالت عادی دوپامین هایی را که پیرامون نورون ها پخش شده اند، برداشت می کند. وقتی کوکائین همه جایگاه های روی این مولکول را که پروتئین ترابر نامیده می شود، اشغال کند، جایی برای دوپامین باقی نمی ماند. بنابراین دوپامین پیرامون نورون ها می ماند و مرکز لذت را روشن نگه می دارد.<br />
<br />
آمفتامین ها نیز مانع فعالیت پروتئین ترابر می شوند. به علاوه آنها باعث آزاد شدن دوپامین از کیسه های کوچکی به نام وزیکول می شوند که نورون ها، دوپامین را درون آنها اندوخته می کنند. دوپامین بیشتر به مفهوم تحریک شدن نورون های بیشتری در مرکز لذت است.<br />
<br />
هروئین نورون های دارای دوپامین را تحریک می کند تا این مولکول پیام رسان را به ناحیه یی از مرکز لذت به نام هسته آکومبًنس رها کنند. به علاوه، هروئین همان نورون هایی را تحریک می کند که مخدرهای طبیعی مغز آنها را تحریک می کنند. الکل باعث آزاد شدن دوپامین، سروتونین (که احساس خوشی را در ما تنظیم می کند) و مخدرهای ذاتی مغز می شود. الکل میزان گلوتامات را نیز تغییر می دهد. این پیام رسان عصبی، نورون هایی را تحریک می کند که باعث سرخوشی آغازین الکل می شوند. به علاوه، الکل میزان تولید مولکولی به نام گابا را تغییر می دهد. گابا از تحریک شدن نورون ها می کاهد و در نهایت بیشتر الکل نوش ها را خواب آلود می سازد.<br />
<br />
خوشی به ناخوشی می رسد<br />
تا اینجای داستان، زیاد بد نیست، مرکز لذت تحریک می شود و فرد سرخوشی فراوانی را تجربه می کند. اما یک داروی اعتیادآور در درازمدت نمی تواند چنین اثرهایی داشته باشد. با مصرف پیوسته دارو، دگرگونی های پایداری در مغز به وجود می آید: مصرف داروی اعتیادآور، تعداد گیرنده های دوپامین را کاهش می دهد.<br />
<br />
گیرنده ها به زبان ساده دستکش های مولکولی هستند که روی نورون ها قرار دارند و پیام رسان های عصبی در حال گذر را همانند توپ پرتاب شده، به چنگ می آورند. اما هرچه مصرف داروی اعتیادآور ادامه پیدا کند، شمار گیرنده های دوپامینی بیشتر کاهش می یابد زیرا مغز تلاش می کند مرکز لذت را که بیش از اندازه فعال شده است، از راهی آرام کند. داشتن گیرنده کمتر به مفهوم این است که دوپامین کمتری به دام می افتد و در نتیجه، مرکز لذت آرام می شود. اما اکنون قانون «نتیجه های ناخواسته» به اجرا درمی آید. وقتی شمار گیرنده های دوپامین کاهش یابد، ضربه یی که برای ایجاد خوشی و لذت به کار گرفته می شود، کارساز نیست. این رویداد، اساس مولکولی تحمل است. یعنی، دارو پس از مصرف پیوسته، همان اثرهای آغازین را ندارد و معتاد برای به دست آوردن سرخوشی آغازین، باید مقدار مصرف خود را بالاببرد. اما مشکل بدتری هم وجود دارد. نابودی گیرنده های دوپامین به مفهوم این است که تجربه هایی که در حالت عادی احساس خوشی و لذت به وجود می آورند، عقیم می مانند. یک غذای خوشمزه، یک گفت وگوی جالب یا یک پیغام عالی، هیچ کدام به اندازه دوران پیش از اعتیاد، هیجان و خوشی به پا نمی کنند. از این رو معتادان به این باور می رسند که تنها راه فرار از احساس بیچارگی و درماندگی، اضطراب و نگرانی و حتی افسردگی، مصرف داروی بیشتر است. به عبارت دیگر، مصرف آغازین ممکن است برای به دست آوردن خوشی و لذت باشد، اما اعتیاد به خاطر دوری از حقارت، نگرانی و ناامیدی بی پایان است. درد و رنج ترک اعتیاد نیز نتیجه مستقیم دگرگونی هایی است که دارو در دستگاه دوپامینی مغز به وجود می آورد. ترک اعتیاد و پرهیز از مصرف دارو، مغز را از تنها منبع دوپامینی که احساس خوشی را می آفریند، محروم می سازد. بدون آن به نظر می رسد زندگی ارزش زندگی کردن را ندارد. برای نمونه، وقتی یک هروئینی به هروئین مورد نیاز خود دست پیدا نمی کند، به شدت به درد حساس می شود، پیوسته به دل آشوبی و تهوع دچار می شود و لرزش غیرارادی دارد. از این رو، متخصص ها، اعتیاد را نوعی بیماری مغزی می دانند: بیماری که با عمل ارادی مصرف دارو آغاز می شود، اما وقتی فردی به این بیماری دچار شد، دیگر نمی توان به او گفت: «بس کن»، درست همان طور که به یک سیگاری نمی توان گفت به آمفیزم دچار نشو. خلاصه، آغاز کار ممکن است ارادی باشد، اما پایان این طور نیست.<br />
<br />
بازگشت خرابکار<br />
اگرچه پایه زیست شناختی اعتیاد، تحمل دارو و ترک اعتیاد تا حدود زیادی شناخته شده است، توضیح بازگشت این بیماری مشکل تر است. پرهیز از مصرف دارو اجازه می دهد گیرنده های دوپامین به حالت عادی بازگردند. بنابراین، پس از دوره یی درد و رنج ترک اعتیاد، مغز هوس دارو را رها می کند. اما اعتیاد در عمل یک بیماری بازگشت کننده است. مرکز لذت، که به مرکز اعتیاد تبدیل می شود، ارتباط نزدیکی با حافظه دارد و خاطره های بهره گیری نادرست از دارو به اندازه یی با دوام است که حتی مشاهده یک بازوی عریان می تواند بار دیگر آنها را زنده کند. مانند سگ پاولف که هنگام شنیدن صدای زنگ «زمان غذا»، آب در دهانش جمع می شد، معتاد هنگام دیدن، شنیدن یا بوییدن پسمانده های مصرف داروی مخدر، آرزوی مصرف دارو را در سر می پروراند.<br />
<br />
بازگشت اعتیاد ممکن است بازتاب تغییرهای ژنتیکی بادوام باشد. داروها می توانند به صورت کلیدهای DNA رفتار کنند و ژن ها را خاموش یا روشن کنند. برای نمونه، اعتیاد به کوکایین باعث کاهش فعالیت ژنی می شود که در تولید گیرنده های دوپامین نقش دارد. اگر این ژن پیوسته غیرفعال بماند، اساس بازگشت اعتیاد را پی ریزی می کند.<br />
<br />
ژن ها ممکن است دست کم تا اندازه یی توضیح دهند چرا برخی بیش از دیگران در خطر اعتیاد قرار دارند. پژوهشگران دریافته اند همان دستگاه دوپامینی که داروها آن را فعال می کنند، با تجربه های تازه نیز می تواند روشن شود. از این رو پیشنهاد شده است افرادی که در پی تجربه کردن «چیز تازه بعدی» هستند، ممکن است تلاش کنند همان دستگاه دوپامینی اصلی را تحریک کنند. اگر آنان تجربه تازه یی انجام ندهند، ممکن است آن را به نحوی با داروها انجام دهند. در حقیقت، افرادی که وسواس گونه در پی تازگی هستند، بیش از افرادی که به چیزهای پیشین خشنود هستند، به استفاده نادرست از داروها گرایش دارند.<br />
<br />
به نظر می رسد به دنبال تازگی بودن، اساس ژنتیکی دارد. بنابراین شاید اعتیاد نیز یک عامل وراثتی داشته باشد. البته ژن ها می توانند خطر اعتیاد را نیز کاهش دهند. بسیاری از آسیایی ها گونه هایی از ژن هایی را دارند که سوخت و ساز الکل را تنظیم می کنند. در نتیجه، آنان پس از نوشیدن الکل واکنش شدیدی تری از خود نشان می دهند که به صورت برافروختگی، تهوع و تپش قلب شدید خود را نشان می دهد. این واکنش می تواند نوعی دفاع ذاتی در برابر الکلیسم باشد، زیرا مردم دوست دارند از چیزهایی که آنان را ناراحت می کند، دوری کنند. کاش دوری از اعتیاد برای دیگران نیز به همین سادگی بود.<br />
<br />
معتاد شوید<br />
از سه دهه پیش، دانشمندان می دانستند که مغز، مواد روانگردان تولید می کند. نخستین بار موادی به نام اًنکفالین ها به عنوان مخدرهای طبیعی بدن معرفی شدند و خیلی زود هم ساخت های طبیعی همه داروهایی که نادرست استفاده می شوند، در مغز شناسایی شد. این مواد به عنوان آرام بخش های طبیعی بدن کار می کند و بسیاری از آنها مرکز لذت را فعال می کنند. اما مرکز لذت فقط برای خوشی و آرامش نیست. دانشمندان باور دارند که فعال شدن این مرکز محرک اصلی انگیزش و مشوقی برای فراگیری و تکرار است. خوردن غذا ممکن است عمل خوشایندی باشد، اما هدف اصلی از این رفتار، حفظ زندگی است. لذتی که با بوهای مطبوع و شکم پر همراه است، انگیزه و محرکی برای ترغیب کردن جاندران به عادت خوردن است تا بقای آنها تضمین شود. مغز مدارهایی دارد که مرکز لذت را با رفتارهای سازشی پیوند می زنند. این مدارها به تجربه مفهوم و اهمیت می بخشند. مفهوم پیدا کردن تجربه به ارزیابی نیاز دارد. پس از ارزیابی، رفتار مغز برای تدبیر سازشی تنظیم می شود. این فرآیند مفهوم بخشیدن به تجربه به ذخیره خاطره ها و در نهایت یادگیری نیاز دارد. مغز برای کمک کردن به این یادگیری، تجربه ها را به احساس ها پیوند می زند. از این رو، ما علاوه بر اینکه از خواندن کتاب می آموزیم، از این کار لذت هم می بریم و این سرخوشی را می توانیم تا اندازه یی تقویت کنیم که بی کتاب چون معتاد بی دارو باشیم.<br />
<br />
خلاصه اگر از خوردن، آشامیدن، ورزش کردن، مطالعه کردن و خلاصه از زندگی لذت می بریم، به مخدرهای ذاتی و مرکز اعتیاد ذاتی آن مدیون هستیم. اگر اعتیاد چهره زندگی را برای برخی تاریک کرده است، به علت تداخل عمل مخدرهای بیرونی با مخدرهای درونی است. به نظر می رسد خوشبختی و تیره بختی ما در دست اعتیاد است. بنابراین برای رهایی از اعتیاد باید به فعالیت ها و رفتارهای مثبت معتاد شویم.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[بازتاب درمانی و آزادسازی آندروفین های بدن]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4762</link>
			<pubDate>Mon, 30 Aug 2010 06:09:40 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4762</guid>
			<description><![CDATA[معرفی رفلکسولوژی (بازتاب شناسی)<br />
<br />
بازتاب شناسي يا رفلكسولوژي يك هنر ظريف و شكلي از درمانهاي شفابخش طب كل نگر است و نبايد آنرا با ماساژ كف دست و پا اشتباه گرفت بلكه يك نوع فشار درماني ويژه و معين می باشد. اين رشته يك تكنيك قديمي است و براين اساس پايه‌ريزي شده كه نقاط بازتابي (رفلكس) در روي كف دستها و پاها وجود دارند كه با هر قسمت بدن اعم از عضله، عصب، غده و استخوان مطابقت دارند و فشار روي اين نقاط تورم يا احتقان را از بين مي‌برد و به آرامش اعصاب كمك مي‌كند و اين آرامسازي اعصاب هم به نوبة خود انقباض عروقي را كاهش مي دهد بطوريكه خون و جريان عصبي با آزادي (راحتي) بيشتری جريان مي یابند و در نتيجة بهبود جريان خون، سموم نيز از بدن خارج مي‌شوند.<br />
<br />
فلسفه بازتاب شناسی چیست؟<br />
<br />
عدم تعادل بدن در طول جريان زندگي روزانه مي‌تواند سبب شود كه پيامهاي عصبي در هر جاي بدن مسدود (بلوكه) گردند و اين بدان معني است كه سرعت حركت پيامهاي عصبي به عضلات، اعضاء و غدد بدن تا حدودي كند مي‌شود . دانش رفلكسولوژي در جهت رفع اين انسداد مسيرها و بهبود ارتباطات عصبي عمل مي‌كند. همچنين آزادسازي اندورفينها را در بدن افزايش مي دهد و موجب افزايش سلامتي و نشاط و "احساس خوب بودن" در فرد مي‌گردد. غالباً رفلكسولوژي را روي كف پا انجام مي دهند، ليكن روي كف دست هم كاربرد دارد. تقريباً در كف هر پا 7200 پايانة عصبي وجود دارد. همچنين هر پا شامل 26 استخوان كوچك، <img src="http://c61.ir/images/smilies/New-sim/114[1&#93;.gif" style="vertical-align: middle;" border="0" alt="114" title="114" /> ليگامان و 20 عضله مي‌باشد كه توسط بافت همبندي، عروق خوني و اعصاب به همديگر متصل گشته و توسط پوست پوشيده شده‌اند. اين اجزاء با دقت بسيار عالي با يكديگر سازگار شده اند و اين ساختمان پيچيده روي دو قوس اصلي تعادل يافته است. قوس اول از پاشنه پا تا قاعده انگشت كوچك و قوس دوم از پاشنه پا تا انگشت بزرگ (شست) امتداد مي یابد. پاشنه پا قسمتي است كه فشار وزن بدن ما را تحمل مي‌كند و توسط لايه‌هاي محافظت كنندة چربي براي جلوگيري از اصطكاك در بين استخوانها، در هر قدمي كه بر مي داريم، عايق‌كاري شده است. كف دست نيز كه مركب از 27 استخوان مي‌باشد ممكن است در رفلكسولوژي مورد استفاده قرار گيرد (دستها و پاها نيمي از استخوانهاي بدن را شامل مي شوند).در طب شرقي، نظیر طب فشاري (Acupressure) و طب سوزني (Acupuncture) دريافته‌اند كه انرژي حياتي يا Chi از ميان مريدينها يا مسيرهاي انرژي (بخش طب سوزني را براي توضيح بيشتر و تصاوير مربوطه، ملاحظه نمائيد) جريان مي یابد و از مجموع 12 مريدين اصلي ، 6 عدد آنها در كف پا يافت مي‌شود.<br />
<br />
در رفلكسولوژي ، اعتقاد بر اين است كه پاها "macrocosm" يا يك نقشه كوچك از كل بدن هستند .یعنی تمام اعضاء و قسمتهاي مختلف بدن روي آنها منعكس شده‌ و نظم و ترتيب قرار‌گيري بخشهاي بدن روي كف پاها دقيقاً مشابه نظم و ترتيب قرارگيري آنها در بدن است (تصوير) اين بازتابها را مي‌توان روي كف پا، انگشتان و در طول كناره داخلي و خارجي پا، پيدا كرد.<br />
<br />
اگرچه اكثريت مردم با پاهاي سالم به دنيا مي‌آيند ولي تخمين زده مي شود كه تقريباً در 80% بزرگسالان ، مشكلات پاها پيش خواهد آمد. گرچه مشكلاتي نظير ميخچه، پينه و موارد مشابه را غالباً ناشي از كفشهاي نامناسب مي‌دانند و ليكن اينها تنها بخشي از اختلالات هستند و بازتاب شناسي بر اين باور است كه مشكلات پاها با اختلالات دروني بدن مرتبط هستند.<br />
<br />
تاريخچه بازتاب شناسي چيست؟<br />
<br />
تئوريهاي گوناگوني در مورد منشأ رفلكسولوژي وجود دارد و مبدأ آن ممكن است:<br />
<br />
·   طب شرقي در 5000 سال پيش باشد كه آن را با طب فشاري و سوزني كه مسير مريدنيها را دنبال مي‌كند، متصل سازد.<br />
<br />
·   مصر 2500 تا 2330 سال قبل از ميلاد باشد . يك تصوير نقاشي شده كه در آرامگاه پزشكي مصري بنام Ankahar يافت شده بود نشان دهندة آن است كه رفلكسولوژي در اين تاريخ نيز وجود داشته است.<br />
<br />
·   سرخپوستان آمريكا، بويژه سرخپوستان چروكي معتقدند كه اين روش توسط اينكاها به ارث گذاشته شده. چروكي‌ها بر اين باورند كه "پاها روي زمين راه مي‌روند و از اين طريق، روح شما را به جهان متصل مي‌گردانند" بهر حال آغاز و مبدأ آن هر جا كه بوده ، رفلكسولوژي ادامه پيدا كرد تا اينكه در اروپا و آمريكا رشد نمود و تكامل يافت. آقاي Harry Bond در كتاب خود بنام "منطقة درماني" در 1582 نحوة عمل رفلكسولوژي را بويژه در روي طبقه پادشاهي و مرفه جامعه مورد بحث قرار داد. آقاي H. Head نيز در 1890 مناطقي را روي پوست كشف كرد. وي متوجه شد چنانچه عضوي كه توسط اعصاب به اين ناحيه از پوست مرتبط مي‌شود دچار بيماري ‌گردد، اين بخش پوست ، حساسيت بيشتري به فشار پيدا مي‌كند.<br />
<br />
دكتر Ivan Pavlou (سالهاي 1936- 1849) از رفلكسولوژي به عنوان پايه‌اي براي تحقيق مشهورش بر روي بازتابهاي وضعي استفاده نمود. دكتر A. Cornelius آلماني در سال 1902 متوجه شد كه درد خود وی كه ناشي از يك عفونت بود بعد از فشار دادن كف پا تخفیف یافت. وي در كار پزشكي خود به تحقيق بر روي فشار كف پا ادامه داد. در ايالات متحده، دكتر ويليام فيتزجرالد، در اوايل سال 1900 نشان داد كه مي‌تواند جراحيهاي كوچک را، بدون ناراحتي براي بيمارانش، با اعمال فشار بر روي كف دستهايشان انجام دهد. دكتر J. Riley، در سال 1919 كتاب "منطقه درماني آسان شده" را منتشر كرد و در آن نمودارهايي با جزئيات كامل چاپ نمود. وي محل نقاط رفلكس در كف پاها را ترسيم كرده بود. خانم اونيس اينگهام (1974-1869) كه مادر بازتاب شناسي مدرن ناميده شده است از كارهايي كه در باب «منطقه درماني» در گذشته انتشار يافته بود در درمانهاي خود استفاده كرد و نقشه كل بدن را بر روي كف پاها تكميل نمود. ميراثي كه وي درخصوص رفلكسولوژي برجا گذاشته بود توسط Dwigt Byers برادرزاده وي تداوم يافت. وي انستيتوي بين‌المللي رفلكسولوژي را در شهر «سن پترزبورگ» در روسيه راه‌اندازي كرده است.<br />
<br />
چه تحقيقاتي در اين زمينه وجود دارد؟<br />
<br />
با وجود آنكه مقالات داستان گونه‌اي در زمينة رفلكسولوژي وجود دارد ولي تعداد اندكي گزارش مبتني بر تحقيقات و مطالعات علمي نيز در اين زمينه وجود دارد، كه در مجلات مستقل به چاپ رسيده‌اند تا متخصصين علوم سلامتي را قادر سازند كه در زمينة تأثير رفلكسولوژي تصميم آگاهانه‌اي بگيرند. مطالعات قليلي در كشورهاي غير انگليسي زبان انجام گرفته است و ترجمة انگليسي كاملي از اين تحقيقات در دست نيست تا تجزيه و تحليل مطمئني را از متدولوژي (روش شناسي) كار تحقيقي انجام شده ارائه کند. بعلاوه گزارشاتي كه در كتاب "Grey Literature" آمده است نشان ميدهد كه رفلكسولوژي مي‌تواند درمان موثري باشد. اما اين مطالعات هم كوچك هستند و در آنها به ميزان كافي از جزئيات متدولوژي كار انجام شده، گزارشي ذكر نشده است.<br />
<br />
مسئله انتخاب روش تحقيق مناسب براي تصميم‌گيري در مورد اثر بخشي رفلكسولوژي بايد مورد نظر قرار گيرد. همكاري بين رفلكسولوژيست ها و محققين با تجربه مسئله‌اي است ضروري تا بتوان مطالعات پر كيفيت مورد نياز براي تصميم‌گيري در مورد ميزان تأثير بازتاب شناسي را انجام داد. مجمع تحقيقاتي طب مكمل كه در سال 1983 بنيان گذاشته شده ،كمكهاي مالي، علمي و پشتيباني را از متخصصين طب مكمل كه در اين زمينه تحقيقاتي را انجام مي‌دهند بعمل مي‌آورد. مطالعاتي كه در زمينة رفلكسولوژي انجام مي شود مي‌بايست بخوبي توسط مجلاتي كه در دسترس اكثر متخصصين قرار دارند چاپ شوند. البته به عقيدة لين (1996) مطالعه و تحقيق بصورت "دوسوكور" در زمينة رفلكسولوژي كار بسيار مشكلي است چون عنصر روان‌تني در هر فردي خاص خود اوست.<br />
<br />
نظرات موافق (Pro):<br />
<br />
·   Falcco و  Oleson در 1993 يك آزمون "كنترل با دارونما" كه براي تحقيق در مورد توانايي رفلكسولوژي براي كاهش "آشفتگي قبل از قاعدگي" انجام داده‌ بودند گزارش نمودند كه در نتيجة اين مطالعه، 35 نفر از افراد به ميزان معني داري نسبت به گروه كنترل، كاهش علائم پيش از قاعدگي را نشان دادند و اين نتايج در بررسي 2 ماه بعد نيز باقيمانده بود. اين مطالعه بعدها توسط Vickers و همكاران در سال 1996 به دليل كيفيت تحقيق، مورد انتقاد قرار گرفت.<br />
<br />
·   Kovaks و همكاران در 1993 "يك آزمون دوسوكور" با استفاده از رفلكسولوژي براي درمان كمردرد انجام دادند. آنان بهبود قابل ملاحظه‌اي در درد، انقباضات عضلاني و سهولت حركت در گروه تحت درمان را گزارش كردند و اكثريت بيماران توانستند مصرف داروهاي مسكن تجويز شده توسط پزشك را قطع كنند و در طي دورة تحقيق نيز بدون علامت باقي ماندند.<br />
<br />
·   Dobbs در سال 1985 استفاده از رفلكسولوژي در مراقبت از 7 بيمار مبتلا به سرطان كه در فاز انتهايي بيماري قرار داشتند را توصيف نمود. گزارشات فردي وي براين موضوع اشاره داشت كه تمامی بيماران احساس كرده بودند كه كيفيت زندگيشان با رفلكسولوژي بهتر شده بود و اين بهبودي صرفاً نتيجة رفلكسولوژي نبود بلكه به دليل افزايش ارتباط و تماس بيماران با متخصصين رفلكسولوژي بود.<br />
<br />
·   McGrath , Motha در سال 1994 مطالعه‌اي را بر روي 64 خانم باردار براي تعيين اثر رفلكسولوژي بر روي زايمان انجام دادند. نتايج نشان دهندة آن بود كه درمان رفلكسولوژي منجر به كاهش زمان زايمان و نشانه‌هاي جسمي تجربه شده توسط مادران باردار، گشته بود. اين مطالعه، اگر چه با نتايج مثبتي همراه بود ولي در آن از گروه كنترل استفاده نشده بود.<br />
<br />
نظرات مخالف (CON):<br />
<br />
·   Ibsen , Sorenson (در 1993) نگراني خود را در مورد بيماران ديابتيكي كه براي زخم و عفونت پا درمان شده بودند، اظهار كردند. آنان يك گزارش موردي (Case report)،  در مورد يك بانوي ديابتيك درمان شده با بازتاب درماني را كه بعداً مجبور شدند پايش را قطع كند، منتشر نمودند. انجام اين كار توانست زندگي راحت‌تري را براي اين خانم فراهم آورد.  در اين تحقيق تمایل نادرست به استفاده از بازتاب درماني به عنوان تنها درمان براي این بیمار مبتلا به بيماري مزمن، مطرح شد.<br />
<br />
موارد استفاده از رفلكسولوژي براي درمان يا بهبودي چيست؟<br />
<br />
رفلكسولوژي تمامي گروههاي سني از نوزادان تا افراد مسن را مي‌تواند درمان كند. بازتاب درماني مي‌تواند بيشتر براي متعادل سازي كل بدن استفاده شود تا براي بهبود و شفاي اختلالات خاص، ليكن با كاربرد مناسب، بازتاب درماني مي‌تواند قدرت شفابخشي خود بدن را افزايش دهد. افرادي كه بازتاب درماني را انجام ميدهند پيشنهاد مي‌كنند كه درمان هفتگي رفلكسولوژي مي‌تواند اكثريت مشكلات را در ابتدا متوقف كند و احتمال يك بهبودي سريع را زياد كند. بازتاب درماني گردش خون به نواحي‌اي از بدن را افزايش مي دهد كه جذب مواد مغذي و حذف مواد زائد را زيادتر مي‌كنند.<br />
<br />
همچنين رفلكسولوژي داراي اثرات زير مي‌باشد:<br />
<br />
1-  متعادل‌سازي تمام سيستمهاي يازده‌گانه بدن، بطوريكه بدن بتواند خود را شفا دهد.<br />
<br />
2-  موجب تحريك  آن نواحي از بدن و ذهن كه عملكرد صحيح ندارند و آرام سازي نواحي پرفعاليت‌ مي‌شود.<br />
<br />
3- دیدگاه ذهني مثبت را تقویت می کند (تندرستي عبارتست از هماهنگي فعل و انفعال انرژي‌ها در داخل بدن، افكار منفي و احساسات منفي جريان آزادانه اين انرژيها را محدود كرده و سبب تورم و احتقان آنها در بدن مي‌گردد كه اگر تصحيح نشوند سرانجام بصورت بيماري تظاهر مي‌كنند).<br />
<br />
4- بيرون كردن و رفع احساسات سركوب شده ناشي از فشارها و استرس، آرام سازي بدن و تغيير وضع زندگي (متخصصين اين رشته بر اين باورند كه 85% تمام بيماريهاي امروزي بشر به نوعي مرتبط با استرس است).<br />
<br />
5-  آرامش بدن (آرامسازي بدن).<br />
<br />
6-  با افزايش آزادسازي اندورفين‌ها به كنترل درد كمك مي‌كند.<br />
<br />
7-  عملكرد سيستم ايمني را افزايش داده و جريان لنفاتيك را بهتر مي‌كند.<br />
<br />
8-  تندرستي بدن را در حالت متعادل نگه مي دارد.<br />
<br />
9-  سطوح تمركز را افزايش مي دهد.<br />
<br />
10-   گردش خون و جريان عصبي را بهبود مي‌بخشد.<br />
<br />
11-   در نواحي احتقان كه معمولاً بصورت درد احساس مي‌شوند، موجب احساس رهايي مي‌گردد.<br />
<br />
آيا در درمان بازتاب شناسي خطري وجود دارد؟<br />
<br />
1-  هيچ خطري وجود ندارد، اما اگر نشانه‌هاي بيماري، شديد يا طولاني مدت هستند بايد با يك پزشك مشورت كرد.<br />
<br />
2- موارد عدم تجويز آن شامل آسيب و جراحت پا و يا حالات پاتولوژيك واگيردار در پاها مي‌باشد. (در اين حالت روي دستها كار انجام مي‌شود).<br />
<br />
3-  در بيماريهاي ترومبوتيك (گرفتگي و لخته در عروق) اندامهاي تحتاني و موارد ديابت بايد احتياطهايي را در نظر گرفت.<br />
<br />
4-  عفونتهاي حاد به دليل افزايش جريان خون، مي‌توانند شدیدتر شوند. در اين حالت توصيه مي‌شود كه احتياط نمائيد<br />
                                            (این آندورفینهای بدن انسان چه ها نمیکند؟)]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[معرفی رفلکسولوژی (بازتاب شناسی)<br />
<br />
بازتاب شناسي يا رفلكسولوژي يك هنر ظريف و شكلي از درمانهاي شفابخش طب كل نگر است و نبايد آنرا با ماساژ كف دست و پا اشتباه گرفت بلكه يك نوع فشار درماني ويژه و معين می باشد. اين رشته يك تكنيك قديمي است و براين اساس پايه‌ريزي شده كه نقاط بازتابي (رفلكس) در روي كف دستها و پاها وجود دارند كه با هر قسمت بدن اعم از عضله، عصب، غده و استخوان مطابقت دارند و فشار روي اين نقاط تورم يا احتقان را از بين مي‌برد و به آرامش اعصاب كمك مي‌كند و اين آرامسازي اعصاب هم به نوبة خود انقباض عروقي را كاهش مي دهد بطوريكه خون و جريان عصبي با آزادي (راحتي) بيشتری جريان مي یابند و در نتيجة بهبود جريان خون، سموم نيز از بدن خارج مي‌شوند.<br />
<br />
فلسفه بازتاب شناسی چیست؟<br />
<br />
عدم تعادل بدن در طول جريان زندگي روزانه مي‌تواند سبب شود كه پيامهاي عصبي در هر جاي بدن مسدود (بلوكه) گردند و اين بدان معني است كه سرعت حركت پيامهاي عصبي به عضلات، اعضاء و غدد بدن تا حدودي كند مي‌شود . دانش رفلكسولوژي در جهت رفع اين انسداد مسيرها و بهبود ارتباطات عصبي عمل مي‌كند. همچنين آزادسازي اندورفينها را در بدن افزايش مي دهد و موجب افزايش سلامتي و نشاط و "احساس خوب بودن" در فرد مي‌گردد. غالباً رفلكسولوژي را روي كف پا انجام مي دهند، ليكن روي كف دست هم كاربرد دارد. تقريباً در كف هر پا 7200 پايانة عصبي وجود دارد. همچنين هر پا شامل 26 استخوان كوچك، <img src="http://c61.ir/images/smilies/New-sim/114[1].gif" style="vertical-align: middle;" border="0" alt="114" title="114" /> ليگامان و 20 عضله مي‌باشد كه توسط بافت همبندي، عروق خوني و اعصاب به همديگر متصل گشته و توسط پوست پوشيده شده‌اند. اين اجزاء با دقت بسيار عالي با يكديگر سازگار شده اند و اين ساختمان پيچيده روي دو قوس اصلي تعادل يافته است. قوس اول از پاشنه پا تا قاعده انگشت كوچك و قوس دوم از پاشنه پا تا انگشت بزرگ (شست) امتداد مي یابد. پاشنه پا قسمتي است كه فشار وزن بدن ما را تحمل مي‌كند و توسط لايه‌هاي محافظت كنندة چربي براي جلوگيري از اصطكاك در بين استخوانها، در هر قدمي كه بر مي داريم، عايق‌كاري شده است. كف دست نيز كه مركب از 27 استخوان مي‌باشد ممكن است در رفلكسولوژي مورد استفاده قرار گيرد (دستها و پاها نيمي از استخوانهاي بدن را شامل مي شوند).در طب شرقي، نظیر طب فشاري (Acupressure) و طب سوزني (Acupuncture) دريافته‌اند كه انرژي حياتي يا Chi از ميان مريدينها يا مسيرهاي انرژي (بخش طب سوزني را براي توضيح بيشتر و تصاوير مربوطه، ملاحظه نمائيد) جريان مي یابد و از مجموع 12 مريدين اصلي ، 6 عدد آنها در كف پا يافت مي‌شود.<br />
<br />
در رفلكسولوژي ، اعتقاد بر اين است كه پاها "macrocosm" يا يك نقشه كوچك از كل بدن هستند .یعنی تمام اعضاء و قسمتهاي مختلف بدن روي آنها منعكس شده‌ و نظم و ترتيب قرار‌گيري بخشهاي بدن روي كف پاها دقيقاً مشابه نظم و ترتيب قرارگيري آنها در بدن است (تصوير) اين بازتابها را مي‌توان روي كف پا، انگشتان و در طول كناره داخلي و خارجي پا، پيدا كرد.<br />
<br />
اگرچه اكثريت مردم با پاهاي سالم به دنيا مي‌آيند ولي تخمين زده مي شود كه تقريباً در 80% بزرگسالان ، مشكلات پاها پيش خواهد آمد. گرچه مشكلاتي نظير ميخچه، پينه و موارد مشابه را غالباً ناشي از كفشهاي نامناسب مي‌دانند و ليكن اينها تنها بخشي از اختلالات هستند و بازتاب شناسي بر اين باور است كه مشكلات پاها با اختلالات دروني بدن مرتبط هستند.<br />
<br />
تاريخچه بازتاب شناسي چيست؟<br />
<br />
تئوريهاي گوناگوني در مورد منشأ رفلكسولوژي وجود دارد و مبدأ آن ممكن است:<br />
<br />
·   طب شرقي در 5000 سال پيش باشد كه آن را با طب فشاري و سوزني كه مسير مريدنيها را دنبال مي‌كند، متصل سازد.<br />
<br />
·   مصر 2500 تا 2330 سال قبل از ميلاد باشد . يك تصوير نقاشي شده كه در آرامگاه پزشكي مصري بنام Ankahar يافت شده بود نشان دهندة آن است كه رفلكسولوژي در اين تاريخ نيز وجود داشته است.<br />
<br />
·   سرخپوستان آمريكا، بويژه سرخپوستان چروكي معتقدند كه اين روش توسط اينكاها به ارث گذاشته شده. چروكي‌ها بر اين باورند كه "پاها روي زمين راه مي‌روند و از اين طريق، روح شما را به جهان متصل مي‌گردانند" بهر حال آغاز و مبدأ آن هر جا كه بوده ، رفلكسولوژي ادامه پيدا كرد تا اينكه در اروپا و آمريكا رشد نمود و تكامل يافت. آقاي Harry Bond در كتاب خود بنام "منطقة درماني" در 1582 نحوة عمل رفلكسولوژي را بويژه در روي طبقه پادشاهي و مرفه جامعه مورد بحث قرار داد. آقاي H. Head نيز در 1890 مناطقي را روي پوست كشف كرد. وي متوجه شد چنانچه عضوي كه توسط اعصاب به اين ناحيه از پوست مرتبط مي‌شود دچار بيماري ‌گردد، اين بخش پوست ، حساسيت بيشتري به فشار پيدا مي‌كند.<br />
<br />
دكتر Ivan Pavlou (سالهاي 1936- 1849) از رفلكسولوژي به عنوان پايه‌اي براي تحقيق مشهورش بر روي بازتابهاي وضعي استفاده نمود. دكتر A. Cornelius آلماني در سال 1902 متوجه شد كه درد خود وی كه ناشي از يك عفونت بود بعد از فشار دادن كف پا تخفیف یافت. وي در كار پزشكي خود به تحقيق بر روي فشار كف پا ادامه داد. در ايالات متحده، دكتر ويليام فيتزجرالد، در اوايل سال 1900 نشان داد كه مي‌تواند جراحيهاي كوچک را، بدون ناراحتي براي بيمارانش، با اعمال فشار بر روي كف دستهايشان انجام دهد. دكتر J. Riley، در سال 1919 كتاب "منطقه درماني آسان شده" را منتشر كرد و در آن نمودارهايي با جزئيات كامل چاپ نمود. وي محل نقاط رفلكس در كف پاها را ترسيم كرده بود. خانم اونيس اينگهام (1974-1869) كه مادر بازتاب شناسي مدرن ناميده شده است از كارهايي كه در باب «منطقه درماني» در گذشته انتشار يافته بود در درمانهاي خود استفاده كرد و نقشه كل بدن را بر روي كف پاها تكميل نمود. ميراثي كه وي درخصوص رفلكسولوژي برجا گذاشته بود توسط Dwigt Byers برادرزاده وي تداوم يافت. وي انستيتوي بين‌المللي رفلكسولوژي را در شهر «سن پترزبورگ» در روسيه راه‌اندازي كرده است.<br />
<br />
چه تحقيقاتي در اين زمينه وجود دارد؟<br />
<br />
با وجود آنكه مقالات داستان گونه‌اي در زمينة رفلكسولوژي وجود دارد ولي تعداد اندكي گزارش مبتني بر تحقيقات و مطالعات علمي نيز در اين زمينه وجود دارد، كه در مجلات مستقل به چاپ رسيده‌اند تا متخصصين علوم سلامتي را قادر سازند كه در زمينة تأثير رفلكسولوژي تصميم آگاهانه‌اي بگيرند. مطالعات قليلي در كشورهاي غير انگليسي زبان انجام گرفته است و ترجمة انگليسي كاملي از اين تحقيقات در دست نيست تا تجزيه و تحليل مطمئني را از متدولوژي (روش شناسي) كار تحقيقي انجام شده ارائه کند. بعلاوه گزارشاتي كه در كتاب "Grey Literature" آمده است نشان ميدهد كه رفلكسولوژي مي‌تواند درمان موثري باشد. اما اين مطالعات هم كوچك هستند و در آنها به ميزان كافي از جزئيات متدولوژي كار انجام شده، گزارشي ذكر نشده است.<br />
<br />
مسئله انتخاب روش تحقيق مناسب براي تصميم‌گيري در مورد اثر بخشي رفلكسولوژي بايد مورد نظر قرار گيرد. همكاري بين رفلكسولوژيست ها و محققين با تجربه مسئله‌اي است ضروري تا بتوان مطالعات پر كيفيت مورد نياز براي تصميم‌گيري در مورد ميزان تأثير بازتاب شناسي را انجام داد. مجمع تحقيقاتي طب مكمل كه در سال 1983 بنيان گذاشته شده ،كمكهاي مالي، علمي و پشتيباني را از متخصصين طب مكمل كه در اين زمينه تحقيقاتي را انجام مي‌دهند بعمل مي‌آورد. مطالعاتي كه در زمينة رفلكسولوژي انجام مي شود مي‌بايست بخوبي توسط مجلاتي كه در دسترس اكثر متخصصين قرار دارند چاپ شوند. البته به عقيدة لين (1996) مطالعه و تحقيق بصورت "دوسوكور" در زمينة رفلكسولوژي كار بسيار مشكلي است چون عنصر روان‌تني در هر فردي خاص خود اوست.<br />
<br />
نظرات موافق (Pro):<br />
<br />
·   Falcco و  Oleson در 1993 يك آزمون "كنترل با دارونما" كه براي تحقيق در مورد توانايي رفلكسولوژي براي كاهش "آشفتگي قبل از قاعدگي" انجام داده‌ بودند گزارش نمودند كه در نتيجة اين مطالعه، 35 نفر از افراد به ميزان معني داري نسبت به گروه كنترل، كاهش علائم پيش از قاعدگي را نشان دادند و اين نتايج در بررسي 2 ماه بعد نيز باقيمانده بود. اين مطالعه بعدها توسط Vickers و همكاران در سال 1996 به دليل كيفيت تحقيق، مورد انتقاد قرار گرفت.<br />
<br />
·   Kovaks و همكاران در 1993 "يك آزمون دوسوكور" با استفاده از رفلكسولوژي براي درمان كمردرد انجام دادند. آنان بهبود قابل ملاحظه‌اي در درد، انقباضات عضلاني و سهولت حركت در گروه تحت درمان را گزارش كردند و اكثريت بيماران توانستند مصرف داروهاي مسكن تجويز شده توسط پزشك را قطع كنند و در طي دورة تحقيق نيز بدون علامت باقي ماندند.<br />
<br />
·   Dobbs در سال 1985 استفاده از رفلكسولوژي در مراقبت از 7 بيمار مبتلا به سرطان كه در فاز انتهايي بيماري قرار داشتند را توصيف نمود. گزارشات فردي وي براين موضوع اشاره داشت كه تمامی بيماران احساس كرده بودند كه كيفيت زندگيشان با رفلكسولوژي بهتر شده بود و اين بهبودي صرفاً نتيجة رفلكسولوژي نبود بلكه به دليل افزايش ارتباط و تماس بيماران با متخصصين رفلكسولوژي بود.<br />
<br />
·   McGrath , Motha در سال 1994 مطالعه‌اي را بر روي 64 خانم باردار براي تعيين اثر رفلكسولوژي بر روي زايمان انجام دادند. نتايج نشان دهندة آن بود كه درمان رفلكسولوژي منجر به كاهش زمان زايمان و نشانه‌هاي جسمي تجربه شده توسط مادران باردار، گشته بود. اين مطالعه، اگر چه با نتايج مثبتي همراه بود ولي در آن از گروه كنترل استفاده نشده بود.<br />
<br />
نظرات مخالف (CON):<br />
<br />
·   Ibsen , Sorenson (در 1993) نگراني خود را در مورد بيماران ديابتيكي كه براي زخم و عفونت پا درمان شده بودند، اظهار كردند. آنان يك گزارش موردي (Case report)،  در مورد يك بانوي ديابتيك درمان شده با بازتاب درماني را كه بعداً مجبور شدند پايش را قطع كند، منتشر نمودند. انجام اين كار توانست زندگي راحت‌تري را براي اين خانم فراهم آورد.  در اين تحقيق تمایل نادرست به استفاده از بازتاب درماني به عنوان تنها درمان براي این بیمار مبتلا به بيماري مزمن، مطرح شد.<br />
<br />
موارد استفاده از رفلكسولوژي براي درمان يا بهبودي چيست؟<br />
<br />
رفلكسولوژي تمامي گروههاي سني از نوزادان تا افراد مسن را مي‌تواند درمان كند. بازتاب درماني مي‌تواند بيشتر براي متعادل سازي كل بدن استفاده شود تا براي بهبود و شفاي اختلالات خاص، ليكن با كاربرد مناسب، بازتاب درماني مي‌تواند قدرت شفابخشي خود بدن را افزايش دهد. افرادي كه بازتاب درماني را انجام ميدهند پيشنهاد مي‌كنند كه درمان هفتگي رفلكسولوژي مي‌تواند اكثريت مشكلات را در ابتدا متوقف كند و احتمال يك بهبودي سريع را زياد كند. بازتاب درماني گردش خون به نواحي‌اي از بدن را افزايش مي دهد كه جذب مواد مغذي و حذف مواد زائد را زيادتر مي‌كنند.<br />
<br />
همچنين رفلكسولوژي داراي اثرات زير مي‌باشد:<br />
<br />
1-  متعادل‌سازي تمام سيستمهاي يازده‌گانه بدن، بطوريكه بدن بتواند خود را شفا دهد.<br />
<br />
2-  موجب تحريك  آن نواحي از بدن و ذهن كه عملكرد صحيح ندارند و آرام سازي نواحي پرفعاليت‌ مي‌شود.<br />
<br />
3- دیدگاه ذهني مثبت را تقویت می کند (تندرستي عبارتست از هماهنگي فعل و انفعال انرژي‌ها در داخل بدن، افكار منفي و احساسات منفي جريان آزادانه اين انرژيها را محدود كرده و سبب تورم و احتقان آنها در بدن مي‌گردد كه اگر تصحيح نشوند سرانجام بصورت بيماري تظاهر مي‌كنند).<br />
<br />
4- بيرون كردن و رفع احساسات سركوب شده ناشي از فشارها و استرس، آرام سازي بدن و تغيير وضع زندگي (متخصصين اين رشته بر اين باورند كه 85% تمام بيماريهاي امروزي بشر به نوعي مرتبط با استرس است).<br />
<br />
5-  آرامش بدن (آرامسازي بدن).<br />
<br />
6-  با افزايش آزادسازي اندورفين‌ها به كنترل درد كمك مي‌كند.<br />
<br />
7-  عملكرد سيستم ايمني را افزايش داده و جريان لنفاتيك را بهتر مي‌كند.<br />
<br />
8-  تندرستي بدن را در حالت متعادل نگه مي دارد.<br />
<br />
9-  سطوح تمركز را افزايش مي دهد.<br />
<br />
10-   گردش خون و جريان عصبي را بهبود مي‌بخشد.<br />
<br />
11-   در نواحي احتقان كه معمولاً بصورت درد احساس مي‌شوند، موجب احساس رهايي مي‌گردد.<br />
<br />
آيا در درمان بازتاب شناسي خطري وجود دارد؟<br />
<br />
1-  هيچ خطري وجود ندارد، اما اگر نشانه‌هاي بيماري، شديد يا طولاني مدت هستند بايد با يك پزشك مشورت كرد.<br />
<br />
2- موارد عدم تجويز آن شامل آسيب و جراحت پا و يا حالات پاتولوژيك واگيردار در پاها مي‌باشد. (در اين حالت روي دستها كار انجام مي‌شود).<br />
<br />
3-  در بيماريهاي ترومبوتيك (گرفتگي و لخته در عروق) اندامهاي تحتاني و موارد ديابت بايد احتياطهايي را در نظر گرفت.<br />
<br />
4-  عفونتهاي حاد به دليل افزايش جريان خون، مي‌توانند شدیدتر شوند. در اين حالت توصيه مي‌شود كه احتياط نمائيد<br />
                                            (این آندورفینهای بدن انسان چه ها نمیکند؟)]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[***شب ضربت خوردن حضرت علی(ع) بر همگی تسلیت باد******]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4761</link>
			<pubDate>Sun, 29 Aug 2010 13:12:07 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4761</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="color: #006400;"><span style="font-size: large;">به فرق نازنینش کی اثر می کرد شمشیر / یقینا ابن ملجم وقت ضربت یا علی گفت . . .<br />
<br />
(با تسلیت ایام شهادت مولای متقیان در مناجات شبانه شبهای قدر را التماس دعا دارم.)<br />
<br />
***<br />
<br />
خورشید چراغکی ز رخساره علی ست، مه نقطه کوچکی ز پرگار علی ست- هرکس که<br />
<br />
فرستد به محمد(ص) صلوات، همسایه دیوار به دیوار علی ست . . .<br />
***<br />
<br />
دل را ز شرار عشق سوزاند علی(ع)، یک عمر غریب شهر خود ماند علی(ع)<br />
<br />
وقتی که شکافت فرق او در محراب، گفتند مگر نماز می خواند علی(ع)<br />
<br />
<br />
چون نامه جرم ما به هم پیچیدند / بردند به دیوان عمل سنجیدند<br />
<br />
بیش ازهمگان گناه مابود ولی /  ما را به محبت علی(ع)بخشیدند . . .<br />
<br />
<br />
<br />
امشب رحمت دوست جاریست، مانند رود، نه! مانند باران، اگر دلتان لرزید، بغضتان ترکید،<br />
<br />
کسی اینجا محتاج دعاست، اگر یادتان بود باران گرفت دعایی به حال من بیابان کنید.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
امشب سر مهربان نخلى خم شد / در کیسه نان بجاى خرما غم شد<br />
<br />
در کنج خرابه ها زنى شیون کرد / همبازى کودکان کوفه کم شد . . .<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
باشورحسینى وصلابت حسنى درسوگ علی میگرییم<br />
<br />
دعایتان توشه  بی برگی ما . . .<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
امشب تمام آینه ها را صدا کنید  / گاه اجابت است رو به سوی خداکنید<br />
<br />
ای دوستان آبرودار در نزد حق / درنیمه شب قدرمرا هم دعا کنید . . .</span></span></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="color: #006400;"><span style="font-size: large;">به فرق نازنینش کی اثر می کرد شمشیر / یقینا ابن ملجم وقت ضربت یا علی گفت . . .<br />
<br />
(با تسلیت ایام شهادت مولای متقیان در مناجات شبانه شبهای قدر را التماس دعا دارم.)<br />
<br />
***<br />
<br />
خورشید چراغکی ز رخساره علی ست، مه نقطه کوچکی ز پرگار علی ست- هرکس که<br />
<br />
فرستد به محمد(ص) صلوات، همسایه دیوار به دیوار علی ست . . .<br />
***<br />
<br />
دل را ز شرار عشق سوزاند علی(ع)، یک عمر غریب شهر خود ماند علی(ع)<br />
<br />
وقتی که شکافت فرق او در محراب، گفتند مگر نماز می خواند علی(ع)<br />
<br />
<br />
چون نامه جرم ما به هم پیچیدند / بردند به دیوان عمل سنجیدند<br />
<br />
بیش ازهمگان گناه مابود ولی /  ما را به محبت علی(ع)بخشیدند . . .<br />
<br />
<br />
<br />
امشب رحمت دوست جاریست، مانند رود، نه! مانند باران، اگر دلتان لرزید، بغضتان ترکید،<br />
<br />
کسی اینجا محتاج دعاست، اگر یادتان بود باران گرفت دعایی به حال من بیابان کنید.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
امشب سر مهربان نخلى خم شد / در کیسه نان بجاى خرما غم شد<br />
<br />
در کنج خرابه ها زنى شیون کرد / همبازى کودکان کوفه کم شد . . .<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
باشورحسینى وصلابت حسنى درسوگ علی میگرییم<br />
<br />
دعایتان توشه  بی برگی ما . . .<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
.<br />
<br />
امشب تمام آینه ها را صدا کنید  / گاه اجابت است رو به سوی خداکنید<br />
<br />
ای دوستان آبرودار در نزد حق / درنیمه شب قدرمرا هم دعا کنید . . .</span></span></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تبلیغ وبلاگ در چت روم تالار ممنوع است]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4760</link>
			<pubDate>Sun, 29 Aug 2010 05:51:11 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4760</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #32CD32;"><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">بسم الله الرحمن الرحیم</span></div></span><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;">سلام<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">تبلیغ وبلاگ</span> مسافران، همسفران و شعب <span style="color: #FF0000;">در چت روم ممنوع است</span>، لطفاً جداً پرهیز نموده و رعایت فرمائید، به همه اعضاء تیم وبلاگ خود نیز اطلاع رسانی فرمائید.</span><br />
<br />
<br />
<span style="color: #0000CD;"><span style="font-weight: bold;">جهت اطلاع رسانی در مورد وبلاگ خود از لینک ذیل استفاده فرمائید:</span></span><br />
<br />
<br />
<a href="http://c61.ir/showthread.php?tid=3934" target="_blank"><span style="color: #FF0000;">اخبار جدیدترین مطالب وبلاگ مسافران، همسفران و شعب کنگره 60</span></a><br />
<br />
<br />
<span style="color: #32CD32;"><span style="font-weight: bold;">در پناه الله، سرفراز باشید</span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #32CD32;"><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">بسم الله الرحمن الرحیم</span></div></span><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;">سلام<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">تبلیغ وبلاگ</span> مسافران، همسفران و شعب <span style="color: #FF0000;">در چت روم ممنوع است</span>، لطفاً جداً پرهیز نموده و رعایت فرمائید، به همه اعضاء تیم وبلاگ خود نیز اطلاع رسانی فرمائید.</span><br />
<br />
<br />
<span style="color: #0000CD;"><span style="font-weight: bold;">جهت اطلاع رسانی در مورد وبلاگ خود از لینک ذیل استفاده فرمائید:</span></span><br />
<br />
<br />
<a href="http://c61.ir/showthread.php?tid=3934" target="_blank"><span style="color: #FF0000;">اخبار جدیدترین مطالب وبلاگ مسافران، همسفران و شعب کنگره 60</span></a><br />
<br />
<br />
<span style="color: #32CD32;"><span style="font-weight: bold;">در پناه الله، سرفراز باشید</span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[افزایش دوپامین با مواد غذایی]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4759</link>
			<pubDate>Sun, 29 Aug 2010 00:49:50 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4759</guid>
			<description><![CDATA[آن چه ما می خوریم بر تشکیل ناقلان عصبی اثر می گذارد و برخی از این ناقلان عصبی اثر قابل توجهی بر حال و هوا، اشتها و هوس های غذایی ما دارد. <br />
<br />
در حالی که عوامل بسیار دیگری مثل هورمون ها، وراثت، داروها و ... بر سطح این مواد شیمیایی اثر می گذارند، سه ناقل عصبی دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین(سرتونین) در ارتباط با غذاها مورد مطالعه قرار گرفتند و این مطالعات نشان داد که ناقلان عصبی از اجزاء تشکیل دهنده ی غذاهایی خاص در مغز تشکیل می شوند.<br />
<br />
اگر دوپامین به اندازه کافی در بدن موجود باشد ما احساس خوشی، شادی و سرحالی می کنیم و اشتها، حرکات کنترل شده و قدرت تمرکز خوبی داریم.<br />
<br />
اگر دوپامین در بدن کافی نباشد هیچ احساس خوبی نداریم و دنیا به نظر ما بدون رنگ است توان دوست داشتن در ما وجود ندارد به علاوه هیچ افسوس و ندامتی نسبت به رفتارهای فردی در خود نمی بینیم. <br />
<br />
سلول های مغزی که دوپامین را تولید می کنند، از ال- فنیل آلانین به عنوان مواد اولیه استفاده می کنند. ال - فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری است که در مغز و پلاسمای خون یافت می شود و می تواند در بدن به تیروزین تبدیل شود که این ماده به نوبه خود درسنتز دوپامین استفاده می شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;">منابع غذایی افزایش دهنده ی دوپامین</span><br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">سیب</span><br />
<br />
ترکیب یافت شده در سیب به نام " کوئرستین "، آنتی اکسیدانی است که نه تنها در پیشگیری از سرطان موثر شناخته شده است بلکه نقش مهمی در پیش گیری از بی نظمی های مربوط به بازسازی سلول های عصبی دارد. این شاید، مصداق همان سخنی باشد که قدیمی ها می گویند: " خوردن یک سیب در روز از مراجعه به پزشک جلوگیری می کند. "<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">موز</span><br />
<br />
موز منبع خوبی از تیروزین است. تیروزین از اسید آمینه های سلول های عصبی است که به دوپامین و نوراپی نفرین تبدیل می شود. <br />
<br />
دوپامین و نوراپی نفرین، ناقلان عصبی تحریک کننده ای هستند که در انگیزش، هوشیاری، تمرکز و حافظه نقش مهمی ایفا می کنند.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">چغندر</span><br />
<br />
بتائین اسید آمینه ای است که به طور طبیعی در سبزیجات خاصی وجود دارد. از این دسته می توان به چغندر اشاره کرد. چغندر یک ماده ی ضد افسردگی درجه یک است. بتائین به عنوان محرک تولید SAM-e (مخفف S- آدنوزیل متیونین) می باشد. بدن بدون SAM-e یعنی همان ماده ای که بتائین آن را تولید می کند، نمی تواند فعالیت کند.  SAM-e به طور مستقیم با تولید هورمون های خاصی مثل دوپامین و سروتوتین مرتبط است. دوپامین مسئول ایجاد احساس خوشی و رضایت در ما است.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">گوشت مرغ</span><br />
<br />
گوشت مرغ مثل تخم مرغ دارای پروتئین کامل است که سطح ناقلان عصبی تحریک کننده یعنی دوپامین و نوراپی نفرین را افزایش می دهد. <br />
گوشت مرغ هم چنین منبع خوبی برای کوآنزیم Q10 است که انرژی بالقوه ناشی از نورون ها را زیاد می کند.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">پنیر</span><br />
<br />
پنیر منبع غذایی شناخته شده ای برای پروتئین است. پروتئین در تشکیل اسید آمینه و به دنبال آن دوپامین و نوراپی نفرین موثر است.<br />
<br />
پنیر کوتاژ یک جایگزین پیشنهادی مناسب برای سایر انواع پنیر و محصولات لبنی است. این پنیر حاوی پروتئینی است که باعث بهبود وضعیت روحی و بالا رفتن سطح انرژی می شود و به علاوه فاقد چربی موجود در سایر انواع پنیر است.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">تخم مرغ</span><br />
<br />
مطالعات دانشگاه برکلی کالیفرنیا پیشنهاد می دهد که افرادی که دچار افسردگی هستند سروتونین دوپامین و نوراپی نفرین کمی در مغزشان وجود دارد. یکی از راه های ضد افسردگی طبیعی افزایش میزان دوپامین از طریق خوردن غذاهای غنی از پروتئین مثل تخم مرغ است. چون تخم مرغ برای افرادی که گوشت قرمز را دوست ندارند جایگزین بسیار مناسبی است.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">ماهی</span><br />
<br />
اسیدهای چرب امگا 3 در غذاهای دریایی وجود دارد به ویژه در ماهی خال مخالی، ماهی قزل آلا، ماهی تن، ساردین و ... . این اسیدهای چرب وظایف بسیاری در بدن به عهده دارند به عنوان مثال تولید ناقل های عصبی.<br />
<br />
در ماهی علاوه بر سطح کلسترول و چربی اشباع شده پایین، پروتئین قابل هضم، بسیاری از ریز مغذی ها و اسیدهای چرب ضروری با کیفیت بالا وجود دارد.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">هندوانه</span><br />
<br />
آب هندوانه فاقد چربی و سرشار از ویتامین های A، B6 و C است. <br />
<br />
ویتامین B6 توسط بدن برای تولید ناقلان عصبی سروتونین، ملاتونین و دوپامین استفاده می شود.<br />
<br />
ویتامین C سیستم ایمنی را از طریق محافظت بدن در مقابل رادیکال های آزاد تقویت می کند.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">جوانه گندم</span><br />
<br />
جوانه گندم یک منبع خوبی از فنیل آلانین است. <br />
<br />
فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری موجود در مغز و پلاسمای خون است که در بدن به تیروزین که برای سنتز دوپامین استفاده می شود تبدیل می گردد.<br />
خلاصه این که:<br />
یک رژیم سالم و متعادل در کل با غذاهای طبیعی فرآوری نشده تنظیم می شود. به ویژه غذاهای گیاهی سهم زیادی در آن دارند مثل میوه ها، سبزی ها، غلات، لوبیا ها، آجیل و دانه ها. <br />
<br />
میوه ها و سبزی ها سرشار از فیبر، ویتامین، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها هستند که سلول های بدن را از آسیب حفظ می کنند. آن ها هم چنین کمک می کنند که سطح سروتونین در مغز بالا برود. لوبیاها و حبوبات سرشار از پروتئین هستند و افزایش دهنده های سالمی برای دوپامین و نوراپی نفرین هستند. به علاوه گوشت، شیر، تخم مرغ، پنیر، ماهی و سایر غذاهای دریایی منابع سالم و پُر پروتئین افزایش دهنده ی دوپامین و نوراپی نفرین هستند.<br />
<br />
ترجمه: ریحانه حمیدی فر]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[آن چه ما می خوریم بر تشکیل ناقلان عصبی اثر می گذارد و برخی از این ناقلان عصبی اثر قابل توجهی بر حال و هوا، اشتها و هوس های غذایی ما دارد. <br />
<br />
در حالی که عوامل بسیار دیگری مثل هورمون ها، وراثت، داروها و ... بر سطح این مواد شیمیایی اثر می گذارند، سه ناقل عصبی دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین(سرتونین) در ارتباط با غذاها مورد مطالعه قرار گرفتند و این مطالعات نشان داد که ناقلان عصبی از اجزاء تشکیل دهنده ی غذاهایی خاص در مغز تشکیل می شوند.<br />
<br />
اگر دوپامین به اندازه کافی در بدن موجود باشد ما احساس خوشی، شادی و سرحالی می کنیم و اشتها، حرکات کنترل شده و قدرت تمرکز خوبی داریم.<br />
<br />
اگر دوپامین در بدن کافی نباشد هیچ احساس خوبی نداریم و دنیا به نظر ما بدون رنگ است توان دوست داشتن در ما وجود ندارد به علاوه هیچ افسوس و ندامتی نسبت به رفتارهای فردی در خود نمی بینیم. <br />
<br />
سلول های مغزی که دوپامین را تولید می کنند، از ال- فنیل آلانین به عنوان مواد اولیه استفاده می کنند. ال - فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری است که در مغز و پلاسمای خون یافت می شود و می تواند در بدن به تیروزین تبدیل شود که این ماده به نوبه خود درسنتز دوپامین استفاده می شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;">منابع غذایی افزایش دهنده ی دوپامین</span><br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">سیب</span><br />
<br />
ترکیب یافت شده در سیب به نام " کوئرستین "، آنتی اکسیدانی است که نه تنها در پیشگیری از سرطان موثر شناخته شده است بلکه نقش مهمی در پیش گیری از بی نظمی های مربوط به بازسازی سلول های عصبی دارد. این شاید، مصداق همان سخنی باشد که قدیمی ها می گویند: " خوردن یک سیب در روز از مراجعه به پزشک جلوگیری می کند. "<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">موز</span><br />
<br />
موز منبع خوبی از تیروزین است. تیروزین از اسید آمینه های سلول های عصبی است که به دوپامین و نوراپی نفرین تبدیل می شود. <br />
<br />
دوپامین و نوراپی نفرین، ناقلان عصبی تحریک کننده ای هستند که در انگیزش، هوشیاری، تمرکز و حافظه نقش مهمی ایفا می کنند.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">چغندر</span><br />
<br />
بتائین اسید آمینه ای است که به طور طبیعی در سبزیجات خاصی وجود دارد. از این دسته می توان به چغندر اشاره کرد. چغندر یک ماده ی ضد افسردگی درجه یک است. بتائین به عنوان محرک تولید SAM-e (مخفف S- آدنوزیل متیونین) می باشد. بدن بدون SAM-e یعنی همان ماده ای که بتائین آن را تولید می کند، نمی تواند فعالیت کند.  SAM-e به طور مستقیم با تولید هورمون های خاصی مثل دوپامین و سروتوتین مرتبط است. دوپامین مسئول ایجاد احساس خوشی و رضایت در ما است.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">گوشت مرغ</span><br />
<br />
گوشت مرغ مثل تخم مرغ دارای پروتئین کامل است که سطح ناقلان عصبی تحریک کننده یعنی دوپامین و نوراپی نفرین را افزایش می دهد. <br />
گوشت مرغ هم چنین منبع خوبی برای کوآنزیم Q10 است که انرژی بالقوه ناشی از نورون ها را زیاد می کند.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">پنیر</span><br />
<br />
پنیر منبع غذایی شناخته شده ای برای پروتئین است. پروتئین در تشکیل اسید آمینه و به دنبال آن دوپامین و نوراپی نفرین موثر است.<br />
<br />
پنیر کوتاژ یک جایگزین پیشنهادی مناسب برای سایر انواع پنیر و محصولات لبنی است. این پنیر حاوی پروتئینی است که باعث بهبود وضعیت روحی و بالا رفتن سطح انرژی می شود و به علاوه فاقد چربی موجود در سایر انواع پنیر است.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">تخم مرغ</span><br />
<br />
مطالعات دانشگاه برکلی کالیفرنیا پیشنهاد می دهد که افرادی که دچار افسردگی هستند سروتونین دوپامین و نوراپی نفرین کمی در مغزشان وجود دارد. یکی از راه های ضد افسردگی طبیعی افزایش میزان دوپامین از طریق خوردن غذاهای غنی از پروتئین مثل تخم مرغ است. چون تخم مرغ برای افرادی که گوشت قرمز را دوست ندارند جایگزین بسیار مناسبی است.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">ماهی</span><br />
<br />
اسیدهای چرب امگا 3 در غذاهای دریایی وجود دارد به ویژه در ماهی خال مخالی، ماهی قزل آلا، ماهی تن، ساردین و ... . این اسیدهای چرب وظایف بسیاری در بدن به عهده دارند به عنوان مثال تولید ناقل های عصبی.<br />
<br />
در ماهی علاوه بر سطح کلسترول و چربی اشباع شده پایین، پروتئین قابل هضم، بسیاری از ریز مغذی ها و اسیدهای چرب ضروری با کیفیت بالا وجود دارد.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">هندوانه</span><br />
<br />
آب هندوانه فاقد چربی و سرشار از ویتامین های A، B6 و C است. <br />
<br />
ویتامین B6 توسط بدن برای تولید ناقلان عصبی سروتونین، ملاتونین و دوپامین استفاده می شود.<br />
<br />
ویتامین C سیستم ایمنی را از طریق محافظت بدن در مقابل رادیکال های آزاد تقویت می کند.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;">جوانه گندم</span><br />
<br />
جوانه گندم یک منبع خوبی از فنیل آلانین است. <br />
<br />
فنیل آلانین یک اسید آمینه ی ضروری موجود در مغز و پلاسمای خون است که در بدن به تیروزین که برای سنتز دوپامین استفاده می شود تبدیل می گردد.<br />
خلاصه این که:<br />
یک رژیم سالم و متعادل در کل با غذاهای طبیعی فرآوری نشده تنظیم می شود. به ویژه غذاهای گیاهی سهم زیادی در آن دارند مثل میوه ها، سبزی ها، غلات، لوبیا ها، آجیل و دانه ها. <br />
<br />
میوه ها و سبزی ها سرشار از فیبر، ویتامین، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها هستند که سلول های بدن را از آسیب حفظ می کنند. آن ها هم چنین کمک می کنند که سطح سروتونین در مغز بالا برود. لوبیاها و حبوبات سرشار از پروتئین هستند و افزایش دهنده های سالمی برای دوپامین و نوراپی نفرین هستند. به علاوه گوشت، شیر، تخم مرغ، پنیر، ماهی و سایر غذاهای دریایی منابع سالم و پُر پروتئین افزایش دهنده ی دوپامین و نوراپی نفرین هستند.<br />
<br />
ترجمه: ریحانه حمیدی فر]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Marijuana]]></title>
			<link>http://c61.ir/showthread.php?tid=4758</link>
			<pubDate>Sat, 28 Aug 2010 10:35:42 -0400</pubDate>
			<guid isPermaLink="false">http://c61.ir/showthread.php?tid=4758</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">How Does Marijuana Affect the Brain?<br />
<br />
Scientists have learned a great deal about how THC acts in the brain to produce its many effects. When someone smokes marijuana, THC rapidly passes from the lungs into the bloodstream, which carries the chemical to the brain and other organs throughout the body.<br />
<br />
THC acts upon specific sites in the brain, called cannabinoid receptors, kicking off a series of cellular reactions that ultimately lead to the “high” that users experience when they smoke marijuana. Some brain areas have many cannabinoid receptors; others have few or none. The highest density of cannabinoid receptors are found in parts of the brain that influence pleasure, memory, thoughts, concentration, sensory and time perception, and coordinated movement.<br />
<br />
Not surprisingly, marijuana intoxication can cause distorted perceptions, impaired coordination, difficulty in thinking and problem solving, and problems with learning and memory. Research has shown that marijuana’s adverse impact on learning and memory can last for days or weeks after the acute effects of the drug wear off. As a result, someone who smokes marijuana every day may be functioning at a suboptimal intellectual level all of the time.<br />
<br />
Research on the long-term effects of marijuana abuse indicates some changes in the brain similar to those seen after long-term abuse of other major drugs. For example, cannabinoid withdrawal in chronically exposed animals leads to an increase in the activation of the stress-response system and changes in the activity of nerve cells containing dopamine. Dopamine neurons are involved in the regulation of motivation and reward, and are directly or indirectly affected by all drugs of abuse.<br />
<br />
Addictive Potential<br />
Long-term marijuana abuse can lead to addiction; that is, compulsive drug seeking and abuse despite its known harmful effects upon social functioning in the context of family, school, work, and recreational activities. Long-term marijuana abusers trying to quit report irritability, sleeplessness, decreased appetite, anxiety, and drug craving, all of which make it difficult to quit. These withdrawal symptoms begin within about 1 day following abstinence, peak at 2–3 days, and subside within 1 or 2 weeks following drug cessation.<br />
<br />
Marijuana and Mental Health<br />
A number of studies have shown an association between chronic marijuana use and increased rates of anxiety, depression, suicidal ideation, and schizophrenia. Some of these studies have shown age at first use to be a factor, where early use is a marker of vulnerability to later problems. However, at this time, it is not clear whether marijuana use causes mental problems, exacerbates them, or is used in attempt to self-medicate symptoms already in existence. Chronic marijuana use, especially in a very young person, may also be a marker of risk for mental illnesses, including addiction, stemming from genetic or environmental vulnerabilities, such as early exposure to stress or violence. At the present time, the strongest evidence links marijuana use and schizophrenia and/or related disorders. High doses of marijuana can produce an acute psychotic reaction; in addition, use of the drug may trigger the onset or relapse of schizophrenia in vulnerable individuals.<br />
<a href="http://drugabuse.gov/infofacts/marijuana.html" target="_blank">http://drugabuse.gov/infofacts/marijuana.html</a></span></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">How Does Marijuana Affect the Brain?<br />
<br />
Scientists have learned a great deal about how THC acts in the brain to produce its many effects. When someone smokes marijuana, THC rapidly passes from the lungs into the bloodstream, which carries the chemical to the brain and other organs throughout the body.<br />
<br />
THC acts upon specific sites in the brain, called cannabinoid receptors, kicking off a series of cellular reactions that ultimately lead to the “high” that users experience when they smoke marijuana. Some brain areas have many cannabinoid receptors; others have few or none. The highest density of cannabinoid receptors are found in parts of the brain that influence pleasure, memory, thoughts, concentration, sensory and time perception, and coordinated movement.<br />
<br />
Not surprisingly, marijuana intoxication can cause distorted perceptions, impaired coordination, difficulty in thinking and problem solving, and problems with learning and memory. Research has shown that marijuana’s adverse impact on learning and memory can last for days or weeks after the acute effects of the drug wear off. As a result, someone who smokes marijuana every day may be functioning at a suboptimal intellectual level all of the time.<br />
<br />
Research on the long-term effects of marijuana abuse indicates some changes in the brain similar to those seen after long-term abuse of other major drugs. For example, cannabinoid withdrawal in chronically exposed animals leads to an increase in the activation of the stress-response system and changes in the activity of nerve cells containing dopamine. Dopamine neurons are involved in the regulation of motivation and reward, and are directly or indirectly affected by all drugs of abuse.<br />
<br />
Addictive Potential<br />
Long-term marijuana abuse can lead to addiction; that is, compulsive drug seeking and abuse despite its known harmful effects upon social functioning in the context of family, school, work, and recreational activities. Long-term marijuana abusers trying to quit report irritability, sleeplessness, decreased appetite, anxiety, and drug craving, all of which make it difficult to quit. These withdrawal symptoms begin within about 1 day following abstinence, peak at 2–3 days, and subside within 1 or 2 weeks following drug cessation.<br />
<br />
Marijuana and Mental Health<br />
A number of studies have shown an association between chronic marijuana use and increased rates of anxiety, depression, suicidal ideation, and schizophrenia. Some of these studies have shown age at first use to be a factor, where early use is a marker of vulnerability to later problems. However, at this time, it is not clear whether marijuana use causes mental problems, exacerbates them, or is used in attempt to self-medicate symptoms already in existence. Chronic marijuana use, especially in a very young person, may also be a marker of risk for mental illnesses, including addiction, stemming from genetic or environmental vulnerabilities, such as early exposure to stress or violence. At the present time, the strongest evidence links marijuana use and schizophrenia and/or related disorders. High doses of marijuana can produce an acute psychotic reaction; in addition, use of the drug may trigger the onset or relapse of schizophrenia in vulnerable individuals.<br />
<a href="http://drugabuse.gov/infofacts/marijuana.html" target="_blank">http://drugabuse.gov/infofacts/marijuana.html</a></span></div>]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>